ما در جهانی زندگی می‌کنیم که ارزش انسان دیگر به دانش یا اخلاقش سنجیده نمی‌شود، بلکه به میزان توجهی که جلب می‌کند.

تعداد لایک‌ها، بازنشرها و فالوورها تعیین‌کننده‌ی ارزش اجتماعی است.

در این بازار توجه، احساسات، خشم و حتی دروغ بهتر از حقیقت فروش می‌روند.

کاربران نه مصرف‌کننده، که کالا هستند؛ کالاهایی که باید دیده شوند تا ارزششان حفظ شود.

نتیجه، جامعه‌ای پر از صداهای بلند اما بی‌اعتماد است.

بی‌اعتمادی در همه‌جا نفوذ کرده

بی‌اعتمادی محدود به روابط فردی نیست؛ میان مردم و نهادها، رسانه‌ها و حتی میان خود افراد نفوذ کرده است.

وقتی هیچ صدایی مرجعیت ندارد، هرکس برای خود واقعیتی می‌سازد و به آن ایمان می‌آورد.

در چنین شرایطی، سیاست، رسانه و فرهنگ بر اساس نمایش تنظیم می‌شوند.

سیاستمدار محتوا تولید می‌کند به جای برنامه؛ رسانه سرگرمی می‌سازد به جای اطلاع‌رسانی؛ مردم فقط واکنش نشان می‌دهند، نه مشارکت.

نقش مدیریت کلان اجتماعی

ریشه بحران فقط در کاربران نیست؛ بلکه در فقدان مدیریت هوشمند فضای عمومی است.

مدیریت کلان اجتماعی می‌تواند جامعه را از بی‌اعتمادی نجات دهد:

با ایجاد شفافیت، پاسخ‌گویی و گفت‌وگوی واقعی.

وقتی مردم احساس کنند دیده و شنیده می‌شوند، اعتماد شکل می‌گیرد.

در عصر «اقتصاد توجه»، مدیریت اجتماعی یعنی هدایت افکار عمومی بدون سانسور، بلکه با اعتمادسازی هوشمندانه.

دولت و سیاست‌گذاری هوشمند

دولت‌ها می‌توانند کنترل کامل فضای مجازی را نداشته باشند، اما می‌توانند «اعتماد عمومی» را مدیریت کنند.

سرمایه اجتماعی با دستور ساخته نمی‌شود، بلکه با پاسخ‌گویی، شفافیت و تقویت سواد رسانه‌ای احیا می‌شود.

این کار نه فقط آرامش اجتماعی می‌آورد، بلکه امکان مشارکت واقعی و کاهش بحران بی‌اعتمادی را فراهم می‌کند.

جمع‌بندی

بی‌اعتمادی یک مسئله فردی نیست؛ یک چالش ملی است.

در عصر «اقتصاد توجه»، دیده شدن جای باور شدن را گرفته و اعتماد، گران‌ترین سرمایه اجتماعی شده است.

جوامعی که نتوانند اعتماد را بازسازی کنند، حتی با فناوری و داده‌های فراوان، سرمایه‌ای برای آینده ندارند.

راه نجات، مدیریت هوشمند، شفافیت و بازگرداندن گفت‌وگوی واقعی به جامعه است.

به‌ویژه، ثبت نخستین روستای جهانی گردشگری ایران در استان مازندران، روستای کندلوس، نقطه عطفی در تاریخ گردشگری کشور است؛ نمادی از همت والا، تلاش خستگی‌ناپذیر و عشق عمیق مردم مازندران به سرزمین خود. این موفقیت، نتیجه همکاری ارزشمند وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی، جامعه محلی و تمامی علاقه‌مندان به توسعه پایدار در کشور است. ثبت جهانی کندلوس، نه‌تنها افتخاری فرهنگی، بلکه فرصتی راهبردی برای توسعه گردشگری کشور به شمار می‌رود و به طور حتم این رویداد ارزشمند، نگاه تازه‌ای به ظرفیت‌های نهفته در روستاهای ایران را رقم می‌زند. کندلوس، با بافت سنتی، طبیعت چشم‌نواز، صنایع‌دستی اصیل، موزه‌های بومی و مردمانی فرهنگ‌دوست، به الگویی تبدیل شده است از آنچه گردشگری روستایی می‌تواند برای کشور به ارمغان آورد.

اکنون این ثبت جهانی، فرصتی فراهم می‌کند تا تجربه کندلوس به‌عنوان یک نمونه موفق، در دیگر مناطق کشور تکرار و گسترش یابد و جلوگیری از مهاجرت روستاییان، حفظ میراث‌فرهنگی و ارتقای کیفیت زندگی در مناطق کمتر توسعه‌یافته که دغدغه همه ماست با توسعه گردشگری روستایی محقق شود.

در این مسیر، نگاه به کندلوس باید از زاویه‌ای فراتر از یک دستاورد فرهنگی باشد؛ این روستا اکنون می‌تواند به عنوان یک پایلوت آموزش و تجربه درحوزه گردشگری پایدار عمل کند. با ایجاد زیرساخت‌های آموزشی برای جوانان، تقویت مهارت‌های بومی، توسعه اقامتگاه‌های بوم‌گردی، و معرفی محصولات محلی در بازارهای ملی و بین‌المللی، می‌توان کندلوس را به یک نماد و الگوی توسعه گردشگری روستایی در ایران تبدیل کرد.

از سوی دیگر، این موفقیت، مسئولیتی سنگین نیز بر دوش سیاست‌گذاران و مدیران محلی می‌گذارد. برای بهره‌برداری از این فرصت، باید رویکردی جامع و علمی در پیش گرفت؛ رویکردی که ضمن حفظ اصالت فرهنگی و محیط‌زیست، مسیر رشد اقتصادی پایدار را هموار کند. ایجاد شبکه‌های گردشگری روستایی، حمایت از کارآفرینان محلی، توسعه بازاریابی دیجیتال و گسترش همکاری‌های بین‌المللی از جمله اقداماتی است که می‌تواند جایگاه روستاهای ایران را در نقشه جهانی گردشگری تثبیت کند.

ثبت جهانی کندلوس می‌تواند آغازگر مسیری برای معرفی روستاهای ایرانی با روایت‌های اصیل، موسیقی محلی، غذاهای سنتی، آیین‌ها و سبک زندگی بومی باشد و تصویری تازه و واقعی از ایران به جهانیان ارائه کند؛ تصویری سرشار از تنوع فرهنگی، مهمان‌نوازی و زیبایی‌های طبیعی.

این دستاورد به ما یادآوری می‌کند که توسعه گردشگری، زمانی پایدار است که از دل مردم بجوشد و با مشارکت آنان پیش برود. امروز کندلوس نه‌تنها یک مقصد گردشگری، بلکه یک فرصت ملی برای بازتعریف نقش روستا در اقتصاد و فرهنگ ایران است و بی‌تردید این موفقیت الهام‌بخش روستاهای سراسر کشورخواهد بود تا با بهره‌گیری از داشته‌های بومی خود، مسیر پیشرفت را با اتکا به هویت ایرانی و نگاه جهانی هموار کنند. ثبت کندلوس، آغازی است بر فصلی نو در گردشگری روستایی ایران؛ فصلی که می‌تواند به رونق اقتصادی، پایداری زیست‌محیطی و ارتقای سرمایه فرهنگی این سرزمین بینجامد

پلتفرم‌هایی مانند اسنپ‌پی، با ایجاد امکان پرداخت آسان، لینک‌های خرید، QR کد، کیف پول دیجیتال و درگاه‌های فروش، به زنان این فرصت را داده‌اند تا حتی از داخل خانه، بدون نیاز به سرمایه‌ اولیه بالا یا زیرساخت‌های سنتی فروش، فعالیت اقتصادی خود را آغاز کنند. این بسترها نه تنها موانع ورود به بازار را کاهش داده‌اند، بلکه موجب گسترش عدالت در دسترسی به فرصت‌های اقتصادی شده‌اند.

بررسی‌ها نشان می‌دهد که بخش قابل توجهی از کسب‌وکارهای خرد در شبکه‌های اجتماعی، فروشگاه‌های خانگی و خدمات آنلاین، توسط زنان اداره می‌شود که به واسطه ابزارهایی چون اسنپ‌پی، فرآیند فروش و دریافت وجه برای آن‌ها ساده‌تر و حرفه‌ای‌تر شده است.

این تحولات، تنها جنبه اقتصادی ندارند؛ بلکه از زاویه‌ اجتماعی نیز اهمیت بالایی دارند. استقلال مالی، ارتقاء اعتمادبه‌نفس، نقش‌آفرینی در اقتصاد خانواده و جامعه، از جمله مزایایی است که زنان در این فرآیند تجربه کرده‌اند.

می‌توان گفت که با گسترش فناوری‌های مالی و پلتفرم‌های پرداخت، کارآفرینی دیجیتال در میان زنان نه تنها یک روند در حال رشد است، بلکه به یکی از ستون‌های اصلی تحول اقتصادی آینده ایران تبدیل خواهد شد.

نشانه‌های جامعه بی‌تفاوت

یکی از واضح‌ترین نشانه‌ها، انتقال عمده واکنش‌ها به شبکه‌های اجتماعی است. مردم بیشتر به انتشار نظر یا واکنش کوتاه در توییتر، اینستاگرام یا کانال‌های تلگرامی اکتفا می‌کنند و کمتر وارد کنش واقعی در جامعه می‌شوند. این واکنش‌های آنلاین معمولاً کوتاه‌مدت، هیجانی و بدون اثر عملی هستند؛ کاربر پس از چند ساعت یا چند روز سراغ موضوع دیگری می‌رود و بحران اولیه به فراموشی سپرده می‌شود.

نشانه دوم، کاهش حس مسئولیت جمعی است. وقتی شهروندان نسبت به فساد، ناکارآمدی، مشکلات محیط زیستی یا نابرابری اجتماعی بی‌تفاوت می‌شوند، نشان می‌دهد که تعلق به جامعه و حس همکاری جمعی کاهش یافته است. این بی‌تفاوتی، یکی از مهم‌ترین خطرها برای مدیریت اجتماعی و سیاست‌گذاری هوشمند است، زیرا اجرای سیاست‌ها بدون حمایت و مشارکت فعال مردم دشوار می‌شود.

نشانه سوم، بی‌اعتمادی متقابل و نهادی است. کاهش اعتماد به دیگران و به نهادهای رسمی، موجب می‌شود حتی مسائل ضروری نیز بدون هماهنگی و همکاری حل نشوند. این موضوع از منظر مدیریتی اهمیت دارد، چرا که اعتماد ستون اصلی همکاری‌های جمعی و عملکرد مؤثر سازمان‌ها است.

ریشه‌های بی‌تفاوتی و تحلیل مدیریتی

بی‌تفاوتی اجتماعی محصول تعامل چند عامل است که می‌توان آنها را از منظر مدیریتی و اجتماعی تحلیل کرد:

 1. ناامیدی از اثرگذاری: تکرار بحران‌ها بدون راه‌حل شفاف و ملموس باعث کاهش انگیزه مردم برای مشارکت می‌شود. وقتی افراد احساس کنند هیچ اقدامی نتیجه‌ای ندارد، به جای کنشگری، سکوت را انتخاب می‌کنند.

 2. ضعف شفافیت و پاسخگویی نهادها: وعده‌ها و سیاست‌هایی که عملی نمی‌شوند یا اطلاعات ناکافی ارائه می‌کنند، اعتماد عمومی را فرسوده می‌کنند. این وضعیت باعث می‌شود مردم صرفاً در فضای مجازی واکنش نشان دهند، اما در دنیای واقعی منفعل باقی بمانند.

 3. تأثیر شبکه‌های اجتماعی: فضای آنلاین با حجم بالای اخبار منفی، افشاگری‌های بی‌پایان و شایعات، خستگی ذهنی ایجاد می‌کند. مردم پس از مدتی، واکنش محدود یا نمایشی دارند و این همان «بی‌تفاوتی دیجیتال» است که مشارکت واقعی را کاهش می‌دهد.

پیامدهای اجتماعی و مدیریتی

بی‌تفاوتی اجتماعی، پیامدهای خطرناکی دارد که مدیریت اجتماعی و سیاست‌گذاری را تحت تأثیر قرار می‌دهد:

 • ضعف سرمایه اجتماعی: کاهش همکاری و مشارکت مردم، اجرای سیاست‌ها را دشوار می‌کند و نهادهای عمومی را با چالش هماهنگی و مشروعیت روبه‌رو می‌سازد.

 • افزایش ریسک سوءاستفاده: سکوت جمعی، فضای باز برای گروه‌های افراطی یا منفعت‌طلب ایجاد می‌کند تا روایت خود را غالب کنند و شبکه‌های اجتماعی بدون سواد رسانه‌ای مناسب، ابزار تسهیل‌کننده این فرآیند می‌شوند.

 • تداوم ناکارآمدی: نبود فشار اجتماعی برای اصلاح، اجازه می‌دهد فساد و ناکارآمدی ادامه یابد و نهادها انگیزه‌ای برای بهبود عملکرد نداشته باشند.

راهکارهای عقلایی و مدیریتی

برای عبور از وضعیت بی‌تفاوتی و بازسازی اعتماد اجتماعی، چند راهکار مدیریتی قابل توجه وجود دارد:

 1. شفافیت و پاسخگویی واقعی: ارائه اطلاعات دقیق و کامل و اجرای اقدامات ملموس، باعث بازگرداندن حس اثرگذاری مردم می‌شود.

 2. ایجاد امید ملموس: برنامه‌های کوتاه‌مدت با نتایج قابل مشاهده، انگیزه مشارکت را افزایش می‌دهد.

 3. تسهیل مشارکت واقعی: ایجاد سازوکارهایی که مردم بتوانند در تصمیم‌گیری و نظارت فعال باشند، نه فقط اظهار نظر آنلاین.

 4. استفاده هوشمندانه از شبکه‌های اجتماعی: تبدیل این فضاها از محلی برای تخلیه هیجان به ابزار سازماندهی و اطلاع‌رسانی دقیق.

 5. نهادهای میانجی و گفت‌وگوی اجتماعی: ایجاد پل‌های اعتماد بین مردم و مسئولان، با تمرکز بر گفت‌وگوی صادقانه و مستمر

به هر روی باید نتیجه گرفت جامعه بی‌تفاوت، جامعه‌ای است که سکوتش در دنیای واقعی و در شبکه‌های اجتماعی پیام واضحی دارد: اعتماد اجتماعی فرسوده شده و سرمایه جمعی در خطر است. از منظر مدیریتی، این وضعیت یک هشدار جدی است و نیازمند سیاست‌ها و برنامه‌های هدفمند برای بازسازی اعتماد، تقویت مشارکت و ارتقای پاسخگویی نهادهاست.

سکوت امروز، زنگ خطری است برای بحران فردا؛ جامعه‌ای سالم، جامعه‌ای است که در سکوت فریادش را بازمی‌یابد و دوباره به کنش جمعی بازمی‌گردد

 متن یادداشت را در ادامه بخوانید:
 در روزگاری که غوغای شعار بر صدای شعور غلبه کرده، و بازار تزویر گرم‌تر از میدان تدبیر است، مردی ایستاده از جنس مردم و‌ منتخب آنها بی‌هیاهو، بی‌تظاهر، اما بلند همچون سرو، ریشه‌دار همچون تاریخ، و تنها همچون حقیقت و پاک و زلال، به مثابه آب چشمه‌ساران.

 دکتر مسعود پزشکیان، فرزند علم و عمل، زادهٔ درد و درمان، و پروردهٔ خاکِ صداقت و تعهد و ایمان، در میان انبوهی از مدعیان، چون فانوسی در شب تار می‌درخشد. او نه از جنس وعده‌های بی‌پشتوانه است، نه از قماش سیاست‌بازانِ بی‌اصول. او از تبارِ خدمت است، از نسلِ نجابت، از قبیلهٔ فضیلت.

عقلانیت در قامت یک انسان

 پزشکیان، طبیبی است که درد را می‌شناسد، و سیاستمداری است که درمان را می‌جوید. استاد عزیز و فرهیخته‌ام، نه تنها فوق تخصص قلب، بلکه صاحب دل است. در روزگاری که تخصص قربانی سیاست شده، او با قامت استوار، علم را به خدمت مردم درآورده، نه به خدمت قدرت.

حماسهٔ سکوت

 تنهایی او، نه از ضعف، بلکه از بلندی است. چون کوه، تنهاست؛ چون حقیقت، بی‌همتاست. در هنگامه‌ای که فریادهای پوچ گوش‌ها را پر کرده‌اند، سکوت پزشکیان، فریادی است از جنس شعور. او حماسه‌ای است بی‌نیاز از طبل و شیپور؛ حماسه‌ای از جنس صداقت و شرافت، از جنس درد مردم، از جنس امید.

مدیریت برخاسته از رأی

 او نه بر کرسی قدرت نشسته، بلکه بر دل‌های مردم تکیه دارد. رأیی که به او داده شده، نه از سر تعصب، بلکه از سر اعتماد است. مدیریتی که از دل مردم برخاسته، نه از دل باندها و جناح‌ها. و همین است که او را تنها کرده؛ زیرا در میدان سیاست، صداقت اغلب بی‌کس است.

چرا تنهاست؟

 زیرا در روزگار وارونگی‌ها، کسی که راست می‌گوید، غریب است. کسی که خدمت می‌کند، مظلوم است. کسی که درد مردم را می‌فهمد، مزاحم منافع است. پزشکیان تنهاست، چون با مردم است؛ و در روزگار ما، بودن با مردم، گاهی به معنای دوری از قدرت است. اما او نوکر مردم و سرباز ولایت و خادم صادق و شایسته ایران عزیز و سرفراز است. من برای استاد اندیشمندم که در این گذر سخت از تاریخ سرفراز ایران با قامتی بلند از شرافت و فضیلت و دانایی، صادقانه در حال خدمت است، آرزو دارم تا:

 خدای عظیم و حکیم، راهنما و مددکارش و مردم شریف وطن اسلامی حامیش باشند… و او بتواند با هدایت و حمایت‌های رهبر عزیزمان، سربلندی، رضایت و افتخار مستمر را برای مردم شایسته این مرز و بوم به ارمغان بیاورد.

««در جهان، راستان، قوی‌دستند»»

عملکرد میدانی و‌علمی مهدی یونسی در ایام جنگ ۱۲ روزه و ورود و اسکان نزدیک به ۲۰ میلیون نفر در این استان و استان های شمالی؛ تقریبا جایگاه مدیریتی یونسی را  به اندازه یک رئیس جمهور یک کشور کوچکتر از ایران همانند کشورهای عربی چون امارات و قطر و آذربایجان و ارمنستان بالا برد و وی نشان داد که قابلیت بی بدیلی در مدیریت این حجم جمعیت علیرغم وجود زیرساختهای دو سه میلیونی در مازندران داشته است؛ عملکردی که صندلی مدیریتی اش را تا نزدیک ترین نقطه به رئیس جمهور پزشکیان متصل کرد و بیهوده نیست رابطه استادی میان این دو شخصیت رابطه عینی و عملگرایی است.

 از بعد دوم نکته ای دیگر داشته است ؛ متاسفانه مدیریت مرکز - پیرامونی به‌ویژه ضعف خود را در مواقع بحران آشکار می‌کند؛ جایی که مدیران استانی به‌جای تصمیم‌گیری سریع در مرکز منتظرند ببینند از تهران چه دستوری صادر می‌شود و پاسکاری وظایف در این مواقع میان مقامات استانی و مرکز مردم را کلافه کرده و به ستوه می‌آورد.

 بی شک؛ موضوع تفویض اختیارات بیشتر به استانداران دوباره بر سر زبان‌ها افتاده و هر کسی از ظن خود یار آن می‌شود! مسعود پزشکیان ۲۴ بهمن در جمع فعالان اقتصادی  به‌صراحت به این مسئله پرداخت و گفت: «قرار است در مورد تفویض اختیارات به استانداران از رهبر معظم انقلاب اجازه بگیریم و با سران قوا صحبت کرده‌ایم که هر استانی برای خود استانداری با اختیارات یک رئیس‌جمهور داشته باشد. چه کسی گفته که من از استاندار و ساکنان استان کارشناس‌تر هستم؟ هر استانی می‌تواند شخصی را به عنوان رئیس منطقه داشته باشد تا با هماهنگی تصمیم بگیرند و با قدرت کار استان را پیش ببرند». 

اظهارات اخیر همان‌گونه که قابل پیش‌بینی بود با واکنش‌های متفاوتی روبه‌رو شد؛ موافقان ضمن استقبال، رویکرد پزشکیان را راهی مناسب برای مدیریت چالش‌ها از پیرامون به مرکز می‌دانند اما منتقدان اینکه هر استان برای خود رئیس‌جمهور (منظور استاندار با اختیارات بیشتر) داشته باشد را به معنای فدرالیسم تعبیر کردند.بی شک هر کدام از این دو طیف بر اساس نقطه نظرات و داشته‌های ذهنی و عینی مشخصی به چنین نتیجه‌ای رسیده‌اند اما واقعاً راهبرد درست در این زمینه چیست؟ نکته ای که مهم است بسیاری از چالش‌های ملی در فرایند منطقه‌ای ریشه‌ای دارد.

 حال باز می‌گردیم به مسئله اصلی و اینکه تفویض اختیار به استاندار خوب است یا نه؟ تفویض اختیار به استانداران مسئله جدیدی نیست. آیین‌نامه مربوط به اختیارات و وظایف استانداران به سال ۱۳۷۷ باز می‌گردد و طبق اشاره آن استانداران در حوزه مأموریت خود نماینده عالی دولت و مسئول اجرای سیاست عمومی دولت هستند. این آیین‌نامه ۱۱ تیر ماه ۱۴۰۲ با هدف به‌روزرسانی و پس از ۲۵ سال مورد بازنگری اساسی قرار گرفت و اختیارات استانداران از ۵۰ بند به ۷۵ بند افزایش یافت.  استان‌محور کردن اداره کشور مورد تایید و تاکید بود.

 این روند در دولت جاری هم مورد استقبال قرار گرفته. طبق نکات ذکر شده باید گفت از آنجا که مدیر استانی بیشتر از چالش‌های محلی آگاه و نسبت به آن شناخت دارد؛ بنابراین بهتر می‌تواند برای حل آن هم تصمیم گرفته و اجرایی کند. باز گذاشتن دست مدیران استانی یک تصمیم راهگشا، منطقی و توأم با درایت است و تفویض اختیار صرفاً واگذاری مسئولیت‌های هر استان به همان استان نیست، بلکه یک فرایند توسعه منطقه‌ای است که در آن منابع به صورت عادلانه توزیع شود و بدون نیاز به رفت و آمد و ارجاع به تهران، کارها در راستای حل مشکلات مردم و توسعه استان دنبال شود.

از سوی دیگر؛ تفویض اختیار در مقابل انتظارات و عملکرد و اعطای مسئولیت در برابر پاسخگو بودن است و این روند در مسیر تحقق اهداف سند چشم‌انداز و سیاست‌های کلی نظام و کشور معنا پیدا می‌کند. رئیس‌جمهور از یک سو از استانداران کار می‌خواهد و از سوی دیگر درصدد است فضا برای مانور آنان باز شود تا در یک میدان گسترده تصمیمات کلان در قالب منطقه‌ای و مناطق پیرامونی هم جاری و ساری شود.

در نهایت آنکه یونسی اولین استانداری در کشورست که  چراغ اعتماد به تنفیذ اختیارات به استانداران را روشن کرده و فصل جدید در مدیریت نوین و موثر را در کشور آغاز کرده است

1-ضعف در تحقق وعده‌ها و عملکرد سیاسی

اصلاح‌طلبان در دوره‌های مختلف (به‌ویژه در دولت‌های خاتمی و روحانی) وعده‌هایی مانند توسعه سیاسی، آزادی‌های مدنی، بهبود روابط بین‌المللی و رفع مشکلات اقتصادی دادند، اما در عمل با محدودیت‌های ساختاری، مقاومت نهادهای غیرانتخابی و برخی اشتباهات داخلی مواجه شدند. این ناتوانی در تحقق بخشی از وعده‌ها، اعتماد بخشی از پایگاه اجتماعی آن‌ها را کاهش داد.

2-سرخوردگی طبقه متوسط و جوانان

طبقه متوسط و جوانان که از اصلی‌ترین حامیان اصلاح‌طلبان بودند، به‌تدریج از روند کند تغییرات و تداوم محدودیت‌های اجتماعی و سیاسی ناامید شدند. اعتراضات سال‌های اخیر (مانند اعتراضات ۹۶، ۹۸ و ۱۴۰۱) نشان داد که بخشی از جامعه، به‌ویژه نسل جوان، دیگر صبر و امیدی به تغییر از طریق اصلاحات تدریجی ندارد.

3- رقابت با جریان‌های اصول‌گرا و فشار نهادهای قدرت

اصلاح‌طلبان همواره تحت فشار نهادهای امنیتی، قضایی و رسانه‌ای اصول‌گرا قرار داشته‌اند. ردصلاحیت گسترده کاندیداهای اصلاح‌طلب در انتخابات‌های مختلف، محدودیت‌های مطبوعاتی و بازداشت فعالان این جریان، باعث تضعیف ساختار تشکیلاتی و نفوذ اجتماعی آن‌ها شده است.

4-تقسیم‌بندی‌های داخلی و عدم رهبری واحد

جریان اصلاحات از درون دچار انشعاب‌ها و اختلاف‌نظرهایی شده است. برخی گروه‌ها به دنبال تعامل بیشتر با نظام هستند، درحالی‌که بخشی دیگر خواستار تغییرات رادیکال‌ترند. این پراکندگی باعث سردرگمی حامیان و کاهش کارایی سیاسی شده است.

5-تغییر گفتمان جامعه به سمت اعتراض و بی‌اعتمادی

با تشدید مشکلات اقتصادی و افزایش نارضایتی‌ها، گفتمان غالب در جامعه از "اصلاح‌طلبی" به سمت "اعتراض" یا حتی "انقلابی‌گری" تغییر کرده است. بسیاری از مردم، به‌ویژه پس از اعتراضات خونین سال‌های اخیر، دیگر به کارایی اصلاحات پارلمانی باور ندارند.

6-ضعف در ارتباط با پایگاه مردمی

برخی تحلیل‌گران معتقدند که اصلاح‌طلبان در سال‌های اخیر نتوانسته‌اند ارتباط مؤثری با اقشار مختلف جامعه، از جمله کارگران، کشاورزان و اقشار محروم برقرار کنند و بیشتر بر طبقه متوسط شهری متمرکز بوده‌اند. و در پایان آنکه ضعف سرمایه اجتماعی اصلاح‌طلبان ترکیبی از عوامل داخلی (ضعف عملکرد، اختلافات) و خارجی (فشار نهادهای قدرت، تغییر گفتمان جامعه) است. برای بازیابی اعتماد، این جریان نیاز به بازتعریف استراتژی، تقویت پایگاه مردمی و ارائه راهکارهای عملی برای تغییرات مؤثر دارد.

پس از آغاز به‌کار دولت همان‌گونه که انتظار می‌رفت اصولگرایان رادیکال به انواع روش‌ها به قوه مجریه حمله‌ور شدند، از خارج کردن دو عضو موثر هیأت دولت یعنی ظریف و همتی تا تلاش برای بدنام کردن پزشکیان در ماجرای قانون حجاب.

همزمان بسیاری از اصلاح‌طلبان نیز به نقد برخی از تصمیات و انتصابات دولت پرداختند. از عباس عبدی و سعید لیلاز تا چهره‌های شناخته شده حزبی. این انتقاد‌ها نه‌تنها مانعی در راه دولت نیست، بلکه به پزشکیان کمک می‌کند که اشتباهات کمتری داشته باشد؛ و از آنجا که بر منطق و ادب استوار است راهش را به سطح جامعه باز می‌کند.

اما بر‌خلاف آنچه در سطح ملی میگذرد، گروهی اندک از چهره‌های سیاسی مازندران ازجمله برخی از اصلاح‌طلبان، که تعدادشان به‌زحمت به انگشتان یک دست می‌رسد، راه نقد منطقی همراه با احترام را در پیش نگرفتند و هنوز عرق مهدی یونسی خشک نشده، رگبار توهین، تهمت و تخریب را چنان به‌سمت او گرفتند که حتی جبهه پایداری را روسفید کردند.

به بهانه‌های واهی و درحالی‌که سیاست کلی دولت چهاردهم جذب حداکثری بود هرچه خواستند به استاندار گفتند و نامش را نقد گذاشتند. همین مسئله دلیل اصلی بی‌توجهی افکارعمومی به این شب‌نامه‌ها بود و این نوشتار‌ها جز در گعده‌های تلگرامی سیاست‌بازها، مشتری نداشت.

این افراد که منش سیاسی‌شان برهمگان روشن است، درحالی سعی کردند این توهین‌ها و تخریب‌ها را به‌نام کلیت اصلاح‌طلبان مازندران فاکتور بزنند که تمامی احزاب عضو جبهه اصلاحات مازندران در عین نقد برخی از تصمیمات استاندار، از او حمایت کرده و پشتش را خالی نکردند و بسیاری از آنها که چهره‌هایی موجه و اخلاقی هستند کنار یونسی ایستادند و حتی مشاورش شدند.

در نشست امروز جبهه اصلاحات مازندران با دکتر یونسی حاضران در جلسه بدون رودربایستی نقد‌های عریان خود را نسبت به برخی انتصابات، کُندی به کارگیری نیرو‌های ستادی یا ضرورت تلاش بیشتر برای اشاعه گفتمان دولت توسط برخی از منصوبان دولت با یونسی مطرح کردند، شبهات فضای مجازی را با او درمیان گذاشتند و در نشستی که بیش از ۲ساعت طول کشید بدون هیچ لکنتی با استاندار سخن گفتند و پاسخ تمام سوالات و شبهات را از یونسی گرفتند.

آنها هم‌زمان شجاعت، صراحت لهجه و تلاش‌های فراوان یونسی در حوزه عمرانی را ستودند و به‌طور کلی عملکرد استاندار را مثبت ارزیابی کرده و بر حمایت از او تاکید کردند.

آنچه امروز و در جلسه قبلی جبهه اصلاحات مازندران با استاندار گذشت، نشان داد بر‌خلاف آنچه تعداد اندکی سعی بر القای آن دارند، رابطه استاندار مازندران با اصلاح‌طلبان و حامیان دولت بسیار نزدیک و دوستانه است.

تحرک گسترده از شرق تا غرب مازندران و بدل کردن این استان به کارگاه بزرگ عمرانی، توجه بی‌سابقه به زنان و جوانان، شجاعت یونسی در حوزه‌های فرهنگی و اجتماعی و تسلیم نشدن در برابر گروه‌های فشار سنتی برخی از موارد قابل اشاره در کارنامه ۱۵۰ روزه دکتر مهدی یونسی رستمی در جایگاه استانداری مازندران است.

این نکته حائز اهمیت است که افکارعمومی آگاه باشند گروه کوچکی که بلندگو به‌دست، اقدام به تخریب مداوم استاندار مازندران می‌کنند هیچ نسبتی با دیدگاه کلی اصلاح‌طلبان نسبت به یونسی ندارند و دیگر برای همگان آشکار شده که پشت این به اصطلاح نقدها، منفعت‌طلبی‌هایی نهفته است که بار‌ها اسلاف استاندار را تسلیم کرده، اما قادر به زمین‌گیر کردن یونسی نیست.

این دقیقا دلیل اصلی تخریب گسترده این گروه اندک است

حرف شمال| دکتر زینب شیخ الاسلامی (مدرس دانشگاه و پژوهشگر) 

در سال‌های اخیر، سرمایه‌گذاری در بخش تولید ایران با نوسانات ساختاری و عدم قطعیت‌های اقتصادی و سیاسی مواجه شده است. بر اساس گزارش مرکز آمار ایران، سرمایه‌گذاری ثابت واقعی در سال ۱۴۰۱ به ۲۷۵ هزار میلیارد تومان رسید که نسبت به سال قبل رشد ۶.۷ درصدی داشت. با این حال، طی یک دهه گذشته، روند کلی سرمایه‌گذاری نزولی بوده و از ۱۷۰ هزار میلیارد تومان در سال ۱۳۹۰ به ۹۳ هزار میلیارد تومان کاهش یافته که بیانگر فرسایش تدریجی زیرساخت‌های تولیدی کشور است.

در حوزه سرمایه‌گذاری خارجی، در سال ۱۴۰۱ ایران توانست ۴.۱۹ میلیارد دلار سرمایه خارجی جذب کند؛ اما بخش صنعت، معدن و تجارت تنها ۳۸۲ میلیون دلار جذب کرده که نسبت به سال قبل ۸۳ درصد کاهش یافته است. این کاهش شدید، نشانه‌ای از شکنندگی فضای سرمایه‌گذاری در ایران است که بیش از آن‌که به ظرفیت‌های داخلی متکی باشد، تحت تأثیر بی‌ثباتی سیاست‌گذاری و نبود چشم‌انداز روشن اقتصادی است.

برای احیای تولید، ضروری است که ایران به جای تمرکز صرف بر سیاست‌های مالی کوتاه‌مدت، به اصلاحات بنیادین اقتصادی از جمله کاهش مداخلات قیمتی، تضمین حقوق مالکیت، تقویت تامین مالی مردمی (مانند تأمین مالی جمعی) و شفاف‌سازی قوانین مالیاتی و گمرکی بپردازد.

فرصت‌های سرمایه‌گذاری در حوزه‌های تولیدی ایران:

 ۱-صنایع غذایی و کشاورزی فرآوری‌شده:

ایران دارای رتبه‌های برتر جهانی در تولید زعفران، پسته، خرما، سیب و انگور است. اما سهم پایین محصولات فرآوری‌شده در صادرات نشان از ظرفیت‌های مغفول‌مانده دارد. با سرمایه‌گذاری در صنایع تبدیلی (کنسرو، عصاره‌گیری، خشک‌کردن و بسته‌بندی) می‌توان ارزش افزوده بالا و بازار صادراتی پایدار به دست آورد، به‌ویژه در کشورهای حاشیه خلیج فارس، آسیای مرکزی و حتی روسیه

 ۲-پتروشیمی و صنایع پایین‌دستی نفت و گاز:

به‌رغم تحریم‌ها، ایران یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان گاز جهان است. توسعه زنجیره ارزش در حوزه پتروشیمی، پلیمرها، و مواد اولیه صنایع پایین‌دستی همچنان سودآور و راهبردی است.

 ۳- صنایع دارویی و تجهیزات پزشکی:

افزایش جمعیت، روند سالمندی و نیاز روزافزون به خدمات سلامت، بازار دارو و تجهیزات پزشکی را جذاب کرده است. با حمایت از شرکت‌های دانش‌بنیان و تسهیل واردات مواد اولیه، این بخش مستعد رشد است.

 ۴-تکنولوژی و اقتصاد دیجیتال:

رشد استارتاپ‌ها، گسترش زیرساخت‌های اینترنت و تقاضای رو به رشد برای خدمات آنلاین، ایران را به بستری مناسب برای سرمایه‌گذاری در حوزه‌هایی چون فین‌تک، آموزش آنلاین، و تجارت الکترونیک تبدیل کرده است.

 ۵-انرژی‌های تجدیدپذیر:

در حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر، ایران دارای پتانسیل تولید ۶۰ گیگاوات برق خورشیدی و بادی است، در حالی که ظرفیت نصب‌شده فعلی کمتر از ۱ گیگاوات است.  سرمایه‌گذاری در احداث نیروگاه‌های خورشیدی و بادی، تولید پنل، باتری و تجهیزات ذخیره‌سازی برق، در سال‌های آینده سودآوری بالا به همراه خواهد داشت؛ به‌ویژه در مناطق محروم با زیرساخت ضعیف. با بحران انرژی، خشکسالی و مصرف بالای سوخت فسیلی، توسعه نیروگاه‌های خورشیدی و بادی در ایران – به‌ویژه در استان‌هایی مانند کرمان، یزد و سیستان – به یک ضرورت اقتصادی و فرصت سرمایه‌گذاری تبدیل شده است.

دکتر مهدی یونسی رستمی استاندار مازندران در آن شب، دیوار بزرگی را فروریخت و رسمی را بنیان نهاد که ایرانیان سال‌هاست در آرزوی همه‌گیری آن به‌سر می‌برند.

او با شجاعتی مثال زدنی و با کمال‌ فروتنی مسئولین را مسبب تمامی ناکامی‌ها در چند دهه گذشته‌ دانست، از شرافت و صبوری ملت‌ قدردانی کرد و باصدای بلند گفت: کسانی که باید بدهکار باشند ما مسئولین هستیم و آنها که حق دارند طلبکارانه ما را بازخواست کنند؛ مردم‌اند

آنچه از قاب شبکه طبرستان به‌نمایش درآمد، نمایش نبود. بلکه یونسی به مثابه یونسی بود. سیاستمداری که نمونه‌اش به دشواری یافت میشود، نقش بازی نمی‌کند، نقاب به چهره نمی‌زند، طلبکارانه مدیریت نمی‌کند و به این آگاهی رسیده است‌ که ملت ولی‌نعمت و حاکمیت خدمتگذار است‌.

آنچه یونسی با سادگی و از ته قلب بیان کرد نشان می‌دهد که این جراح فوق تخصص و کارآزموده، محل درد رابه خوبی یافته، علت درد رانیز می‌داند، و میفهمد که نخستین قدم برای‌ درمان همدردی و پرهیز از فرافکنی است‌.

یونسی بی‌شک شبیه‌ترین استاندار دولت‌ وفاق به شخص رئیس‌جمهور است‌. از پوشش و منش گرفته‌ تا گفتمان و عملکرد. او به‌واسطه سال‌ها دوستی دیرینه با مسعود پزشکیان اشتراکات اخلاقی فراوانی با او دارد و همین شباهت‌ها کارش رابرای پیاده‌سازی گفتمان دولت‌ در استان مازندران آسان‌تر خواهد کرد.

یکی از دلایل روراستی، صداقت و روحیه خاص یونسی

سال‌ها حضور او در جبهه‌های جنگ است‌ که آدمی را آبدیده و فروتن میکند، این خاصیت بچه‌های جنگ است‌ که از خود برای میهنشان می‌گذرند، طلبکار هیچ‌کسی نیستند و در عین صلح‌طلبی، روحیه‌ی جنگندگی در آنها زنده‌ است‌. یونسی همان راهی را طی می‌کند که مسعود پزشکیان در این مدت طی کرده و به‌همین خاطر ممکن است‌ مورد شماتت سیاست‌بازها و فرصت‌طلبان قرار گیرد، اما محبوب قلبهای مردم‌ خواهد شد و به پشتوانه‌ی همین محبوبیت می‌تواند راهی برای حل مشکلات عدیده آنها بگشاید.

ایران در وضعیتی‌ست که به‌شدت نیازمند افزایش مدیرانی نظیر پزشکیان و یونسی است تا اول‌ اندکی از شکاف دولت-ملت بکاهند و به مردم نشان دهند از برج عاج با آنها سخنرانی نمی‌گویند، حقایق را درک می‌کنند و جسارت عذرخواهی را دارند.

این عذرخواهی نه‌تنها چیزی از شخصیت یونسی کم نکرد، بل‌که جایگاه او نزد افکارعمومی را به‌شدت ارتقا داد. او خود واقعی‌اش را صاف و پوست‌کنده به نمایش گذاشت تا ۳ پیام مهم را مخابره کند. اول اینکه او مسئولیت پذیر و پاسخگوست و نباید از زیر بار مسئولیت شانه خالی کرد. دوم این‌که جامعه بیش از هر زمان دیگری نیازمند همدلی و فروتنی کارگزاران است‌ تا بتواند حرف خود را بیان کند و دردش را فریاد بزند. اما مخاطب سومین پیام این رفتار یونسی، تندروهایی هستند که نه‌تنها زبان عذرخواهی ندارند، بل‌که با فریاد و تهدید و خودخواهی در جایگاه طلبکارانی ازلی و ابدی نشسته‌اند و طوری سخن می‌گویند و رفتار می‌کنند که گویا مردم‌ غلام حلقه‌ به گوش‌ آنها هستند.

یونسی با رفتار مردم‌دارانه‌اش این تابو را شکست تا تاکید کند هیچ جایگاهی بالاتر از جایگاه افکارعمومی نیست.

این رفتار استاندار مازندران را باید قدر دانست و آن را به‌مثابه الگویی برای دیگر مسئولین در تمامی نهادها و قوای کشور در نظر گرفت. الگویی از صداقت، فروتنی، مردم‌داری و قبول فرهنگ عذرخواهی. چنین مدیرانی بیش باد.

در تعریف آن می‌گویند «مرک خودخواسته که با میل و اراده فرد و با تصمیم آگاهانه انجام می‌شود »

روانشناسان عوامل فردی و شکست ها و ناکامی های فرد را عامل اصلی خودکشی میدانند ‌و عدم تاب آوری افراد در مقابل مصایب فردی را بزرگترین عامل تاثیرگذار بر خودکشی افراد میدانند.

جامعه شناسان خودکشی را امری اجتماعی میدانند به این معنا که عوامل اجتماعی و شرایط اجتماعی نقش به‌سزایی در خودکشی افراد دارد.

یکی از معروفترین مطالعات در این حوزه را دورکیم در قرن بیستم انجام داده است. دورکیم بیست و سه فرضیه را آزموده است و از جمع آنها به این فرضیه کلان رسیده است«هر چقدر همبستگی اجتماعی بیشتر باشد میزان خودکشی در آن جامعه کمتر است »

دورکیم چهار نوع خودکشی را از هم تفکیک کرد ؛

۱ـخودکشی خودخواهانه ،فرد در شرایطی قرار میگیرد که نمی‌تواند با منافع جمعی همسو گردد تمایلات فردی بر دیگر تمایلات برتری دارد.

۲ـخودکشی دگرخواهانه،فرد آنچنان به جمع و منافع جمعی تعلق خاطر دارد که به‌خاطر حفظ منافع جمعی از جان خودش می‌گذرد و معمولا آرمان‌گرایانه است و آرمان‌های ملی و حزبی و عقیدتی بر این نوع خودکشی تاثیر گذار هستند.

۳ـخود کشی آنومی و بی هنجاری ،زمانی که ارزش ها و هنجارهای جامعه دچار اخلال و اختلال می‌شوند و قانون و مقررات نقش هدایتی و مدیریتی خود را از دست می‌دهند و کارکرد قانون به حداقل می‌رسد.

۴ـخودکشی جبر گرایانه ،یک مدل خودکشی است که امروزه نادر و کمتر اتفاق می‌افتد مثلاً در هندوستان قدیم پس از فوت شوهر ،یک زن برای اعلام وفاداری خودش را به آتشی می‌انداخت که برای سوزاندن جسد همسرش مهیا شده بود. میزان نورم خودکشی در دنیا که مورد پذیرش جامعه جهانی است پنج نفر در صد هزار نفر است و اگر تعداد خودکشی ها در برخی جوامع از این نورم بیشتر شود جامعه شناسان به فکر مطالعه پیش فرض های تأثیر گذار بر آن می‌شوند.

در ایران آمار رسمی خودکشی هرگز در دسترس قرار نمیگیرد اما مشاهدات میدانی و حوادث روزنامه ها ،حکایت از آمار بیشتر از نورم جهانی دارد و بصورت غیر رسمی میتوان نتیجه تقریبا پنح برابری را برای آن لحاظ کرد.اقدام به خودکشی یا خودکشی ناموفق،یک مولفه است که آمار دقیقی در دسترس نیست،اما افرادی که موفق به خودکشی شدند را میتوان عینا مشاهده و ملاحظه کرد،امروز نگاهی به آمار خودکشی های کشورهای مختلف انداختیم؛ به عنوان کسی که جامعه‌شناسی خوانده خیلی متاثر شدیم بالاخص برای کشور ژاپن و کره جنوبی که یک آمار باور نکردنی دارند،ایران عزیز ما در کشورهای همسایه میزان بالاتری دارد اما نسبت به نورم جهانی آمار قابل قبولی دارد و رتبه بالای شصت  کشور دنیا را دارد.

برای پیشگیری از خودکشی و کاهش آن باید چکار کرد ؟

دردهای اجتماعی باید به دور از محافظه کاری بیان شوند درمانگران اجتماعی باید فرماندهان اجتماعی باشند و دولت ها به عنوان سربازان اجتماعی باید در خدمت سرداران اجتماعی باشند محافظه کاری اجتماعی درمان اجتماعی را به تأخیر میاندازد زندانها به عنوان نماد و سنسورهای اجتماعی یک جامعه هستند دولت ها باید به کمک درمانگران اجتماعی تب اجتماعی را از همین ویترین های اجتماعی(زندان‌ها)اندازه‌گیری کنند و برای درمان دردهای اجتماعی متخصصان اجتماعی دست بکار شوند.

هیچ دولتی دردها و آسیب های اجتماعی را گردن نمیگیرد سعی در مقصرانگاری افراد دارد و از نقش خودش در تولید آسیب ها فرار می‌کنند. غافل از اینکه آسیب های اجتماعی محصول بی تدبیری ،انومی و دخالت جاهلانه دولت هاست.که در قالب خودکشی یا آسیب های اجتماعی دیگر در جامعه نمودعینی پیدا می‌کند.

دوگانگی و جدال بین سنت و مدرنیته در موضوعات اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و فضای هنری جامعه ایرانی نخستین بار از دوران قاجار و به واسطه سفر برخی خودفروختگان غربی به اروپا در لایه‌های مختلف زندگی فردی و اجتماعی کشور نفوذ کرد و سبب پیدایش طبقات اجتماعی جدید و جدال فکری در میدانهای سیاسی و روشنفکری شد اما برخلاف بسیاری از کشورها که در برخورد با مدرنیته غربی فقط توانستند چندسال مقاومت کنند کشور ما به واسطه حضور چهره هایی برجسته در حوزه های دینی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی بجز در دوران پهلوی نه تنها تسلیم تجددخواهی غرب پرستان بی ریشه نشد بلکه به سنت‌های خود نیز پشت نکرد.

 جدال سنت و مدرنیته در حوزه شعر و موسیقی ایرانی نیز اگرچه از زمان مشروطه با چالشهایی برگرفته از فرهنگ غرب روبرو شده بود و کشمکش بین کنشگران شعر و موسیقی سنتی ایرانی و غربی را بدنبال داشت اما وجود برخی چهرهای نامی و پیشینه تاریخی قوی فرهنگی سبب شد رهیافت های غربی نتواند برای فرهنگ ایرانی نسخه ای غربی بپیچد و اشعار بومی به مثابه سرمایه های ملی برای نسل ها ماندگار شد.

دیار کهن تاریخ و سرافراز مازندران، با آیین ها، سنتها، گویش ها، موسیقی و تاریخ اساطیری اش، نگین الماس نشان فرهنگ ملی ایران است و در میان تمام جذابیت‌هایش موسیقی تغزلی، حماسی و آیینی آن مانند کتولی، طالبا، نجما، نواجش، چاروداری، نوروزخوانی که روح را می نوازد و قلب انسان را با تاریخ و فراز و نشیب هایش پیوند می زند  وهریک دارای تاریخ و حکایت خاص خود است امیری خوانی جایگاه ویژه ای دارد نوای خوش الحانی که از گالش های جنگل نشین و چوپانان دشت و کوهستان گرفته تا مردمان شهرنشین آن را می خوانند و زخمه بر روح شنونده می کشد و تصویر مازندران و قصه مردم این سرزمین را نقل می کند.

امیری خوانی اشعار منسوب به امیر پازواری مشهور به شیخ العجم و امیر الشعرا بزرگترین و مشهورترین شاعر نامی مازندران است، شاعر مردمی كه در سرتاسر این خطه از غرب گرفته تا شرق، نامش را با «آواز امیری» می‌شناسند، شاعری شیعه مذهب که معاصر شاه عباس صفوی بود و مدح مولای متقیان (ع) در اشعار امیری به این آواز قداست و اهمیت ویژه ای بخشیده است، اشعاری که نقل شفاهی تاریخ مردمی است که با رنج ها و شادی هایشان زیسته اند و زندگی کرده اند.

در امیری خوانی علاوه بر بیان مضامین دینی و شیعی که راوی اوصاف ابرمرد تاريخ مولای متقيان علی (عليه السلام) و فرزندان پاك و معصوم آن حضرت است مضامین عارفانه، چیستان، مباحث مربوط به جبر و اختیار، توصیف طبیعت، تاثیر دعا و مناجات بر زندگی، لزوم ترک دنیا و توکل و رضا بر مشیت الهی به وضوح دیده می شود به همین دلیل می توان گفت امیرخوانی باور مازندرانی ها به زندگی و توصیف ناملایمات روزگار ، عشق های معصومانه و پاک ، شادی های برخاسته از بخشندگی و سخاوت زمین ، طراوت  بی انتهای جنگل ، غرور سر به آسمان ساییده دماوند و دریا دلی آنها است .

برای درک و شناخت بیشتر امیرخوانی که از غنی ترین فرهنگ بشری نشات گرفته و به بالندگی رسیده است باید ابتدا امیر پازواری را شناخت، شاعر دلسوخته شیعی که سال های سال بدلیل همان تقابل سنت و مدرنیسم، در محاق تاریخ ادبیات ایران قرار گرفته بود و اسناد تاریخی و یاد نامه های ادبی بسیار اندکی از زندگی او برجای مانده است از این رو، روشن کردن زوایای زندگی امیر الشعرا به کمک بررسی های تاریخی و اجرای برنامه ها و جشنواره های فرهنگی و هنری ضرورتی اجتناب ناپذیر است

یکی از مهم‌ترین عواملی که حالا می‌توان از آن به بحران یاد کرد، ضعف در تدوین و اجرای برنامه‌های شهری است. طرح‌های جامع و تفصیلی، که می‌توانند به‌عنوان نقشه‌راه توسعه پایدار عمل کنند، یا به‌طور کامل تدوین نشده‌اند یا به دلیل نفوذ منافع کوتاه‌مدت، اجرایی نشده‌اند. شوراهای شهر و شهرداری‌ها، به‌جای هدایت توسعه بر اساس اصول شهرسازی متناسب با ظرفیت، گاه تحت تأثیر فشارهای اجتماعی یا اقتصادی اقدام به صدور مجوزهای بی‌ضابطه می‌کنند. در بسیاری از موارد، این مجوزها در مناطقی صادر می‌شود که از لحاظ زیست‌محیطی حساس بوده یا ظرفیت زیرساختی کافی ندارند. این تصمیمات غیرمسئولانه به بروز مشکلاتی همچون درهم‌تنیدگی بافت شهری، افزایش بار ترافیکی و از بین رفتن هویت طبیعی و فرهنگی منطقه منجر شده است.

فشار تقاضا نیز در تشدید این وضعیت نقش بسزایی دارد. مهاجرت روزافزون به غرب مازندران، چه برای سکونت و چه برای سرمایه‌گذاری در صنعت گردشگری، فشار بی‌سابقه‌ای بر ظرفیت‌های شهری و زیست‌محیطی این منطقه وارد کرده است. در چنین فضایی، سوداگران و واسطه‌های ساختمانی، با هدف کسب سود سریع و انتفاع شخصی، اقدام به ساخت‌وسازهای غیرقانونی و غیراصولی می‌کنند. ویلاها و مجتمع‌های مسکونی بدون در نظر گرفتن اصول معماری و شهرسازی و هویت فرهنگی منطقه ساخته می‌شوند و بسیاری از آنها نه‌تنها با استانداردهای ایمنی و زیست‌محیطی ناسازگارند، بلکه بر مشکلات موجود نیز دامن می‌زنند.

تخریب گسترده محیط زیست

پیامدهای این روند، در ابعاد مختلف قابل مشاهده است. نخستین و شاید ملموس‌ترین پیامد، تخریب گسترده محیط‌زیست است. جنگل‌ها و اراضی کشاورزی، که سرمایه طبیعی و اقتصادی منطقه به‌شمار می‌روند، به‌سرعت جای خود را به ساختمان‌های نامتناسب داده‌اند. قطع درختان برای ساخت ویلاها، علاوه بر نابودی اکوسیستم‌های محلی، خطرات طبیعی همچون فرسایش خاک و سیلاب را افزایش داده است. ساخت‌وساز در حریم رودخانه‌ها نیز، با کاهش ظرفیت زهکشی، بر شدت و فراوانی سیلاب‌های فصلی افزوده است. نگرانی از آنجا بیشتر می‌شود که نگاهی به آخرین آمار رسمی اعلام شده بیندازیم.

آمارهای رسمی می‌گوید ۱۴ رودخانه از ۳۴ رشته رودخانه‌های غرب مازندران شرایط طغیانی در همه فصل‌ها را دارد و اهالی شهرستان‌های نور، نوشهر، چالوس، کلاردشت، عباس آباد، تنکابن و رامسر در غرب مازندران در معرض دائمی سیلاب‌های ویرانگر هستند. مضاف بر آن، فاصله زمانی دوره برگشت سیلاب‌ها اکنون از حدود ۵۰ سال به ۱۰ سال رسیده است. علاوه بر این، ورود پسماندهای ساختمانی و شهری به منابع آبی، کیفیت آب را کاهش داده و سلامت زیست‌محیطی منطقه به ویژه برای آبزیان را تهدید کرده است.

ورود پسماندهای ساختمانی و شهری به منابع آبی، کیفیت آب را کاهش داده و سلامت زیست‌محیطی منطقه به ویژه برای آبزیان را تهدید کرده است

 از سوی دیگر، این توسعه بی‌رویه، زیرساخت‌های شهری را نیز به‌مرز اشباع رسانده است. خیابان‌های ناکافی و طراحی‌نشده برای تحمل چنین تراکمی، به معابر پرترافیک و گره‌های حمل‌ونقل تبدیل شده‌اند. ساعات اوج ترافیک، به یک بحران دائمی در شهرهای غرب مازندران بدل شده و زمان، انرژی و کیفیت زندگی شهروندان را به‌شدت تحت تأثیر قرار داده است. خدمات شهری همچون آب، برق، فاضلاب و حمل‌ونقل عمومی نیز، به‌دلیل رشد شتاب‌زده جمعیت و ساخت‌وساز، توان پاسخگویی مناسب را از دست داده‌اند. این فشار مضاعف، نه‌تنها هزینه‌های مدیریت شهری را افزایش داده، بلکه نارضایتی اجتماعی را نیز تشدید کرده است.

این ساخت‌وسازها، پیامدهای اجتماعی و اقتصادی نیز به دنبال دارند. فقدان نظارت و شفافیت در صدور مجوزها، احساس بی‌عدالتی را در میان شهروندان تقویت کرده و هزینه‌های ناشی از رفع پیامدهای این ساخت‌وسازها، مانند ایجاد زیرساخت‌های جدید یا بازسازی تخریب‌ها، بار مالی سنگینی بر شهرداری‌ها و دولت محلی تحمیل می‌کند. این هزینه‌ها، منابع مالی لازم برای توسعه پایدار را کاهش داده و مدیریت شهری را در یک چرخه معیوب گرفتار کرده است.

برای مقابله با این بحران، بازنگری در سیاست‌گذاری‌ها و اتخاذ رویکردهای پایدار ضروری است. اجرای سختگیرانه طرح‌های جامع و تفصیلی، به‌عنوان چارچوبی برای هدایت توسعه، باید در اولویت قرار گیرد. صدور مجوزهای ساخت‌وساز در مناطق حساس زیست‌محیطی، مانند جنگل‌ها و حریم رودخانه‌ها، باید متوقف شود و قوانین مربوط به این مناطق با جدیت بیشتری اعمال شود. ایجاد سامانه‌های شفافیت اطلاعات، که مجوزهای ساخت‌وساز را در اختیار عموم قرار دهد، می‌تواند از بروز فساد جلوگیری کرده و نظارت اجتماعی را تقویت کند. همچنین، فرهنگ‌سازی در میان مسئولان و شهروندان، در خصوص اهمیت توسعه پایدار و حفظ محیط‌زیست، باید به‌صورت جدی دنبال شود.

در نهایت، آنچه روشن است، این است که توسعه کنونی غرب مازندران، نه‌تنها پاسخگوی نیازهای نسل حاضر نیست، بلکه منابع و فرصت‌های نسل‌های آینده را نیز به خطر انداخته است. اصلاح این روند، نیازمند همکاری همه‌جانبه مسئولان، متخصصان و جامعه محلی است. غرب مازندران، به‌عنوان یکی از ارزشمندترین مناطق طبیعی کشور، نباید قربانی توسعه‌های ناپایدار و منافع کوتاه‌مدت شود. تنها با تغییر رویکرد و پایبندی به اصول توسعه پایدار می‌توان آینده‌ای روشن و متوازن برای این منطقه رقم زد.

*کارشناس اجتماعی و فرهنگی

قانون صیانت از خانواده در شرایطی ابلاغ شده است که التهابات جهانی ، خاورمیانه و سوریه و لبنان بر راهبرد سیاسی و اقتصادی ایران سایه افکنده است ،انتخابات آمریکا و انتخاب ترامپ ،اتش بس در لبنان و استراتژی جدید صهیونیست ها به نوعی تصمیم سازان و دولتمردان را دچار تردید و دو دلی دیپلماتیک کرده است.

در شرایطی که ابلاغ چنین دستورها و قوانین در گذشته مسبوق به سابقه بوده است و جامعه را از همگرایی به سمت واگرایی سوق داده بود و گاهی هم درگیر آشوب ها و اعتراضات خیابانی کرده است.

آقای قالیباف از ابلاغ این قانون بحث برانگیز در این شرایط حساس چه اهدافی را دنبال می‌کنید ؟

بنظر می‌رسد دولت پزشکیان که تاکنون به وعده های انتخاباتی خود نتوانست جامه عمل بپوشاند و به نوعی در قشر وسیعی از جامعه و انتخاب کنندگان خودش تولید یأس و ناامیدی کرده است ،با اجرا یا عدم اجرای این قانون دو اتفاق برای دولت پیش می آید که هیچکدام برای دولت و ملت خوشایند نیست ،اما مجلس و قالیباف و مخالفان دولت به اهداف بلندمدت خود در کوتاه مدت دست یافته اند ،

اگر این قانون در بستر اجتماعی جامع اجرا شود و جرایم مصرح در آن عملی شود ،جامعه ملتهب می‌شود ،اعتراضات گسترده به دولت شکل خواهد گرفت و نفرت از دولت و خصوصا پزشکیان بیشتر می‌شود ،رای دهندگان به پزشکیان ناامید می‌شوند و رسانه‌های در اختیار قالیباف ،به سرزنش رأی دهندگان می‌پردازند و به سایر اهداف خود بصورت استراتژیک دست پیدا می‌کنند و به راحتی و سیستماتیک از رفع فیلترینگ جلوگیری می‌کنند و حمله به ظریف را با سازماندهی بیشتر ادامه می‌دهند تا دولت را از پای در بیاورند.

در صورت عدم اجرای این قانون ،دولت به جرم عدم اجرای قانون و استنکاف از ابلاغ قانون به ادارات مربوطه ،مجرم می‌شود و این اقدام دولت جرم است و می‌تواند از طریق دادستانی کل کشور تحت تعقیب قضایی قرار بگیرد در صورت تساهل و تسامح مراجع قضایی ،آن زمان خود مجلس عملا وارد کارزار با دولت می‌شود و طرح سوال و استیضاح از رییس‌جمهور را کلید می‌زند و جدال بین پارلمان و دولت شروع خواهد شد و رسایی و امثال آن با دست پرتر به مصاف دولت می‌روند.

این قانون در هر شرایطی پوست خربزه زیر پای پزشکیان است. 

یازدهم آذر ماه هزار و چهارصد و سه

نزدیک شدن به ۱۴ آبان روز مازندران را به عموم  شما هم استانی های عزیز تبریک عرض می‌کنم و بسیار خوشحال هستم و خداوند را شاکرم که در آستانه روز مازندران توانستم توجه عمومی را به مازندران عزیز و تاریخ پرافتخار آن جلب کنم و از تمام افرادی که به این بحث پرداختند تشکر می‌کنم.

در خصوص مطلب منتشر شده درباره‌ی معنای تبرستان به عرض می‌رسانم که اینجانب افتخار دارم حدود بیست سال پیرامون تاریخ شمال کشور به ویژه مازندران و تبرستان در حال تحقیق و پژوهش هستم و از جمله نتایج این تحقیقات در عرصه‌ی علمی چاپ کتاب "اطلس علویان تبرستان" و "مجموعه مقالات همایش ملی تشیع و تبرستان" و نیز چاپ چندین مقاله علمی پژوهشی مانند "عوامل موفقیت علویان تبرستان در تشکیل حکومت و دلایل تداوم تفکر شیعی در شمال ایران" در نشریه امامیه دانشگاه ادیان و مذاهب قم است؛ و در عرصه‌ی عملی نیز "سلسله همایش های تشیع و تبرستان در مرزن آباد" و "پیشنهاد برنامه‌های وزین کجور در روستای تاریخی صالحان" به مجریان آن برنامه شاخص بوده است که به حمدالله با همت عزیزان تاکنون ادامه دارد.

بنابراین هر چند معنای واژه‌ی تبرستان بر اهل تحقیق و پژوهش پنهان نیست ولی برای تنویر افکار علاقه‌مندان بیان می‌شود همان گونه که در کتب تاریخی ذکر شد و در پیوست اشاره می‌کنم تبرستان دارای چند معناست:

۱. اکثر متقدمین تبرستان را از واژه تبر می دانند؛  یاقوت حموی در معجم البلدان، جلد سوم صفحه ۱۴۷ می‌نويسد:

اَنَّ اهل تلک الجبال کثیروا الحروب و اکثر اسلحتهم بل کلها "الاطبار" حتی آنک قَلَّ تری صعلوکا او غنیا الا و بیده الطبر صغیرهم و کبیره فکانها لکثرتها فیهم سمیت بذلک و معنی طبرستان من غیر تعریب موضع الاطبار والله اعلم.

ترجمه:

همانا اهالی آن کوه‌ها زیاد اهل جنگ بودند و بیشتر سلاح آنها بلکه تمام سلاح آنها تبر  بوده است حتی اینکه کم است شما فقیر یا ثروتمند ، کوچک یا بزرگی را ببینی که دست وی تبر نباشد؛ به دلیل وجود زیاد تبر در آن سرزمین، تبرستان نامیده شد.

در کتاب الروض المعطار فی خبر الاقطار حمیری جلد اول صفحه ۳۸۳ آمده است:

طبرستان بفتح اوله و ثانیه سمیت بذلک لان الشجر کان حولها شیئا کثیرا فلم یصل الیها جنود کسری حتی قطعوه بالفاس و الطبر بالفارسیه الفاس و استان الشجر.

۲. پژوهشگران متأخر معنای تبرستان را از قوم تپور می‌دانند یعنی تپورستان که این قول مشهور شده است و اینجانب نقد خود را بر این قول در مقاله علمی پژوهشی چاپ شده در دانشگاه ادیان و مذاهب قم ذکر کردم و برای شما می فرستم و عنوان مقاله را هم در این یادداشت ذکر کردم و در اینترنت قابل دسترسی است و علاقه‌مندان می توانند مراجعه کنند.

۳. معنای دیگر تبرستان از "طِبر" به معنای "کوه" تبرستان  یعنی کوهستان.

به نظر می‌رسد واژه «تبرستان» به معنای «تبرزنان» باید صحیح باشد، نه «تپورستان» از قوم «تپور» و نه «طبرستان» از «طبر» به معنای کوهستان! آنهایی که «تبرستان» را به معنای محل زندگی قوم تپور گرفته‌اند شاید تصور می‌کردند همان‌گونه که مثلاً بلوچستان محل زندگی قوم بلوچ است یا در کردستان کردها زندگی می‌کنند، پس این مناطق «تبرستان» نامیده شده، چون محل زندگی قوم تپور است. باید دقت کرد که در مازنی و تبری، محل زندگی را با پسوند «ستان» نشان نمی‌دهند، بلکه غالباً با پسوند، کلا با فتح یا ضم، و «کیله» که در زبان مازندرانی به نهر یا جوی آب گفته می‌شود نشان می‌دهند. در زمان حاضر نیز، بسیاری از شهرها و روستاهای مازندران با همین پسوند هستند. نکته مهم آنکه پسوند «کلا» بر سر هر اسمی بیاید نشان‌دهنده این است که آن فرد یا طایفه در آن مکان زندگی می‌کنند. برای نمونه محل زندگی امیر پازواری را «امیرکلا» نامیده‌اند نه «امیرستان»! محل زندگی قوم درزی، «درزی‌کلا» نامیده شد نه «درزیستان» و مانند اینها. همچنین، «تبرستان» از «طبر» به معنای «کوهستان» هم نمی‌تواند صحیح باشد. زیرا کوه و کوهستان در سایر نقاط هم وجود دارد و تفاوت در وجود جنگل انبوه است نه داشتن کوه و کوهستان! اگر به این مسئله توجه شود دیگر سخیف‌دانستن ؟؟؟  و اشکال افرادی مانند دهخدا وارد به نظر نمی‌رسد که می‌گویند اگر «تبرستان» از آلت تبر باشد چون در آنجا فراوان بوده باید اسم آن را به جای «تبرستان»، «جنگلستان» می‌گرفتند. چون جنگل بیشتر از تبر وجود دارد (دهخدا،  ذیل واژه «تبرستان»).

البته برای معنا و ریشه واژه تبرستان معانی دیگری هم ذکر شد که این سه قول مشهورتر بودند و ذکر کردم.

در پایان خداوند بزرگ را شاکرم که به این حقیر توفیق داد تا ضمن مطالعه پیرامون امامزادگان واجب التعظیم بتوانم به تاریخ پر افتخار منطقه خود بپردازم و اظهار مسرت و شادمانی مجدد از اینکه توانستم ذهن‌ها را در آستانه‌ی روز مازندران به این تاریخ کم نظیر توجه دهم که هم دستاورد دینی و فرهنگی دارد و هم تاریخی و سیاسی و...

از همه‌ی عزیزان در  تمام کانال‌های و گروه‌های فضای مجازی و حقیقی در داخل استان و کشور و سراسر جهان که به این مطالب  خطبه‌های جمعه نصر رامسر پرداختند چه نقد کردند و چه تأیید سپاسگزارم و امیدوارم فضای رسانه‌ای و مجازی بتوانند در آینده بیشتر به این‌گونه مطالب علمی بپردازند. 

یادداشتی از مهسا مشایخ  «اسکین تراپیست»

بدون شک فیشال پوست و‌ پاکسازی آن یک کار لوکس نیست،بلکه کار ضروری است. 

تعداد قابل توجهی از افراد از اهمیت و فواید فیشال ماهانه غافل هستند و تا زمانی که مشکلی برای پوست مانند جوش های غیر طبیعی، خارش و لکه رخ ندهد، توجهی به سلامت و مراقبت از پوست خود ندارند در صورتی که اغلب مشکلاتی که ممکن است برای پوست رخ دهد تنها با انجام فیشال به صورت ماهانه از بین خواهند رفت. 

فیشال و پاکسازی پوست را می توان فرصتی از مجموعه شیوه های مراقبتی و درمانی بر روی پوست دانست که تا مشکلات پوست برطرف شود و یا از بروز مشکلات و بیماری های پوستی جلوگیری گردد.

یکی از اولین فواید فیشال ماهانه که می توان به آن اشاره کرد، آرام بخش بودن این روش درمانی و مراقبتی است. انجام پاکسازی پوست منجر به آرام کردن ذهن و بدن می شود و این امر باعث کاهش استرس و تنش در شما خواهد شد. به زبان ساده می توان این روش را به عنوان روشی در جهت کاهش استرس همراه با پوستی زیبا و درخشان معرفی کرد. 

تمرکز اصلی فیشال پوست این است با روش های طبیعی، شرایط پوست را بهبود ببخشد که هم نتیجه کوتاه مدت عالی داشته  و هم در دراز مدت باعث بهتر شدن اوضاع پوست شود. مزایای این روش از هر فردی به فرد دیگر متفاوت است. 

در مجموع باعث روشن تر شدن چهره و کدری پوست را برطرف می کند، به آبرسانی پوست کمک می کند، روند پیری پوست را به تاخیر می اندازد، باعث کاهش لکه های پوستی می شود و اعتماد به نفس بیشتری به فرد می دهد.

و نیاز دیگر پوست شما، سم زدایی است. پاکسازی از ضایعات و سمومی که بر روی پوست جمع می شود و در صورتی که این فرآیند پاکسازی به درستی و کاملی انجام نشود، ممکن است جوش های زیر پوستی و چرکی بر روی پوست به وجود آیند. در نظر داشته باشید که برای پاکسازی و سم زادیی پوست، صرفا شست و شوی روزانه پوست کافی نبوده و در فرآیند پاکسازی با استفاده از کرم های آنتی اکسیدان، عصاره های گیاهی و روغن های مختلف پوست درخشان و از هر گونه آلودگی و سموم پاکیزه می شود.

وکار دیگر که موجب ایجاد آرامش و رها شدن از استرس می شود ماساژ صورت است. 

ماساژ صورت باعث جوانسازی، کاهش چین و چروک ها، شادابی و درخشان شدن پوست می شود. برطرف شدن آسیب های پوستی و بهبود گردش خون، لیفت و سفت شدن پوست می شود.

همین طور ماساژ اطراف چشم باعث کاهش پف زیر و دور چشم شده و ظاهرتان را جذاب تر و جوان تر خواد کرد.

برای دریافت اطلاعات بیشتر در فیشال می توانید سوالات خود را از صفحه مجازی « مهسا مشایخ » در اینستاگرام دنبال کنید

https://www.instagram.com/mahsamashayekh.skin/profilecard/?igsh=MXBja2lob3k4NmI3ag==