به‌ویژه، ثبت نخستین روستای جهانی گردشگری ایران در استان مازندران، روستای کندلوس، نقطه عطفی در تاریخ گردشگری کشور است؛ نمادی از همت والا، تلاش خستگی‌ناپذیر و عشق عمیق مردم مازندران به سرزمین خود. این موفقیت، نتیجه همکاری ارزشمند وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی، جامعه محلی و تمامی علاقه‌مندان به توسعه پایدار در کشور است. ثبت جهانی کندلوس، نه‌تنها افتخاری فرهنگی، بلکه فرصتی راهبردی برای توسعه گردشگری کشور به شمار می‌رود و به طور حتم این رویداد ارزشمند، نگاه تازه‌ای به ظرفیت‌های نهفته در روستاهای ایران را رقم می‌زند. کندلوس، با بافت سنتی، طبیعت چشم‌نواز، صنایع‌دستی اصیل، موزه‌های بومی و مردمانی فرهنگ‌دوست، به الگویی تبدیل شده است از آنچه گردشگری روستایی می‌تواند برای کشور به ارمغان آورد.

اکنون این ثبت جهانی، فرصتی فراهم می‌کند تا تجربه کندلوس به‌عنوان یک نمونه موفق، در دیگر مناطق کشور تکرار و گسترش یابد و جلوگیری از مهاجرت روستاییان، حفظ میراث‌فرهنگی و ارتقای کیفیت زندگی در مناطق کمتر توسعه‌یافته که دغدغه همه ماست با توسعه گردشگری روستایی محقق شود.

در این مسیر، نگاه به کندلوس باید از زاویه‌ای فراتر از یک دستاورد فرهنگی باشد؛ این روستا اکنون می‌تواند به عنوان یک پایلوت آموزش و تجربه درحوزه گردشگری پایدار عمل کند. با ایجاد زیرساخت‌های آموزشی برای جوانان، تقویت مهارت‌های بومی، توسعه اقامتگاه‌های بوم‌گردی، و معرفی محصولات محلی در بازارهای ملی و بین‌المللی، می‌توان کندلوس را به یک نماد و الگوی توسعه گردشگری روستایی در ایران تبدیل کرد.

از سوی دیگر، این موفقیت، مسئولیتی سنگین نیز بر دوش سیاست‌گذاران و مدیران محلی می‌گذارد. برای بهره‌برداری از این فرصت، باید رویکردی جامع و علمی در پیش گرفت؛ رویکردی که ضمن حفظ اصالت فرهنگی و محیط‌زیست، مسیر رشد اقتصادی پایدار را هموار کند. ایجاد شبکه‌های گردشگری روستایی، حمایت از کارآفرینان محلی، توسعه بازاریابی دیجیتال و گسترش همکاری‌های بین‌المللی از جمله اقداماتی است که می‌تواند جایگاه روستاهای ایران را در نقشه جهانی گردشگری تثبیت کند.

ثبت جهانی کندلوس می‌تواند آغازگر مسیری برای معرفی روستاهای ایرانی با روایت‌های اصیل، موسیقی محلی، غذاهای سنتی، آیین‌ها و سبک زندگی بومی باشد و تصویری تازه و واقعی از ایران به جهانیان ارائه کند؛ تصویری سرشار از تنوع فرهنگی، مهمان‌نوازی و زیبایی‌های طبیعی.

این دستاورد به ما یادآوری می‌کند که توسعه گردشگری، زمانی پایدار است که از دل مردم بجوشد و با مشارکت آنان پیش برود. امروز کندلوس نه‌تنها یک مقصد گردشگری، بلکه یک فرصت ملی برای بازتعریف نقش روستا در اقتصاد و فرهنگ ایران است و بی‌تردید این موفقیت الهام‌بخش روستاهای سراسر کشورخواهد بود تا با بهره‌گیری از داشته‌های بومی خود، مسیر پیشرفت را با اتکا به هویت ایرانی و نگاه جهانی هموار کنند. ثبت کندلوس، آغازی است بر فصلی نو در گردشگری روستایی ایران؛ فصلی که می‌تواند به رونق اقتصادی، پایداری زیست‌محیطی و ارتقای سرمایه فرهنگی این سرزمین بینجامد

این پاره کردن کتاب از دیدگاه روانشناسی اجتماعی ،یعنی یک نفرت و انزجار از آموزش ،تدریس،کتاب ،مدرسه و معلم است. 

با باور همه مردم جهان ،کتاب بزرگترین سرمایه اجتماعی بشریت است و در فرهنگ ما ایرانیان ،کتاب یک دوست بی زبان و یک یار مهربان است ،که انسان را می‌تواند به سرمایه و انسانیت برساند و  به همه مجهولات ما پاسخ دهد و در شرایط تنهایی یک دوست و یاور همیشگی است.

اما پاسخ به این سوال و سوالات چیست ؟ چه میشود که یک نفر عامل تولید عشق و محبت  علاقه و سرمایه ،سواد و دانایی و دوست دانا و خوش بیان خود را با انزجار و تنفر ،در وسط خیابان و به همراه هم‌کلاسی های خود پاره می کند و در کنار پیکر بی جان این دوست دانای خود جشن و پایکوبی برپا می‌کند.

پاسخ این سوالات واضح و روشن است ؛این دوست مهربان و دانای نسل قدیم دیگر یک دوست دانا برای نسل جدید نیست و به نیازهای نسل جدید پاسخ نمی‌دهد و یک شکاف عمیق،بین کتاب و مدرسه و دانش آموزان ایجاد شده است و تلفن همراه و ابزار مشابه جای کتاب را پر کرده اند و گوشی همراه جانشین کتاب شده است و به ابهامات دانش آموزان پاسخ می‌دهد و به دلیل احساس نیاز شدید به تلفن همراه هیچ دانش آموزی در پایان مطالعه مطالب در گوشی خود،تلفن همراه خود را پرتاب نمیکند.

مسأله بعدی این است که مولفان کتاب های درسی باید توجه کنند که کتاب های درسی موجود در مدارس با نیازهای امروز دانش آموزان همخوانی ندارد و احساس مشترک بین نیاز های دانش آموزان و کتاب های موجود برقرار نشده است و مطالب تکراری کتاب باعث رنجش دانش آموزان شده است.

مسأله بعدی رویکرد و کارکرد مدرسه و معلم است که موفق نشده است یک رابطه منطقی بین کتاب و دانش آموزان برقرار کند و دانش آموزان تا با نبود کتاب احساس خلأ بکنند.

مسأله مهم تر ،رویکرد نظام عالی، آموزش و پرورش و نهاد‌های فرهنگی است،که نتوانستند نقش کتاب و کتابخوانی را در توسعه علمی و آموزشی خوب تدوین کنند تا جویندگان علم و دانش در ابتدای تحصیل ،با کتاب احساس دشمنی نکتند و عدم توفیق و کامیابی خود ،بالاخص عدم کسب نمره قبولی را در در کتاب جستجو نکنند.این مدرسه است که بجای دوستی ،دشمنی بین دانش آموزان و کتاب را رقم می‌زند.

اگر رابطه دانش آموزان با کتاب را در بدترین شرایط شبیه سازی کنیم مثل رابطه یک سرباز با تفنگ است حتی یک سرباز در پایان دوران خدمت خود با احترام تفنگ خودش را تحویل اسلحه خانه می‌دهد و با حزن و اندوه از آن دل می کند. 

در اینجا می‌بینیم یک دانش آموز در پایان فصل امتحانات ،بدترین برخورد را با مقدس تربن ابزار فرهنگی داشته است.

این یک زنگ خطری ،برای متولیان فرهنگی و آموزشی است و هیات مولفان کتاب های درسی باید با حضور روانشناسان,جامعه شناسان و رفتار شناسان ،ساعت ها این رفتار را زیر ذره بین ببرد و مطالعه و آسیب شناسی کنند ،تا شاهد این نوع رفتارها و بدهنحاری های علمی در سطح کشور نباشیم. 

افسوس که تا امروز حتی یک پاسخ یک دقیقه ای یا یک خطی از سوی وزارت آموزش و پرورش صادر نشده است.  

این یک آسیب شناسی اجتماعی است و پیشاپیش از محضر معلمان زحمتکش عذرخواهی می‌کنم 

فیلم پاره کتاب در یکی از مدارس تهران را اینجا ببینید 

رمضان زاده درباره فروش کتاب می گوید که درآمد حاصله از این کتاب صرف امور خیریه و کمک به خانواده های کم برخوردار خواهد شد. علاقمندان برای تهیه این کتاب می توانند سهمی مهم  و انسان دوستانه برای همنوع خود داشته باشند.

این کتاب پنجمین اثر،توسط این نویسنده می باشد که در قالب کتاب، مجوز گرفته شده و نشر داده خواهد شد.

کتاب « تا انسانیت» تلاش دارد تا با محوریت انسان و چگونگی رفتار و اعمال او با شما صحبت کند. انسان تنها رفتاری که میتواند از خود بروز دهد اعمال خوب و بد است که هر آدمی باید به شایستگی بداند  رفتارها و کردارهای خود را بشناسد و آن را در مسیر درست و انسانی قرار دهد. هرکسی که بر دل خود، دردی حس کرد که برای دیگران است بداند از آنجا نقطه شروع انسانیت است.

 استاد یونسی با نگاهی عالمانه و دلسوزانه، این اثر را به رشته تحریر درآورده‌ و گامی ماندگار در راه حفظ و معرفی میراث فرهنگی مازندران برداشته‌است.

این کتاب در ۱۰ فصل و ۲۲۷ صفحه، با مجوز رسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و توسط انتشارات هاوژین به چاپ رسیده و در دسترس علاقه‌مندان فرهنگ و تاریخ این دیار قرار گرفته‌است.

این رسانه، بر خود فرض می‌داند تا از تلاش‌های ارزنده این استاد اندیشمند و نویسنده پرتلاش که سال‌ها از عمر پربرکت خود را در عرصه خردورزی، تدریس و تالیف بیش از ۱۰ عنوان کتاب سپری کرده‌اند، صمیمانه سپاسگزاری نماید. همچنین از درگاه خداوند منان برای ایشان سلامتی، عزت و توفیقات روزافزون مسئلت می‌نماید تا جامعه علمی و فرهنگی ما همچنان از اندیشه‌ها و آثار ایشان بهره‌مند باشد.

از دیگر آثار تألیفی استاد علیرضا یونسی می‌توان به عناوین زیر اشاره کرد:

بحر خونین

سایبان تردید

رمز شقایق

نور در فریاد

اعتقادات، باورها و پندارهای مردم مازندران پیرامون حیوانات، گیاهان و پدیده‌های طبیعی

ژاپن و برنامه‌های توسعه سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی

مالزی و برنامه‌های توسعه سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی

کره‌جنوبی و برنامه‌های توسعه سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی

مازندران و برنامه‌های توسعه سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی

وی جامعه فرهنگ، هنر و رسانه را پیشانی جامعه خواند و گفت: باید در زمان حیات‌ افراد اثرگذار از آن‌ها تجلیل و قدردانی شود.

محمدی با بیان اینکه کمیته برگزاری همایش از ۴ ماه پیش در جهت پیگیری امور و شناسایی افراد فعالیت خود را آغاز کرد، افزود: فراخوان همایش به مدیران شهرستان‌ها ابلاغ شد و در جلسات متعدد چهره‌های استان مورد بررسی قرار گرفتند.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان مازندران خاطرنشان کرد: به خاطر داشته باشیم در سال نخست محدودیت زمان و امکانات را داریم اما سیاست ما ادامه برگزاری همایش در سال‌های آینده است.

محمدی درباره چهره‌های ماندگار استان اظهار کرد: باتوجه به محدودیت‌ها ۱۳ چهره ماندگار انتخاب شد و یادمان ۴ نفر نیز برگزار می‌شود، در مجموع از ۱۷ چهره شاخص عرصه فرهنگ، هنر و رسانه مازندران تقدیر خواهد شد.

این مسئول فرهنگی با بیان این که ابلاغ برگزاری همایش به تمامی شهرستان‌ها انجام شده است، گفت: بخش عمده‌ای از برگزاری با مشارکت صندوق اعتباری هنر محقق شد و تا شهریورماه باید در سطح ۲۲ شهرستان‌ برگزار شود. در این راستا مازندران پیش‌گام این رویداد است و باید پویایی بسیاری را در این عرصه داشته باشیم.

وی از ارسال گزارش برگزاری همایش به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و درخواست حضور فرهیختگان در همایش خبر داد و افزود: مهمان ویژه همایش دکتر سید عباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و در صورت امکان فخر سینمای ایران؛ استاد علی نصیریان هستند.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران درباره نام‌های چهره‌های ماندگار و حوزه فعالیت آنها گفت: در عرصه فیلم و تئاتر مسعود فروتن، خسرو معصومی و حسن دولت‌آبادی، در عرصه موسیقی عسگری آقاجانیان و محمدرضا اسحاقی، هنرهای تجسمی محمدرضا فراست و فریبرز زرشناس، در شعر و ادبیات استان کیوس گوران و افشین علا، در حوزه رسانه استاد مسیح مهاجری، در فرهنگ عامه حسین اسلامی، جهانگیر نصری اشرفی و سیروس محمدی به‌عنوان چهره‌های ماندگار استان مشاهیرخیز مازندران مورد تجلیل و تکریم قرار می‌گیرند.

محمدی یادآور شد: همچنین یادمانی برای مرحوم محسن متین در عرصه تئاتر، احمد محسن‌پور در عرصه موسیقی، مرحوم مکرمه قنبری در عرصه هنر و شهید شیخ موسی نظری که قاری قرآن، شاعر و خوشنویس بود نیز برگزار می‌شود.

وی خاطرنشان کرد: بیش از ۳۰۰ چهره در فهرست ما هستند که به دلایل گوناگون و مشکلاتی مانند سفر و کهولت سن امکان حضور در همایش را ندارند، که در سال‌های آینده تجلیل خواهند شد.

محمدی از رونمایی کتاب پژوهش‌هایی درباره کرانه‌های دریای کاسپین در نمایشگاه کتاب تهران خبر داد و افزود: انتشار کتاب فرهنگ ۱۱ جلدی واژگان تبرستان و مازندران (زبان تبری) را در دستور کار قرار دادیم و به دنبال برگزاری جشنواره فرهنگی هنری کاسپین نیز در آینده نزدیک هستیم.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران تاکید کرد: در کنار هم باشیم تا فرهنگ، هنر و رسانه استان چنان که باید و درخور است، دیده شود‌. نباید نگاه‌مان به مازندران تنها به‌عنوان قطب گردشگری باشد و باید قطب فرهنگی این استان اساطیری که نیمی از شاهنامه نیز به آن اختصاص دارد، شناسانده شود.

برگزاری همایش در دو بخش استانی و شهرستانی

مدیر اجرایی این همایش با بیان این که ایده برای نخستین بار از سوی مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران در حال اجرایی شدن است‌، گفت: گزینش و معرفی فعالان اثرگذار فرهنگ، هنر و رسانه را به روسای شهرستان‌ها تکلیف کردیم. انتخاب تعداد اندک چهره‌ها باتوجه به تعدد افراد بسیار دشوار بود.

محمدرضا جلیلی دو گزینه سن و رزومه کاری را از معیارهای انتخاب چهره‌ها اعلام کرد و افزود: همایش استانی و شهرستانی برگزار می‌شود، در بخش استانی اثرگذاری سطوح ملی و فراملی معیار بوده و چهره‌های ماندگار شهرستان نیز تا پایان شهریورماه سال‌جاری در تمام شهرستان‌های ما برگزار خواهد شد. 

وی افزود:  در برگزاری همایش این  دوره، صندوق اعتباری هنر و وزارت متبوع  مشارکت دارند.

در پایان این نشست با حضور مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران و همراهی معاون توسعه مدیریت و منابع، معاون فرهنگی و رسانه‌ای، معاون هنری و سینمایی، رئیس حوزه مدیرکل، مسئول روابط عمومی، مدیرعامل خانه مطبوعات استان مازندران و مدیر اجرایی و کارگردان هنری این همایش  از  پوستر نخستین همایش چهره‌های ماندگار فرهنگ، هنر و رسانه استان مازندران و هفت بحر هنر رونمایی شد

منتقدان: “افتضاح و بی‌نمک”

بخشی از کاربران توییتر از کیفیت سریال ناراضی بوده‌اند. یکی از کاربران قسمت اول را “افتضاح”، “لوس” و “بی‌نمک” توصیف کرده و معتقد است که شخصیت‌های اصلی جذابیت سابق را از دست داده‌اند.

او نوشته است: “هما اون هما نیست، نقی اون نقی نیست.”

همچنین، کاربر دیگری پستی منتشر کرده و از این قسمت با عباراتی چون “مزخرف محض” و “کثافت” یاد کرده و حتی کل تولیدات اخیر صداوسیما را زیر سؤال برده است.

مدافعان پایتخت ۷: “دوست داریم، ببینیم و لذت ببریم”

در مقابل، طیف قابل توجهی از کاربران از این سریال حمایت کرده‌اند. یکی از کاربران نوشته است: “ما سریالشو دوست داریم. اگه کسی خوشش نمیاد، شبکه رو عوض کنه و حال بقیه رو خراب نکنه.”

این دسته از طرفداران معتقدند که پایتخت همچنان جذاب است و انتقادات منفی نباید باعث نادیده گرفتن نقاط قوت آن شود.

نظرات متعادل: “پتانسیل داشت اما نه این‌طور”

گروهی دیگر از کاربران رویکردی میانه داشته‌اند. یک کاربر معتقد است که اگر شخصیت “فهیمه” در این قسمت حضور نداشت، داستان بسیار کسل‌کننده می‌شد. همچنین، به شخصیت جدیدی که نقش روانشناس را دارد، نقد داشته و از آن استقبال نکرده است.

سریالی که همچنان بحث‌برانگیز است

بررسی واکنش‌های توییتری در ساعات اولیه‌ی پخش پایتخت ۷ نشان می‌دهد که این سریال همچنان توجه زیادی را به خود جلب کرده و بحث‌های گسترده‌ای را میان مخاطبان ایجاد کرده است.

برخی بینندگان به دلیل دلبستگی به فصل‌های پیشین، انتظارات بالایی دارند و از تغییرات جدید راضی نیستند، در حالی که برخی همچنان از سریال حمایت می‌کنند و معتقدند برای قضاوت نهایی باید منتظر قسمت‌های بعدی بود.

با توجه به این واکنش‌ها، باید دید آیا پایتخت ۷ می‌تواند در قسمت‌های بعدی نظر منتقدان را تغییر دهد یا خیر.

 فاطمه شفیعی ، حفاظت از محیط زیست بدون مشارکت همگانی را غیر ممکن توصیف کرد و گفت: اگر همه برای این هدف گرد هم قرار نگیریم، با چالش‌های جبران‌ناپذیری در این بخش مواجه خواهیم شد.

 این مقام مسوول جلب مشارکت مردمی برای حفظ محیط زیست را رویکرد دولت وفاق ملی توصیف کرد و گفت: دست خود را به سوی تمام فعالان محیط زیستی دراز می‌کنیم. هدف ما نه تنها ارتقای دانش و آگاهی‌های محیط زیستی، بلکه شناخت ارزش‌های واقعی آن و تبدیل حفاظت از محیط زیست به یک بینش و ایدئولوژی است. ما باید متعصبانه از خاک، جنگل، آب و تنوع زیستی حمایت و دفاع کنیم.

 شفیعی همچنین دفاع از محیط زیست را در راستای عدالت بین‌نسلی و حقوق آیندگان توصیف کرد و افزود: رامسر میزبان یک کنوانسیون بین‌المللی است. هر تالابی در جهان که شرایط خاصی داشته باشد، می‌تواند در کنوانسیون رامسر ثبت شود. این فرصتی ارزشمند برای رامسر و ایران است و می‌تواند رامسر را به نگینی درخشان در حوزه محیط زیست تبدیل کند.

به گزارش حرف شمال، از ۱۳ بهمن ۱۳۴۹ که مسوولان محیط زیست ١۸ کشور جهان و نهادهای غیردولتی بین‌المللی مانند فائو و یونسکو در هتل قدیم رامسر گرد هم آمدند و نخستین کنوانسیون برای حفاظت از تالاب‌های دنیا را امضا کردند، نام رامسر جهانی شد.

 سال ۲۰۰۲ تاسیس مرکز منطقه‌ای کنوانسیون رامسر در مرکز و غرب آسیا مطرح شد و سال ۲۰۰۵ در جلسه‌ای که با حضور بسیاری از وزرای محیط زیست و مسوولان رده بالای مرتبط با این حوزه به میزبانی اسپانیا برگزار شد، اعضای کنوانسیون رامسر به استقرار این مرکز در ایران رای مثبت دادند.

 سال ۱۳۸۵ هیات دولت با صدور مصوبه و تامین اعتبار مجوز احداث ساختمان کنوانسیون در رامسر را صادر کرد، سال ۱۳۹۲ هم پس از تکمیل ساختمان، این مرکز که ستاد فعالیت‌های کنوانسیون بین‌المللی رامسر در منطقه غرب آسیا است، در فضایی استاندارد فعالیتش را آغاز کرد.

 این کنوانسیون بر حفاظت و بهره‌برداری معقول از تالاب‌ها به ویژه در راستای فراهم کردن زیستگاهی برای پرندگان آبزی و کنار آبزی تاکید می‌کند، بعد از گذشت سال‌ها، حالا کنوانسیون گستره نگرش خود را چنان افزایش داده که تمام ابعاد حفاظت و بهره‌برداری معقول و پایدار از تالاب‌ها را در بر می‌گیرد و تالاب‌ها را در زمره اکوسیستم‌هایی می‌داند که در حفاظت از تنوع زیستی و رفاه جامعه بشری اهمیت فوق‌العاده‌ای دارند.

 حمایت از جوانان باید دغدغه‌ و اولویت مسئولان باشد

 مشاور استاندار مازندران و مسوول امور پیگیری‌های غرب مازندران نیز در این آیین با انتقاد از عقب‌ماندگی‌های سال‌های اخیر رامسر، بر ضرورت حمایت از جوانان و ایجاد فرصت‌های شغلی و فرهنگی برای آنان تأکید کرد و گفت: پروژه‌های نیمه‌تمام و عقب‌ماندگی‌هایی در طی چند سال اخیر در رامسر رخ داد که ناشی بی‌توجهی و سومدیریت بسیار بود.

 محمد آزاد تصریح کرد: با تلاش‌های فراوان، خانه جوان را در رامسر ساختیم و افتتاح کردیم، اما متأسفانه این مرکز طی سه سال اخیر بدون استفاده و بدون اقدام مثبتی رها شد، آیا متولیان پاسخی برای این کوتاهی در حقِ جوانان دارند؟

 فرماندار پیشین رامسر در دولت دوازدهم با اشاره به ایجاد مرکز نوآوری در سادات‌شهر که با زحمات زیاد آماده بهره‌برداری شده بود، افزود: اگر یک هفته دیرتر از سِمت فرمانداری رامسر تودیع می‌شدم این مرکز فعالیت خود را آغاز کرده بود. ‌ قرار بود این مرکز با حضور مسوولان ملی افتتاح شود. قصد داشتیم این مرکز را به کارخانه نوآوری منطقه تبدیل کنیم که چنانچه در مدارِ بهره‌برداری قرار می‌گرفت، امروز تا اندازه قابل توجهی دغدغه اشتغال جوانان منطقه تعدیل می‌شد.

 او ناکامی تیم والیبال هورسان برای ماندگاری در لیگ برتر کشور اشاره کرد و گفت: این تیم چقدر افتخارآفرینی کرد و نام استان را زبانزد کرد. سالن‌های ورزشی شهر مملو از جمعیت و جوانان علاقه‌مند به این تیم بود و ظرفیت آن پر می‌شد. اما با بی‌توجهی این تیم از رامسر و استان رفت. این تیم متعلق به جوانان ما بود. خاطرم هست ساعت ۱۲ شب با آقای داورانی رئیس فدارسیون والیبال تماس گرفتم و او را از خواب بیدار کردم و خواهش کردم به این تیم کمک کند که این کار انجام شد.

 او در پایان خطاب به جوانان گفت: امروز به تک‌تک جوانان پیام دادم و از آن‌ها خواستم برنامه‌های خود را به ما ارائه دهند. متأسفانه گاهی جوانانی که برای منافع شهرستان تلاش می‌کنند، به حاشیه رانده می‌شوند.

 وی تصریح کرد: ما باید در حوزه سرمایه‌گذاری به جوانان و فعالانی که اهلیت دارند، کمک کنیم.

 دبیر همایش هفته جوان شهرستان رامسر نیز در این مراسم مسائل محیط زیستی را دغدغه عمده جوانان کشور برشمرد و گفت: بسیاری از جوانان به‌دور از بازی‌های سیاسی، بیش از هر چیز به دنبال حفظ محیط زیست و طبیعت کشور هستند.

 امیرحسین حلاجیان افزود: حفظ محیط زیست ایران امروز در صدر مطالبات و اولویت‌های جوانان قرار دارد.

 وی گفت: همواره شاهد تغییر دولت‌ها هستیم، اما آنچه به عنوان پیامد رویکردهای مختلف بر پیکر کشور باقی مانده، چالش‌های متعدد زیست‌محیطی است که امروز با آن مواجه هستیم. به همین دلیل، جشن جوان رامسر را حول محور محیط زیست برگزار کردیم تا این موضوع در شهر کنوانسیون تالاب‌های دنیا مورد توجه قرار گیرد.

 در این مراسم از تلاش‌های فعالان محیط زیستی و افتخارآفرینان رامسری در عرصه‌های گوناگون تقدیر شد.

 شهرستان ۸۰ هزار نفری رامسر در غرب استان مازندران قرار دارد

به گزارش حرف شمال بنقل از روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران، محمد محمدی شامگاه سه‌شنبه در آیین پایانی چهلمین جشنواره موسیقی فجر در مازندران که با حضور هنرمندان استان در تالار فرهنگ و هنر ساری برگزار شد، با اشاره به روی صحنه رفتن ۳۲ گروه موسیقی در استان طی روزهای اخیر اظهار کرد: با تلاش هنرمندان، همکاران و دوستداران فرهنگ و هنر بلافاصله پس از هشت شب میزبانی از جشنواره فیلم فجر در ساری، برگزاری جشنواره موسیقی فجر در استان آغاز شد و در یک برنامه فشرده ۴۲ اجرای موسیقی از گونه‌های مختلف در ۶ شهرستان طی ۹ شب برگزار شد که بیش از ۲۰ هزار نفر در سراسر استان را مخاطب جشنواره موسیقی فجر کرد.

وی افزود: در تحقق اهدافی که طی بیش از یک ماه اخیر برای فرهنگ و هنر مازندران ترسیم کردیم افراد زیادی همراه بودند که از همه گروه‌ها، هنرمندان، انجمن موسیقی مازندران و همکارانم در اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی و ادارات تابعه شهرستانی، تهیه‌کنندگان، استانداری مازندران و همه همراهان قدردانی می‌کنم. اما این آغاز کارمان است و اهداف بزرگ‌تری در پیش داریم.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران خاطرنشان کرد: مازندران بیش از این‌ها سزاوار اقدامات و رویدادهای فرهنگی و هنری است. باور ما این است که باید در مازندران که مهد فرهنگ و هنر است هر شب برنامه‌هایی در رشته‌های مختلف هنری داشته باشیم.

محمدی افزود: در گام بعدی قرار است میزبان جشنواره فرهنگی و هنری منطقه‌ای کاسپین باشیم. در زمینه موسیقی نواحی نیز در حال طراحی یک جشنواره موسیقی اقوام هستیم تا موسیقی فاخر نواحی را در استان اجرا کنیم. البته در این مسیر از جشنواره‌زدگی دوری می‌کنیم و تلاش بر این است که مازندران را به جایگاه واقعی‌اش در فرهنگ و هنر برسانیم. تردیدی نداریم که اگر همه در کنار هم بایستیم مازندران پرچمدار فرهنگ و هنر ایران خواهد شد.

در این مراسم علاوه بر اجرای قطعاتی کوتاه از موسیقی بومی محلی توسط هنرمندانی از جمله خنیاگر موسیقی مازندران «محمدرضا اسحاقی گرجی»، پیشکسوت بی‌بدیل نواها و نغمه‌های مازنی «نورالله علیزاده» و جوان خوش آتیه و خوش صدای مازندران «مهدی کارگر»، با یادی از شهید هنرمند عرصه موسیقی «جهانگرد امیری» و یادمان هنرمند فقید زنده‌یاد «رمضان کریمی»، از استادان موسیقی «اسماعیل پرقوه» و «کیومرث وندادی» به پاس یک عمر تلاش در عرصه آموزش موسیقی و همچنین «اسماعیل عبدی» و «بهمن کلبادی‌پور» به پاس یک عمر خاطره‌سازی تجلیل و سپس از سرپرستان گروه‌های حاضر در جشنواره موسیقی فجر مازندران نیز تقدیر شد.

شب‌های موسیقایی مازندران که در قالب برنامه‌های چهلمین جشنواره موسیقی فجر از ۲۳ بهمن با اجرای ۲ اجرای صحنه‌ای موسیقی بی‌کلام در ساری آغاز شده بود، شامگاه دوشنبه -۲۹ بهمن- با برگزاری اجرای زنده بابک جهانبخش در سینما سپهر ساری به پایان رسید و در مجموع ۳۱ گروه هنری شامل چهار گروه سرود و ۲۷ گروه موسیقی ۴۲ سانس اجرا را در ۱۰ سالن شهرستان‌های ساری، آمل، چالوس، بهشهر، تنکابن و سوادکوه روی صحنه بردند.

گستره برگزاری جشنواره موسیقی فجر در مازندران امسال بیشتر از ادوار پیشین بود و برای نخستین بار ۶ شهرستان میزبان اجراهایی در قالب چهلمین جشنواره موسیقی فجر شدند. اقدامی که سبب شد چتر این رویداد موسیقایی در مازندران گسترده‌تر از ادوار گذشته شود و مخاطبان بیشتری در شهرستان‌های مختلف به تماشای اجرای گروه‌های موسیقی گوناگون بنشینند.

در نظر گرفتن ۱۰ سالن در ۶ شهرستان سبب شد که امکان تماشای اجرای گروه‌های موسیقی برای جمعیت بیشتری از مخاطبان گونه‌های مختلف موسیقی در مازندران فراهم شود. با توجه به ظرفیت ۱۰ سالن و تعداد سانس‌های در نظر گرفته شده برای برگزاری اجراهای جشنواره موسیقی فجر در مازندران در مجموع فرصت تماشای اجراها برای ۲۳ هزار نفر را فراهم کرد که بر اساس آمارهای ثبت شده از تهیه بلیت‌های این اجراها، بیش از ۲۰ هزار نفر در ۶ شهرستان مازندران مخاطب چهلمین جشنواره موسیقی فجر شدند.

چهلمین جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر به دبیری رضا مهدوی، ریاست احمد صدری و مدیریت اجرایی محمدعلی مرآتی، به همت معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و با همکاری دفتر موسیقی ارشاد، انجمن موسیقی ایران و بنیاد فرهنگی هنری رودکی، از ۲۳ تا ۲۹ بهمن‌ماه ۱۴۰۳ در تهران و سایر استان‌ها برگزار شد

در این فصل، بسیاری از گونه‌های جانوری به خواب زمستانی می‌روند تا از انرژی خود به طور بهینه استفاده کنند. این خواب به آن‌ها کمک می‌کند تا در برابر سرما و کمبود غذا مقاومت کنند. اما همه جانوران نمی‌توانند به این روش پناه ببرند و برخی از آن‌ها باید به جستجوی غذا ادامه دهند. این جستجو در شرایط سخت زمستانی، آن‌ها را به خطراتی مانند شکار و تصادف با خودروها نزدیک‌تر می‌کند.

زیبایی بارش برف، متأسفانه هم‌زمان می‌شود با سوءاستفاده افرادی که به اسم تفریح، به شکار حیواناتی مانند کبک، خرگوش و گا‌ها کل و بز می‌پردازند. فراموش نکنیم وجود همه جانوران برای چرخه طبیعت کاملاً ضروری هستند، اگر به خود و آیندگان خود اهمیت می‌دهیم، حتماً باید از این کار پرهیز کنیم.

شاید گزافه‌گویی نباشد اقرار کنیم، طبیعت نخستین آموزگار بشریت درراه کسب زندگی، مهربانی و بخشندگی بوده و هست. چرخش فصولش همواره تلاش و تحول، گرما و سرمایش محبت و صبر، رنگارنگی سیمایش زیبایی و عشق، بخشندگی زمین و آسمانش بخشش و عدالت را به ما آموخته است. متأسفانه در این میان بوده‌اند انسان‌هایی که به خاطر سودجوئی و زیاده‌خواهی، آسیب‌های جبران‌ناپذیری را به طبیعت وارد ساخته‌اند، گویی که اینان تنها وارثان و مالکان بی و چون‌وچرای زمین و طبیعتش هستند. فراموش کرده‌اند جانداران دیگری نیز هستند که به همان اندازه بر این کره‌ی خاکی و طبیعتش سهم دارند.

ازجمله خسارت‌هایی که انسان بر طبیعت وارد کرده، تخریب زیستگاه‌های جانوری، از بین بردن پوشش‌های گیاهی و برهم زدن تعادل صید و صیادی است که همین امر باعث شده است، جانداران بسیاری به‌اجبار و برای تأمین غذا به سکونتگاه‌های انسانی نزدیک شوند. در این میان حیوانات وحشی نیز وجود دارند که به خاطر فرهنگ غلط ترس از نام حیوان وحشی، مورد آزار و اذیت انسان‌ها قرار می‌گیرند. متأسفانه با نزدیک شدن فصل سرما و به هنگام بارش برف، این کار ناپسند بیشتر مشهود است. در این میان انسان‌های پاک‌نهاد، موسسه‌ها و نهادهای دفاع از حقوق حیوانات بر خود لازم می‌دانند با در پیش گرفتن اقداماتی در حد توان آنچه را در جهت بهبود وضعیت نامناسب حیوانات درگیر این معضل است، انجام دهند.

در اینجا به‌اختصار اقدامات مفیدی را که می‌توان در فصل سرما به جهت حمایت از حیوانات انجام داد را بیان می­نمایم:

 تا حد امکان از مقابله مستقیم با این حیوانات اجتناب شود.

می‌توان با همکاری همدیگر برای حیوانات وحشی علفخوار تأمین علوفه نمود، لازم به ذکر است این حیوانات، شکار طبیعی حیوانات گوشت‌خواری مانند گرگ و پلنگ می‌باشند و به این وسیله از هجوم این حیوانات هم پیشگیری می‌شود.

در جاده‌هایی که در مجاورت مناطق حفاظت‌شده هستند، رانندگان با توجه به علائم عبور حیوانات بااحتیاط بیشتری حرکت کنند.

– زیبایی بارش برف، متأسفانه هم‌زمان می‌شود با سوءاستفاده افرادی که به اسم تفریح، به شکار حیواناتی مانند کبک، خرگوش ، مرال و گا‌ها کل و بز می‌پردازند. فراموش نکنیم وجود همه جانوران برای چرخه طبیعت کاملاً ضروری هستند، اگر به خود و آیندگان خود اهمیت می‌دهیم، حتماً باید از این کار پرهیز کنیم.

قرار دادن نان خشک و باقیمانده غذا در بالکن، پشت‌بام، گوشه‌ای از حیاط و یا ساختن آشیانه‌ای چوبی در مکانی آرام و یا روی شاخه درختان برای پرندگان می‌تواند مفید باشد؛ اگر پرندەای به‌شدت از سرما بی‌حال شده است، آن را به مکانی گرم منتقل کنیم.

 به علت سرما، حیواناتی مانند گربه به موتور ماشین‌های تازه خاموش شده پناه می‌آورند، بهتر است قبل از روشن کردن ماشین با ضرباتی به کاپوت ماشین هم به‌سلامت ماشین و هم به‌سلامت این حیوانات کمک کرد.

 از آوردن طولانی‌مدت گربه‌ها و سگ‌ها به داخل خانه‌ها پرهیز شود، چون این جانوران سال‌هاست به زندگی شهری عادت کرده‌اند و این کار باعث می‌شود دیگر توان زندگی در شهر را نداشته و به محیط خانه عادت کنند.

لازم به ذکر است بعضی از این اقدامات، راهکارهایی موقت هستند و باید توسط مردم دلسوز و نهادهای مربوطه به دنبال راهکارهای دائمی، مانند احیای مجدد زیستگاه‌های جانوری بود، در غیر این صورت این اقدامات عوارضی هم خواهند داشت. برای مثال تغذیه مداوم حیوانات توسط انسان، سبب اختلال در زندگی و بافت جمعیتی آن‌ها می‌شود که درنهایت منجر به اتفاقاتی مانند سگ‌کشی‌های اخیر در شهرها می‌گردد.

جالب است بدانید که در گذشته مرکز پخش رادیویی در کنار این ساحل وجود داشت و برنامه‌های رادیو دریا از آن پخش می‌شد. به‌همین دلیل اینجا به خیابان و ساحل رادیو دریا مشهور شد.

ایستگاه رادیو دریا در چالوس که سال‌هاست از آن به عنوان فرستنده رادیویی برای مناطق غرب استان استفاده می‌شود و تابستان‌ها نیز سه روز در هفته محل اجرای برنامه‌ عصرگاهی و فصلی «گلبانگ ساحل» بود.

فعالیت این ایستگاه رادیویی ۲۵ خرداد ۱۳۵۱ با روی آنتن رفتن این عبارات آغاز شده بود: «بر خط ساحل سبز، طنین دل‌نشین رادیو دریا را بشنوید. امسال همه‌ی رادیوها رادیو دریاست.» و از همان زمان به بعد رادیودریا به عنوان یکی از رادیوهای فصلی موفق برای سال‌های متمادی به یکی از محبوب‌ترین رادیوهای فصلی و منطقه‌ای تبدیل شد ؛ رادیویی که با الهام از «رادیو ساحل پراگ» در جمهور چک کنونی و چکسلواکی سابق ایجاد شده بود ، با این تفاوت که هدف رادیو ساحل پراگ ارائه اطلاعات به کشتی‌های عبوری درباره وضعیت آب و هوا و آمار کشتی‌های در حال عبور بود، اما رادیو دریای چالوس به مسافران تابستانی شمال ایران اطلاعات لازم درباره آب و هوا، وضعیت جاده، نشانی مراکز اقامتی، تفریحی و درمانی را ارائه می داد و در کنار آن با پخش موسیقی و برنامه‌های تفریحی ، اوقات خاطره‌انگیز و شادی برای مسافران تابستانی شمال ایجاد می کرد. به همین دلیل هم برنامه‌های رادیودریا عمدتا با حضور هنرمندان تراز ملی تولید و اجرا می‌شد.

حیدر صارمی، جمشید عدیلی، مولود کنعانی، منوچهر نوذری، ژاله علو، مولود زهتاب، فریدون توفیقی، ایرج فهیمی، محمود امینی و محمود معلمیان از گویندگان رادیو دریا بودند و تهیه کننده این رادیو پیش از انقلاب هم شاهرخ نادری بود. نام هرمز شجاعی‌مهر نیز در بین گویندگان رادیودریا طی مدت اندک فعالیت پس از انقلاب اسلامی دیده می‌شود.

برنامه‌های رادیو دریا

به استناد اطلاعاتی که در جلد پنجم دانشنامه تبرستان و مازندران درباره برنامه رادیو دریا ثبت شده، برنامه‌های این رادیو هر سال به مدت سه ماه از ۱۵ خرداد تا ۱۵ شهریور، روزانه ۱۸ ساعت از ساعت ۷:۳۰ دقیقه صبح تا ۱:۳۰ بامداد روز بعد پخش می‌شد. رادیو دریا دو برنامه‌ ترکیبی صبحگاهی و عصرگاهی داشت . برنامه صبحگاهی از ساعت ۹:۳۰ تا ۱۲:۳۰ دقیقه و برنامه عصرگاهی از ساعت ۱۵:۳۰ تا ۱۷:۳۰ روی آنتن می‌رفت. در سایر اوقات هم موسیقی‌های ملایم غربی، سنتی و شاد پخش می‌شد. علاوه بر این بخش‌ها، هر نیم ساعت هم به سبک رادیوپیام یک بخش خبری کوتاه برای شنوندگان اجرا می‌شد تا در جریان آخرین اخبار قرار بگیرند.

رادیو دریا در تابستان سال‌های ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۷ از طریق فرستنده‌های موج « ای ام AM » و « اف ام FM » در طول نوار ساحلی شمال کشور قابل دریافت بود. تا چند سال پس از انقلاب برنامه‌های رادیو دریا از طریق فرستنده موج ای ام AM فرکانس ۱۲۱۵ کیلوهرتز که به فرستنده رادیو دریا معروف بود ، ادامه یافت و اکنون نیز برنامه‌های رادیو مازندران برای ساکنان غرب مازندران از همین فرستنده پخش می‌شود.

رادیو دریا پس از پیروزی انقلاب اسلامی به گلبانگ ساحل تغییر نام داد و همچنان تابستان‌ها از صدای مرکز مازندران پخش می‌شد ؛ با این تفاوت که فقط سه روز در هفته از چالوس روی آنتن می‌رفت. تهیه‌کنندگی گلبانگ ساحل عمدتا بر عهده محمدصالح ذاکری و نقی ناییجی تهیه‌کنندگان باسابقه رادیو بود. حسین کلامی، ابوالقاسم عبداللهی، زری وفایی، امیر سالاری، رضا رحیمیان، لیلا تورانی، همدم رزاقی، رحمان قدمی و فاطمه محمدی‌نژاد نیز هنرمندانی هستند که در گلبانگ ساحل گویندگی کردند.

آغاز به کار فعالیت‌های صبحگاهی روتین رادیو دریا قطعا اتفاقی خوشایند برای مردم این منطقه و بویژه هنرمندان غرب استان است. هرچند شرایط برای کسب همان میزان شهرت و اعتباری که رادیو دریا بین مردم داشت فراهم نیست، اما در صورتی که از این فرصت ایجاد شده بهره‌برداری درستی شود، شاید رادیو دریا پس از سال‌ها یک بار دیگر بتواند به مرجع محلی مورد توجه مردم منطقه و حتی مسافران تبدیل شود؛شایدهم می توان با واگذاری به بخش خصوصی با رویکرد سیاست های رسانه های نوین این تاریخ کهن رادیویی را در چالوس و غرب مازندران تازه کرد. 

 مینا چشمانی به سرخی یاقوت داشت. ولی مردم کندلوس به او مینای ورگ چشم (به گویش مازندرانی گرگ چشم) می گفتند. بلند بالا زیبا و با آواز بسیار زیبا و دلنشین که معمولا کنار چشمه ماه پره می نشست و آواز می خواند و دخترهایی که برای گرفتن آب از چشمه می آمدند دور او جمع می شدند و به صدای دلنشین او گوش می دادند.

مینا دختری تنها و یتیم بود و تنها در کلبه ای زندگی می کرد خانه او هنوز به صورت اثر فرهنگی به جامانده است. ما امروز نمی دانیم چرا مینا تنها و یتیم بوده و یا چرا به تنهای زندگی می کرد. او دختری زیبا بود. بسیاری از جوانها عاشق او بودند ولی خیلی ها جرات نمی کردند به چشم گرگی او نگاه کنند و بچه های کوچک حتی از او می ترسیدند و با دیدن مینا زیر گریه می زدند و فرار می کردند.او معمولا به دل جنگل می رفت و چوب (هیمه) می آورد و هنگام گردآوری با صدای بلند آواز می خواند. در جلوی خانه او پر از چوب بود که روی هم چیده شده بود.

آواز مینا در جنگل و اولین دیدار مینا و پلنگ

  مینا در تنهایی جنگل شاید از روی ترس یا تنهایی با آوای بلند ترانه می خواند. روزی پلنگی این صدا را شنید و عاشق صدای زیبای او شد و هر روز از پشت بوته ها او را می دید و به آواز او گوش می داد. پلنگ که به صدای او عادت کرده بود و عاشق او شده بود نتوانست شبها از دلتنگی طاقت بیاورد. بوی او را ردیابی کرد تا اینکه شبانگاه به کلبه مینا در روستا رسید و از روی درخت توتی که هنوز هم در روستای کندلوس هست بالا رفته تا به پشت بام خانه مینا برسد و از آنجا صدای معشوقه اش را می شنید. تا اینکه یکی از شبها مینا از پشت بام صدایی شنید و از نردبانی که اکنون در موزه کندلوس نگهداری می شود بالا رفت.

کوچه پس کوچه های کندلوس

پس از آنکه چشمش به پلنگ افتاد. پلنگ خرناسی کرد و مینا از ترس بیهوش شد! پلنگ آنقدر بالای سرش نشست تا به هوش بیاید و این بار که بهوش آمد نفسش در سینه بند آمد و به چشم پلنگ خیره شد . پلنگ گاهی خرناسی می کرد و سر خود را پایین می انداخت یا باز می گرداند.مینا با ترس و لرز فراوان و لکنت زبان پرسید تو اینجا چه میکنی؟ از من چی می خواهی؟ پلنگ هم با صدای خودش جوابش را می داد.

کم کم مینا بر ترس خود چیره شد و مطمئن شد که دیگر پلنگ به سوی او حمله نخواهد کرد. تا این زمان چشمان سرخ مینا موجب شده بود مینا همیشه تنها و فراری باشد. ولی پلنگ که مینا را دید مبهوت و حیران چشمان او شد و آرام شد. چون چشم هر دو یک رنگ بود! مینا کم کم که آرامش او را دید جلو رفت و نوازشش کرد.مینا و پلنگ با هم نشستند و دوستی بین آنها در حال پدید آمدن بود که شاید خودشان نمی دانستند در صد سال آینده به یکی از زیباترین و واقعی ترین رمانهای عاشقانه جهان تبدیل خواهد شد.

پلنگ مدتها عاشق مینا بود ولی مینا نمی دانست!

اما میوه درخت عشق پلنگ بالاخره به بار آمد و مینا نیز عاشق او شد! مینا و پلنگ آن شب تا نزدیک صبح کنار هم بودند و هر یک با زبان خود با دیگری صحبت می کرد. نزدیک صبح پلنگ به جنگل برگشت. مینا هم فردا دوباره به بهانه جمع آوری چوب به جنگل می رفت تا پلنگ را ببیند و این کار را مدتها انجام داد. در جنگل پلنگ در گردآوری چوب به مینا کمک می کرد. مینا چوبهایی که جمع می کرد بر پشت پلنگ می نهاد تا بخشی از راه از سنگینی بار مینا کم شود. غروب مینا به خانه بر می گشت . پلنگ نیزهر شب به دهکده کندلوس می آمد و به خانه مینا می رفت و منتظر می ماند تا مینا بیاید. آنها روز به روز بهم وابسته تر می شدند و بهم عادت کردند. هر دو در کنار هم بودند و مینا او را نوازش می کرد و برایش آواز می خواند. تا اینکه زمستان امد و برف سنگینی بارید. همه جا سفید شده بود. مردم کندلوس هر روز صبح ردپای پلنگ را روی برفها می دیدند. ردپاها را دنبال کردند و دریافتند که ردپا به سوی خانه میناست.

                                                                         خانه مینا

سرزنش پلنگ توسط مینا

ولی هنوز کسی خود پلنگ را ندیده بود و مینا هم چیزی به روی خود نیاورد. تا اینکه ننه خیرالنسا یکی از دوستهای نزدیک مینا که همسایه او بود شبی از شبها خوابش نمی برد. از خانه بیرون آمد تا قدم بزند. هنگامی که بیرون آمد صدای مینا را شنید. گویا روی کسی فریاد می زد و دعوا می کرد. با خود گفت او که کسی را ندارد و اهل دعوا هم نیست. به سوی خانه اش رفت و به درون حیاطش نگاه کرد.مینا را دید که نشسته و به دیوار تکیه داد و با تکه چوبی که در دست داشت در حالیکه ، بازی می کرد و گاهی سرش را بالا می آورد و در جلوی او پلنگ غول پیکری نشسته در حالیکه دستها جلویش خم نشده بود و مانند کودکی از دعوای مادرش شرمسار باشد سر و گوشش را پایین انداخته و پس از هر دعوا و سرزنش مینا یه زوزه و آه شرمساری می کشد. معلوم نبود چه کرده بود که مینا از دست او عصبانی بود شاید دیر آمده بود و مینا را در انتظار گذاشته بود. مینا ناراحت شده بود. مینا در جهان کسی جز این پلنگ را نداشت. مینا و پلنگ عاشق و شیفته هم شده بودند. خیرالنسا داستان را نزد خود نگه داشت و برای کسی باز گو نکرد. تا اینکه پس از مدتی خود مینا داستان را برایش تعریف کرد.

مردم روستا متوجه عشق مینا و پلنگ شدند

پلنگ شیفته جادوی چشمان سرخ ستاره گون مینا و آواز زیبایش شده بود به طوری که هر شب به دیدارش می آمد و سر خود را از پنجره به درون کلبه مینا می انداخت. کم کم داستان عشق مینا و پلنگ در روستا پخش شد و مردم از رفت و آمد پلنگی به ده آگاه شدند.روزها مینا به جنگل می رفت و شبها پلنگ خانه او می آمد. مردم که فهمیدند هر شب کمین می کردند پلنگ را ببیند.

برخی ها هم با تفنگ منتظرش بودند.ولی وقتی به عشق مینا و او پی بردند از کشتنش منصرف شدند. خیلی ها هم می ترسیدند شبها بیرون بروند. بعضی ها هم می دیدند که پلنگ بعضی وقتها که می اومد با خود شکاری مانند تیرنگ (تذرو یا همان قرقاول) ، کبک و یا شوکا به خانه مینا می آورد.

برخی پسرهای جوانِ دِه که مینا را دوست داشتند در جای رقیب پلنگ خود را می دیدند و حسادت می کردند. یکی از آنها هر شب پشت در خانه مینا می رفت تا سایه و شبح مینا را روی پرده اتاق پنجره اش ببینید و اینکه هر شب تا دیر وقت چراغ خانه اش روشن بود برایش عجیب بود فکر می کرد که مینا عاشق اوست و به خاطر او بی خواب است. تا اینکه فهمید او منتظر پلنگی هست و بعد از آن حسرت می خورد. پلنگ دیگر یکی از اهالی کندلوس شده بود. بعضی از بستگان مینا هم از روی شرم تلاش می کردند داستان را پنهان نگاه دارند.

مینا به عروسی میرود و پلنگ زخمی می شود

مدتی گذشت تا اینکه در روستای کناری کندلوس یعنی نیچکوه عروسی دختری به نام آهو خانم بود.همه اهالی کندلوس به عروسی دعوت شده بودند. دخترها و زنهای ده از روی دلسوزی برای مینا که تنها زندگی می کرد، یا از روی ترس که مبادا با پلنگ تنهاش بگذارند او را به زور و کشان کشان بدون آنکه لباس نویی بر تنش کند به عروسی بردند. دل مینا در کندولوس جا مانده بود می دانست حتما پلنگ امشب می آید.

مینا و پلنگ

در شب عروسی بیشتر مردان تفنگ به دست بودند و خطر بزرگی پلنگ را تهدید می کرد. چون او حتما رد و بوی او را می گرفت و به نیچکوه می آمد. شب هنگام پلنگ به روستا آمد ولی مینا را نیافت. بوی مینا را دنبال کرد و به سوی روستای نیچکوه به راه افتاد. به نزدیک دِه که رسید سگهای ییلاقی که خیلی بی باک و سهمگین هستند از آمدن او آگاه شدند و به سویش دویدند و به او حمله کردند.

پلنگ پس از جنگ و درگیری بسیار خونین و زخمی شد. با اینحال خود را به روستا رساند و به خانه ای رسید که مینا در آنجا بود. پلنگ سر خود را از پنجره اتاق عروس به درون برد و نعره ای کشید و مینا را صدا زد .زنان جیغ زدند و فریاد زدند. بعضی هم از حال رفتند و مردان هم که دستپاچه شده بودند تفنگ بدست بسویش حمله کردند و چند تیر بسویش انداختند و پلنگ به تاریکی شب بازگشت و فرار کرد ولی هنگام فرار تیری به او برخورد کرد.

زمستان بود و برف و کولاک خیلی سنگین می بارید. مجلس عروسی تا ساعتی بهم خورد و همه می ترسیدند پلنگ باز گردد. یکی از بستگان و خویشاوندان مینا که از بزرگان کندلوس بود تلاش کرد مهمانی را آرام کند. مهمانها و زنهای ترسیده را دلداری داد و برای آنکه مردم نیچکوه از عشق مینا و پلنگ آگاه نشوند و شرمسار نشوند به مهمانها گفت پلنگی بود که از گرسنگی به نیچکوه آمد. او همان شب عروسی پلنگ را در نزدیکی خود دید ولی دلش نیامد پلنگ را با تفنگ بکشد. اما جوان دیگری از کندلوس که رقیب عشقی پلنگ بود تیر کاری را به پلنگ زده بود. مردم محل چون می دانستند پلنگ عاشق صدای مینا شده و مینا هم پاک و بی گناه است و چون همه می دانستند به خاطر عشق مینا به روستا می آید با او کاری نداشتند. دلشان نمی آمد پلنگ را بکشند و مینا را عزادار کنند.

                                                                  منزل مینا و پلنگ

نفرین شدن قاتل پلنگ

پس از آنکه پلنگ از نیچکوه فرارکرد بعد از آرام شدن، دوباره همه مشغول شادی قلیان و چای و چپق شدند و درباره اینکه چرا پلنگ به روستا آمد با هم حرف می زدند. فکر نمی کردند که پلنگ کشته شده باشد یا تیری خورده باشد. فردای عروسی جوانی کاسه ای از خون پلنگ را درون چاله ای از برف نزدیک کندلوس دید. رنگ خونش مثل گل شقایق بود. از قدیم می گفتند رنگ خون عاشق با خون دیگران فرق دارد.

خون عاشق (مقدس است) هرجا که بریزد گل در می آید. به گوش مینا رساندند. وقتی که فهمید پلنگ شاید مرده باشد آنچنان سر و صدا و شیون و زاری در کندلوس به راه انداخت که همه مردم ده حیرت زده و مبهوت شدند.مینا مدام نام پلنگ را صدا می سزد و بر سر و روی خود می زد! کسی هم جرات نمی کرد نزدیک او برود. او یکپارچه خشم و آتش شد. صدای آه و ناله هایش در گوش کسانی که صحنه را دیده بودنن، تا آخر عمر مانده بود و با یاد آن اشک می ریختند.

همه مردم ده از اندوه او ناراحت شدند و گریه می کردند. می گویند جوانی که پلنگ را با تیر زد رقیب عشقی پلنگ بوده و با شنیدن شیون هراسناک مینا به هراس افتاد و به جنگل گریخت و دیگر برنگشت و هیچ کس او را ندید! می گویند سالها بعد یکی او را در “غار انگلسی” دیده بود. موهایش بسیار بلند شده بود به طوریکه روی دوشش ریخته شده بود و با دیدن جوان کندلوسی فرار کرد! مردم روستا تا ۳ روز اطراف ده را گشتند تا شاید لاشه پلنگ را بیابند یا او را نیمه جان پیدا کنند و نجاتش دهند تا دل مینا را آرام کنند.

حتی تا نوک کوه بالا رفتند. رد پایش در جایی روی برفها گم می شد.بالاخره لاشه پلنگ پیدا نشد. برخی شایع کرده بودند که شاید خود جوان رقیب پلنگ لاشه پلنگ را با خود به جنگل برده باشد.

عزاداری مینا برای پلنگش

مینا جامه عزای سیاه بر تن کرد و در خانه نشست و مجمع بزرگی از حلوا و خرما در پیش نهاد. مردم دسته دسته از روستاها و خانه های اطراف برای سرسلامتی و دلداری و تسلیت به خانه او می آمدند و همراه با او گریه می کردند. هر مهمانی که تازه می آمد او شروع به مویه و موری می کرد. مردم ده و دوستان و بستگان مینا دیگهای بزرگ برنج بار نهادند. تا ۳ روز و ۳ شب مردم ده نهار و شام به میهمان و مردم روستا دادند! مینا تا پایان زمستان خود را در خانه زندانی کرد و کسی را نمی پذیرفت. بستگانش گاهی برای او غذا می آوردند. تا اینکه زمستان سپری شد.

                                                                                           موزه روستای کندلوس

مینا به دنبال صدایی در دل جنگل

در یکی نخستین روزهای بهار با آمدن جشن نوروز باستانی ایرانیان یک روز صبح زود مه بسیار غلیظی آمد.گفته می شد هیچیک از مردم ده در همه عمر خود چنین مه ایی ندیده بود وقتی مه آمد مینا در خانه خود را گشود و بیرون آمد. گویا صدایی از جنگل او را فرا خوانده بود.

آرام ارام بدون آنکه سخنی به لب گشاید و به کسی چیزی بگوید و پاسخ پرسش کسی را بدهد به سوی جنگل رفت و در مه گم شد. مردم روستا شگفت زده شدند با خود گفتند شاید او می خواهد به زندگی عادی خود برگردد و شاید رفته جنگل برای خود هیمه (چوب) بیآورد. اما نیمروز (ظهر) شد او نیامد شب شد باز نگشت. مردم و بستگان نگران شدند و آتش و فانوس گرفتند و در جستجوی او به جنگل جاهای که او پیش از این به آنجا ها می رفت رهسپار شدند و دنبال او گشتند ولی هرگز او را نیافتند.

تا چندین روز گشتند او را نیافتند و دیگر هیچ وقت پیدا نشد.از این زمان به بعد افسانه های مردم شروع شد. همه مردم کندلوس آن زمان تا پایان مرگ می گفتند از خانه متروک مینا صدای ساز و آواز می آید وقتی از جلوی خانه او می گذشتند پای شان سست می شد. کم کم بر این باور و خیال شدند که شاید پلنگ، یک جن یا پری بوده که به شکل پلنگ هر شب به خانه او می آمده است.

دوست نزدیکش خیرالنسا تا مدتها به جنگل می رفت تا او را بیابد حتی شایع شده بود تنها اوست که جایش را می داند. ولی او انکار می کرد و همیشه تا پایان عمر با نام و یاد مینا گریه می کرد. همچنین شایع شده بود که پلنگ زنده مانده بود و برگشت و او را با خود به جنگل برد تا همیشه با هم زندگی کنند.

۴۰ سال بعد جوانی گفت که در جنگل پیرزنی دیده که موهای بسیار بلندی با چشمانی سرخ داشت. وقتی مینا جلوی او را قرار گرفت از ترس سرجای خشکش زد و نمی توانست واژه ای بگوید. مینا با دیدن او بیدرنگ فرار کرد. جوان پس از آنکه به روستا برگشت لکنت زبان گرفت و چند روز مریض شد تب شدید گرفت و با همان بیماری مرد! با این حال مینا برای همیشه رفت و تنها داستانی شگفت انگیز از او برجای ماند. خانه مینا تا به امروز در کندلوس برجای مانده است و جهانگردان فراوانی به روستای او می روند.

- مطمئنا بازدید و اقامت در کندلوس فقط یک اقامت ساده در یک منطقه جنگلی زیبا نیست بلکه فرصتی نادر برای زندگی در دل داستان مینا و پلنگ هست. 

آیا وقت آن نرسیده که هنرمندان، مسئولان و دلسوزان هنر‌های نمایشی مازندران، صدای اعتراض خود را به گوش مرکز برسانند؟ وقت آن نیست که تصمیم‌گیران در جشنوارهٔ فجر، نگاه عادلانه‌تری به ظرفیت‌های شهرستان‌ها داشته باشند؟ 

تئاتر مازندران نیازمند توجه، حمایت و ایجاد پل‌های ارتباطی مستمر با مرکز است تا بتواند جایگاه شایستهٔ خود را باز یابد.

مسئولیت انجمن هنرهای نمایشی مازندران صرفاً برگزاری جشنواره نیست، بلکه باید پیگیر دغدغه‌های اهالی تئاتر باشند و تعامل و هم‌افزایی لازم را با کارشناسان هنر‌های نمایشی کشور ایجاد کنند و با دعوت از مسئولان و کارشناسان به  مازندران، می‌تواند به ارتقای سطح تئاتر استان کمک کند.

هنگامی که صحبت از تئاتر ایران می‌شود، استان مازندران ، یکی از قطب‌های اصلی این هنر به شمار می‌رود. این دیار، همواره نقشی پررنگ در تاریخچهٔ هنر‌های نمایشی کشور داشته است. اما با نگاهی به فهرست آثار راه‌یافته به جشنواره  تئاتر فجر، شاهد واقعیتی تلخ هستیم؛ حذف کامل استان مازندران از  بخش‌های مهم این رویداد.

این بی‌توجهی نه‌تنها سؤال‌برانگیز، بلکه بسیار ناامیدکننده است. چگونه می‌شود استانی که بیشترین فعالیت نمایشی را دارد، حتی یک نماینده در چنین رویدادی نداشته باشد؟ 

این بی‌توجهی به آثار شهرستان‌ها، به‌ویژه مازندران، نه‌تنها انگیزه را در میان هنرمندان کاهش می‌دهد، بلکه تصویری نادرست از توانایی‌های هنری این منطقه به سایر نقاط کشور منتقل می‌کند.

«استان پهناور مازندران با بضاعت‌های بی‌نظیرش در حوزه نمایش، هرسال با تمام توان در رویداد‌های استانی و منطقه‌ای حضور فعال داشته است. اینکه امسال ، سهمی از حضور در بزرگ‌ترین ویترین تئاتر کشور نداشته‌، نه تنها نشان‌دهنده نادیده گرفتن تلاش‌های هنرمندان مازندران است، بلکه محروم کردن خودتان و دیگر علاقه‌مندان تئاتر از هنرنمایی هنرمندان این خطه است.»

به گزارش حرف شمال، محمد محمدی شامگاه چهارشنبه در دیدار با اعضای هیأت مدیره خانه مطبوعات مازندران اظهار کرد: خانه مطبوعات بازوی قوی و اثرگذار اداره کل ارشاد مازندران است.

وی با بیان اینکه وعده‌های پوچ نمی‌دهم، ادامه داد: در بحث سخت افزاری و نرم افزاری متناسب با نیازهای هر شهرستان اقدام به رفع مشکل آن خواهیم کرد.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران از تغییر نام جشنواره خزر به جشنواره کاسپین خبر داد و گفت: جشنواره‌های فرهنگی و هنری مازندران همزمان در شهرهای مختلف و متناسب با ظرفیت‌های هر منطقه برگزار می‌شود که در بخش جشنواره رسانه‌ای کاسپین نیز همین نگاه را خواهیم داشت.

وی همچنین تأکید کرد: همه جوره پای خانه مطبوعات مازندران می‌ایستم و بر آن تأکید دارم و همچنین اختیارات تام رسانه‌ای اعم از امور رسانه، برگزاری جشنواره‌ها و ساماندهی‌ها و… را کاملاً به خانه مطبوعات استان واگذار می‌کنم.

محمدی با اشاره به اینکه انتظار دارم خانه مطبوعات نیز پشت من باشد، افزود: یازده حکم از وزیر ارشاد داشتم که مدیرکلی یکی از آنها است اما خودم مدیرکلی ارشاد مازندران را قبول کردم.

وی با بیان اینکه برای پست و مقام نیامدم بلکه برای هدفی آمدم که برای من در حوزه فرهنگ و هنر مقدس است، ابراز داشت: مازندران جایی است که فرهنگ و آداب و زبان مشترک دارد و بنابراین نگاه من به همه جای مازندران کلانشهر است و یکپارچه می بی نم.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران تصریح کرد: اگر مدیری را انتصاب کنم اما بعد از یک ماه عملکرد بدی داشته باشد آن قدر شجاعت دارم که بلافاصله او را برکنار کنم.

با این وجود بسیاری از این خانه‌ها آن‌طور که باید معرفی نشده است و حتی تبدیل به زمین‌های متروکه‌ای برای معتادان شده‌اند، بنابراین ورود بخش خصوصی در کنار فعالیت ویژه سازمان‌های مربوط، می‌تواند در حفظ و احیای این خانه‌ها بسیار مؤثر باشد.

بسیاری از خانه‌های تاریخی، متولی مشخصی ندارند

مهدی گلی‌پور، راهنمای گردشگری و کارشناس تاریخ ظهار می‌کند: بیشتر خانه‌های تاریخی، متولی خاصی ندارند و بخش خصوصی، آن‌ها را در دست گرفته است، البته گاهی هم به وسیله وارثان، تحت عنوان ملک متروکه، تخریب می‌شوند یا به فروش می‌رسند، زیرا هزینه نگهداری و مرمت زیادی دارند. وقتی این خانه‌ها که تعدادشان کم نیست، مورد توجه قرار نگیرد، به‌دلیل استفاده نشدن، به‌تدریج متروکه و تخریب می‌شوند و با تمام ارزشی که دارند، توسط سارقان از بین برده می‌شوند؛ با این وجود، برخی افراد خوش‌فکر برای جلوگیری از تخریب این خانه‌ها، دست به کارهای جالبی زده‌اند.

وی می‌افزاید: بعضی از این خانه‌های تاریخی، تبدیل به اقامتگاه‌های بوم‌گردی می‌شود و می‌تواند در جذب گردشگر مؤثر باشد، چراکه در کنار زنده شدن خاطرات قدیم، تجربه زندگی در یک بافت تاریخی می‌تواند بسیار دلنشین باشد، با این وجود می‌توان برای کاربری‌های دیگری همچون موزه، گالری برای نمایش صنایع دستی و رویدادهای مختلف دیگر از این خانه‌ها استفاده کرد، همچنین سرمایه‌گذاری در قالب کافی‌شاپ نیز بسیار مفید خواهد بود.

راهنمای گردشگری و کارشناس تاریخ خاطرنشان می‌کند: استفاده مفید دیگری که می‌توان از این خانه‌ها داشت بهره آموزشی است، یعنی از محیط‌های تاریخی به‌عنوان مکان‌های آموزشی و دانشگاهی استفاده شود که یک محیط بسیار شاداب و جذاب، برای فرار از زندگی‌های شهری و آپارتمانی خواهد بود.

چالش‌ها و فرصت‌های استفاده از خانه‌های تاریخی

گلی‌پور با بیان اینکه استفاده از این خانه‌ها ممکن است معایبی به همراه داشته باشد، ادامه می‌دهد: در اقامتگاه‌ها ممکن است شکل کلی ساخت، تغییر زیادی پیدا کند و موارد زیادی به آن اضافه یا کم شود، با این حال با نظارت صحیح می‌توان فعالیت‌های مثبتی انجام داد، نکته دیگر، هزینه‌های اقامت در این نوع اقامتگاه‌ها و خانه‌های تاریخی است که می‌توان گفت بیشتر می‌تواند توسط قشر متوسط به بالا و گاهی برای جشن‌های آنچنانی و گران‌قیمت مورد استفاده قرار می‌گیرد، با این حال، استفاده از قیمت و کیفیت مناسب و جذب پرسنل متخصص و بااخلاق نیز می‌تواند در جذب گردشگر در این نوع خانه‌ها مؤثر باشد.

وی با اشاره به خانه‌های تاریخی و بوم‌گردی در شهرستان‌ها و نقش آن‌ها در جذب گردشگر به این مناطق می‌گوید: چالش اصلی که در این مسیر وجود دارد، هزینه هنگفت آن است و اگر مورد استقبال قرار نگیرد؛ برای فرد ضرر به بار می‌آورد؛ گردشگران در شهری همچون اصفهان، فقط نقاطی مانند میدان نقش‌جهان را می‌شناسد، در صورتی که گنجینه‌ها و آثار تاریخی بسیار زیادی وجود دارد، برای مثال، کاروانسرای امین‌آباد پس از شهرضا، کاروانسرایی است که ثبت جهانی شده است و توسط یک سرمایه‌گذار به اقامتگاهی سنتی تبدیل شده، اما به دلیل خارج از شهر بودن، با استقبال زیادی مواجه نشده است.

راهنمای گردشگری تصریح می‌کند: در این راستا، باید توجه داشت که سفرهای مردم، نباید تنها به ایام نوروز محدود شود، ایران دارای پتانسیل‌های تاریخی و طبیعی فراوانی است که در تمام ایام سال می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد؛ گردشگری ما با رکود و نوسان روبه‌رو شده است و در سال‌های اخیر نیز گردشگر خارجی کمتری داشته‌ایم و گردشگرانی که امروز، بیشتر به ایران می‌آیند به استفاده و بازدید از جاذبه‌های طبیعی به جای جاذبه‌های تاریخی تمرکز دارند، با این وجود، با استفاده از پتانسیل متخصصان این حوزه، آگاهی‌بخشی و تبلیغات مؤثر، می‌توان در جهت جذب گردشگر، گام‌های خوبی برداشت؛ همچنین سازمان‌های مختلف برای اقامت سفرهای کارکنان خود می‌توانند فعالیت‌های مفیدی انجام دهند تا به گردشگری نیز کمک کرده باشند.

 گلی‌پور بیان می‌کند: جالب اینجاست که گاهی خود مردم با همت و ذوق خود دست به کارهای متنوع و زیبایی در راستای حفظ تاریخ و فرهنگ می‌زنند، برای مثال در اصفهان، فردی خودجوش، قفل و لولاهای قدیمی را جمع‌آوری و امکان بازدید عموم از آن را فراهم کرده است و فرد دیگری با جمع‌آوری نسخ خطی، موزه خط افتتاح کرده و در معرض دید عموم قرار داده است.

مرمت خانه‌های تاریخی توسط متخصصان این حوزه انجام می‌شود

عادله مهدی، راهنمای گردشگری نیز اظهار می‌کند: بیشتر این خانه‌ها، معماری و توضیحات ویژه‌ای دارند؛ برای مثال، سقف‌ها، آجرچینی‌ها و حتی نقاشی‌های قدیمی و متفاوتی را در خود جای داده‌اند؛ در کنار این موضوع، اشیای قدیمی و متفاوتی که می‌توان در این خانه‌ها یافت، هر کدام تاریخچه خود را دارد و همین مسائل موجب می‌شود که افراد علاقه‌مند به تاریخ به جای هتل یا مهمان‌پذیر، آن‌ها را انتخاب کنند.

وی می‌افزاید: بیشتر افرادی که در حال فعالیت در خانه‌های‌تاریخی تحت عنوان خانه‌های بوم‌گردی هستند، به بخش خصوصی تعلق دارند و در مواردی هم خود مالکان در حال استفاده از پتانسیل این خانه‌ها هستند، بنابراین حفظ و نگهداری از آن‌ها برایشان بسیار پراهمیت است، با این حال، آسیب نرساندن به این خانه‌ها و حتی دیگر محیط‌های تاریخی، موضوعی است که همچنان در جامعه ما جا نیفتاده و هنوز هم در آثاری همچون پل‌خواجو می‌توان رد یادگاری نوشتن و آسیب به بنا را یافت، با این وجود به دلیل اینکه بیشتر خانه‌های بوم‌گردی تملک شخصی دارند، کسی نمی‌تواند به‌طور مستقیم به آن آسیب برساند؛ در این راستا برای این نوع هتل‌ها، قوانینی تدوین شده است که از گردشگر تعهد حفظ بنا را می‌گیرد و در صورت آسیب، مجاز است که تمام خسارت را از او دریافت کند.

راهنمای گردشگری خاطرنشان کرد: در راستای مرمت این نوع خانه‌ها باید گفت که به‌طور حتم باید توسط افرادی انجام شود که به‌طور تخصصی مرمت‌کننده آثار تاریخی‌اند و با سبک‌های مختلف معماری تاریخی آشنا هستند.

 ظرفیت خانه‌های تاریخی برای برگزاری رویدادهای مختلف

مهدی تصریح می‌کند: خانه‌های تاریخی، این پتانسیل را دارند که بسته به فضا، برای رویدادها و همایش‌های مختلف مورد استفاده قرار گیرند؛ حتی استفاده از این خانه‌ها برای جلسات آموزشی، فروش و تبلیغات با توجه به تنوع آن‌ها می‌تواند مؤثر باشد، البته بعضی از آن‌ها برای کاربری اداری نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند.

راهنمای گردشگری می‌گوید: به‌طور کلی برای تبدیل خانه‌های تاریخی به خانه‌های بوم‌گردی، ویژگی‌هایی وجود دارد، برای نمونه اینکه ملک، زمینه تاریخی و فضای مناسبی داشته باشد که توسط بازرسان مورد بررسی قرار گیرد، در کنار این موضوع، دارا بودن امکانات رفاهی همچون سرویس بهداشتی مناسب مورد بررسی قرار می‌گیرد.

مهدی تصریح کرد: تقریباً تمام گروه‌های جامعه می‌توانند از این نوع خانه‌های بوم‌گردی استفاده کنند و با کمک برنامه‌هایی، پیش از سفر، خانه‌بوم‌گردی مد نظر خود را انتخاب کنند و درباره ویژگی‌های آن بدانند، با این حال، مورد دیگری که به استفاده از خانه‌های بوم‌گردی اولویت می‌دهد، نزدیک بودن آن‌ها به دیگر بافت‌های تاریخی است که اهمیت زیادی برای گردشگران دارد.

به گزارش ایمنا، چرایی و چگونگی آفرینش این خانه‌ها بر محور نیازهای انسان بوده که در کالبد خانه، مکان و ملاحظات اقلیمی، مسائل معنوی، مذهبی و حتی در تک‌تک اشکال هندسی به کار رفته در تزئینات، قائل مشاهده است، بنابراین با توجه به اصالت و هنری که در جذب گردشگر نیز مؤثر خواهد بود، باید به حفظ و احیای این خانه‌ها پرداخت.