متن یادداشت را در ادامه بخوانید:
 در روزگاری که غوغای شعار بر صدای شعور غلبه کرده، و بازار تزویر گرم‌تر از میدان تدبیر است، مردی ایستاده از جنس مردم و‌ منتخب آنها بی‌هیاهو، بی‌تظاهر، اما بلند همچون سرو، ریشه‌دار همچون تاریخ، و تنها همچون حقیقت و پاک و زلال، به مثابه آب چشمه‌ساران.

 دکتر مسعود پزشکیان، فرزند علم و عمل، زادهٔ درد و درمان، و پروردهٔ خاکِ صداقت و تعهد و ایمان، در میان انبوهی از مدعیان، چون فانوسی در شب تار می‌درخشد. او نه از جنس وعده‌های بی‌پشتوانه است، نه از قماش سیاست‌بازانِ بی‌اصول. او از تبارِ خدمت است، از نسلِ نجابت، از قبیلهٔ فضیلت.

عقلانیت در قامت یک انسان

 پزشکیان، طبیبی است که درد را می‌شناسد، و سیاستمداری است که درمان را می‌جوید. استاد عزیز و فرهیخته‌ام، نه تنها فوق تخصص قلب، بلکه صاحب دل است. در روزگاری که تخصص قربانی سیاست شده، او با قامت استوار، علم را به خدمت مردم درآورده، نه به خدمت قدرت.

حماسهٔ سکوت

 تنهایی او، نه از ضعف، بلکه از بلندی است. چون کوه، تنهاست؛ چون حقیقت، بی‌همتاست. در هنگامه‌ای که فریادهای پوچ گوش‌ها را پر کرده‌اند، سکوت پزشکیان، فریادی است از جنس شعور. او حماسه‌ای است بی‌نیاز از طبل و شیپور؛ حماسه‌ای از جنس صداقت و شرافت، از جنس درد مردم، از جنس امید.

مدیریت برخاسته از رأی

 او نه بر کرسی قدرت نشسته، بلکه بر دل‌های مردم تکیه دارد. رأیی که به او داده شده، نه از سر تعصب، بلکه از سر اعتماد است. مدیریتی که از دل مردم برخاسته، نه از دل باندها و جناح‌ها. و همین است که او را تنها کرده؛ زیرا در میدان سیاست، صداقت اغلب بی‌کس است.

چرا تنهاست؟

 زیرا در روزگار وارونگی‌ها، کسی که راست می‌گوید، غریب است. کسی که خدمت می‌کند، مظلوم است. کسی که درد مردم را می‌فهمد، مزاحم منافع است. پزشکیان تنهاست، چون با مردم است؛ و در روزگار ما، بودن با مردم، گاهی به معنای دوری از قدرت است. اما او نوکر مردم و سرباز ولایت و خادم صادق و شایسته ایران عزیز و سرفراز است. من برای استاد اندیشمندم که در این گذر سخت از تاریخ سرفراز ایران با قامتی بلند از شرافت و فضیلت و دانایی، صادقانه در حال خدمت است، آرزو دارم تا:

 خدای عظیم و حکیم، راهنما و مددکارش و مردم شریف وطن اسلامی حامیش باشند… و او بتواند با هدایت و حمایت‌های رهبر عزیزمان، سربلندی، رضایت و افتخار مستمر را برای مردم شایسته این مرز و بوم به ارمغان بیاورد.

««در جهان، راستان، قوی‌دستند»»

عملکرد میدانی و‌علمی مهدی یونسی در ایام جنگ ۱۲ روزه و ورود و اسکان نزدیک به ۲۰ میلیون نفر در این استان و استان های شمالی؛ تقریبا جایگاه مدیریتی یونسی را  به اندازه یک رئیس جمهور یک کشور کوچکتر از ایران همانند کشورهای عربی چون امارات و قطر و آذربایجان و ارمنستان بالا برد و وی نشان داد که قابلیت بی بدیلی در مدیریت این حجم جمعیت علیرغم وجود زیرساختهای دو سه میلیونی در مازندران داشته است؛ عملکردی که صندلی مدیریتی اش را تا نزدیک ترین نقطه به رئیس جمهور پزشکیان متصل کرد و بیهوده نیست رابطه استادی میان این دو شخصیت رابطه عینی و عملگرایی است.

 از بعد دوم نکته ای دیگر داشته است ؛ متاسفانه مدیریت مرکز - پیرامونی به‌ویژه ضعف خود را در مواقع بحران آشکار می‌کند؛ جایی که مدیران استانی به‌جای تصمیم‌گیری سریع در مرکز منتظرند ببینند از تهران چه دستوری صادر می‌شود و پاسکاری وظایف در این مواقع میان مقامات استانی و مرکز مردم را کلافه کرده و به ستوه می‌آورد.

 بی شک؛ موضوع تفویض اختیارات بیشتر به استانداران دوباره بر سر زبان‌ها افتاده و هر کسی از ظن خود یار آن می‌شود! مسعود پزشکیان ۲۴ بهمن در جمع فعالان اقتصادی  به‌صراحت به این مسئله پرداخت و گفت: «قرار است در مورد تفویض اختیارات به استانداران از رهبر معظم انقلاب اجازه بگیریم و با سران قوا صحبت کرده‌ایم که هر استانی برای خود استانداری با اختیارات یک رئیس‌جمهور داشته باشد. چه کسی گفته که من از استاندار و ساکنان استان کارشناس‌تر هستم؟ هر استانی می‌تواند شخصی را به عنوان رئیس منطقه داشته باشد تا با هماهنگی تصمیم بگیرند و با قدرت کار استان را پیش ببرند». 

اظهارات اخیر همان‌گونه که قابل پیش‌بینی بود با واکنش‌های متفاوتی روبه‌رو شد؛ موافقان ضمن استقبال، رویکرد پزشکیان را راهی مناسب برای مدیریت چالش‌ها از پیرامون به مرکز می‌دانند اما منتقدان اینکه هر استان برای خود رئیس‌جمهور (منظور استاندار با اختیارات بیشتر) داشته باشد را به معنای فدرالیسم تعبیر کردند.بی شک هر کدام از این دو طیف بر اساس نقطه نظرات و داشته‌های ذهنی و عینی مشخصی به چنین نتیجه‌ای رسیده‌اند اما واقعاً راهبرد درست در این زمینه چیست؟ نکته ای که مهم است بسیاری از چالش‌های ملی در فرایند منطقه‌ای ریشه‌ای دارد.

 حال باز می‌گردیم به مسئله اصلی و اینکه تفویض اختیار به استاندار خوب است یا نه؟ تفویض اختیار به استانداران مسئله جدیدی نیست. آیین‌نامه مربوط به اختیارات و وظایف استانداران به سال ۱۳۷۷ باز می‌گردد و طبق اشاره آن استانداران در حوزه مأموریت خود نماینده عالی دولت و مسئول اجرای سیاست عمومی دولت هستند. این آیین‌نامه ۱۱ تیر ماه ۱۴۰۲ با هدف به‌روزرسانی و پس از ۲۵ سال مورد بازنگری اساسی قرار گرفت و اختیارات استانداران از ۵۰ بند به ۷۵ بند افزایش یافت.  استان‌محور کردن اداره کشور مورد تایید و تاکید بود.

 این روند در دولت جاری هم مورد استقبال قرار گرفته. طبق نکات ذکر شده باید گفت از آنجا که مدیر استانی بیشتر از چالش‌های محلی آگاه و نسبت به آن شناخت دارد؛ بنابراین بهتر می‌تواند برای حل آن هم تصمیم گرفته و اجرایی کند. باز گذاشتن دست مدیران استانی یک تصمیم راهگشا، منطقی و توأم با درایت است و تفویض اختیار صرفاً واگذاری مسئولیت‌های هر استان به همان استان نیست، بلکه یک فرایند توسعه منطقه‌ای است که در آن منابع به صورت عادلانه توزیع شود و بدون نیاز به رفت و آمد و ارجاع به تهران، کارها در راستای حل مشکلات مردم و توسعه استان دنبال شود.

از سوی دیگر؛ تفویض اختیار در مقابل انتظارات و عملکرد و اعطای مسئولیت در برابر پاسخگو بودن است و این روند در مسیر تحقق اهداف سند چشم‌انداز و سیاست‌های کلی نظام و کشور معنا پیدا می‌کند. رئیس‌جمهور از یک سو از استانداران کار می‌خواهد و از سوی دیگر درصدد است فضا برای مانور آنان باز شود تا در یک میدان گسترده تصمیمات کلان در قالب منطقه‌ای و مناطق پیرامونی هم جاری و ساری شود.

در نهایت آنکه یونسی اولین استانداری در کشورست که  چراغ اعتماد به تنفیذ اختیارات به استانداران را روشن کرده و فصل جدید در مدیریت نوین و موثر را در کشور آغاز کرده است

1-ضعف در تحقق وعده‌ها و عملکرد سیاسی

اصلاح‌طلبان در دوره‌های مختلف (به‌ویژه در دولت‌های خاتمی و روحانی) وعده‌هایی مانند توسعه سیاسی، آزادی‌های مدنی، بهبود روابط بین‌المللی و رفع مشکلات اقتصادی دادند، اما در عمل با محدودیت‌های ساختاری، مقاومت نهادهای غیرانتخابی و برخی اشتباهات داخلی مواجه شدند. این ناتوانی در تحقق بخشی از وعده‌ها، اعتماد بخشی از پایگاه اجتماعی آن‌ها را کاهش داد.

2-سرخوردگی طبقه متوسط و جوانان

طبقه متوسط و جوانان که از اصلی‌ترین حامیان اصلاح‌طلبان بودند، به‌تدریج از روند کند تغییرات و تداوم محدودیت‌های اجتماعی و سیاسی ناامید شدند. اعتراضات سال‌های اخیر (مانند اعتراضات ۹۶، ۹۸ و ۱۴۰۱) نشان داد که بخشی از جامعه، به‌ویژه نسل جوان، دیگر صبر و امیدی به تغییر از طریق اصلاحات تدریجی ندارد.

3- رقابت با جریان‌های اصول‌گرا و فشار نهادهای قدرت

اصلاح‌طلبان همواره تحت فشار نهادهای امنیتی، قضایی و رسانه‌ای اصول‌گرا قرار داشته‌اند. ردصلاحیت گسترده کاندیداهای اصلاح‌طلب در انتخابات‌های مختلف، محدودیت‌های مطبوعاتی و بازداشت فعالان این جریان، باعث تضعیف ساختار تشکیلاتی و نفوذ اجتماعی آن‌ها شده است.

4-تقسیم‌بندی‌های داخلی و عدم رهبری واحد

جریان اصلاحات از درون دچار انشعاب‌ها و اختلاف‌نظرهایی شده است. برخی گروه‌ها به دنبال تعامل بیشتر با نظام هستند، درحالی‌که بخشی دیگر خواستار تغییرات رادیکال‌ترند. این پراکندگی باعث سردرگمی حامیان و کاهش کارایی سیاسی شده است.

5-تغییر گفتمان جامعه به سمت اعتراض و بی‌اعتمادی

با تشدید مشکلات اقتصادی و افزایش نارضایتی‌ها، گفتمان غالب در جامعه از "اصلاح‌طلبی" به سمت "اعتراض" یا حتی "انقلابی‌گری" تغییر کرده است. بسیاری از مردم، به‌ویژه پس از اعتراضات خونین سال‌های اخیر، دیگر به کارایی اصلاحات پارلمانی باور ندارند.

6-ضعف در ارتباط با پایگاه مردمی

برخی تحلیل‌گران معتقدند که اصلاح‌طلبان در سال‌های اخیر نتوانسته‌اند ارتباط مؤثری با اقشار مختلف جامعه، از جمله کارگران، کشاورزان و اقشار محروم برقرار کنند و بیشتر بر طبقه متوسط شهری متمرکز بوده‌اند. و در پایان آنکه ضعف سرمایه اجتماعی اصلاح‌طلبان ترکیبی از عوامل داخلی (ضعف عملکرد، اختلافات) و خارجی (فشار نهادهای قدرت، تغییر گفتمان جامعه) است. برای بازیابی اعتماد، این جریان نیاز به بازتعریف استراتژی، تقویت پایگاه مردمی و ارائه راهکارهای عملی برای تغییرات مؤثر دارد.

وی با بیان این که نوشهر شرایط عادی در دوران جنگ داشته است، از تلاش‌های برای تأمین سوخت و ذخایر کالاها تقدیر کرد.

وی با عنوان این که ترمیم جاده کجور جزو برنامه‌ها است، افزود: با اعتبارات فرمانداری آسفالت تأمین و چاله‌های جاده کجور مرمت شد و پیمانکار برای روکش آسفالت در حال تعیین است.

فرماندار نوشهر با اشاره به مشکل زباله سوز نوشهر گفت: برای حل و فصل مسائل پیگیر هستیم و روزانه ۹۱ تن زباله در این واحد سوزانده می‌شود.

وی با عنوان این که برای حل شیرابه زباله سوز نیز اقدام شده است، گفت: باید یکسری دستگاه‌های دیگر نیز نصب شود.

وی ساخت و نهایی شدن پل دوم ماشلک را از دیگر اقدام‌ها بیان کرد و افزود: این پروژه تا هفته دولت بهره برداری می‌شود.

وی با بیان این که تمام سعی و تلاش مبنی بر تأمین ارزاق بوده است، گفت: خوشبختانه هیچ مشکلی در بحث تأمین ارزاق نداشتیم و کمبودها به سرعت رفع شد.

فرماندار نوشهر با تاکید بر این که هیچ‌کارفرمایی حق استفاده از اتباع بیگانه را ندارند، گفت: همه باید با متولیان امر همکاری داشته باشند.

فرماندار نوشهر درباره ایجاد نیروگاه خورشیدی در کجور ظرفیت آن را پنج تا شش مگاوات برق اعلام کرد و گفت: با ساخت آن بخشی از برق منطقه کجور پوشش داده می‌شود.

وی ساماندهی سواحل را از جمله سیاست‌ها بیان کرد و گفت: ورود خودرو به ساحل ممنوع است و خوشبختانه تاکنون غریق نداشتیم.

وی از نجات ۱۰ نفر از غرق شدن در دریای شهرستان خبر داد

در دوره قاجار، ایران دو بار در جنگ با روس‌ها شکست خورد (گلستان ۱۸۱۳ ترکمن‌ چای ۱۸۲۸) و عملاً هیچ پشتیبانی و متحد خارجی نداشت علی رغم تلاش وافر قاجار برای اتحاد با پروس آلمان هم نتوانست اتحادی را با آن‌ها شکل دهد و بیسمارک صدر اعظم آلمان نامه‌ای به شاه قاجار می‌ نویسد و می گوید؛ بروید خودتان را قوی کنید و ما هیچ اتحادی با شما را نمی‌پذیریم البته قبل از آن در دوره زندیه و افشاریه وضع به همین منوال گذشت.در جنگ جهانی دوم، ایران اعلام بی طرفی کرد اما در ۱۹۴۱ توسط شوروی و بریتانیا اشغال شد و خبری هم از هیچ متحدی برای کمک به ایران نبود.

در جنگ عراق (۱۹۸۰ تا ۱۹۸۸) عراق از سوی تمام جهان عرب، شوروی فرانسه و حتی آمریکا حمایت شد. ایران باز تنها بود.امروز هم هیچ کشور قدرت مندی متعهد به دفاع از ایران نیست چین و روسیه فقط شریک تجاری و تاکتیکی اند نه متحد دفاعی.*

در طی هزار سال گذشته فقط یک استثنا وجود دارد و آن هم در دوران سلطنت محمد رضا پهلوی از (۱۹۵۳ تا ۱۹۷۹) به مدت ۲۵ سال با امریکا اتحاد دفاعی داشت. *خوب یا بد ...*

ما دچار تنهایی استراتژیک هستیم و این خود ما هستیم که باید بتوانیم کشورمان را پیشرفت دهیم.

حال سوالی که مطرح می شود این است که چرا ایران تنهاست؟.

چون ایران در یک موقعیت ژئوپلیتیک (Balance shifter in policy) قرار دارد که می تواند تعادل قدرت را بین ابرقدرت‌ها بر هم بزند، یعنی هم در سرزمین هارتلند «قلب زمین»، قرار دارد هم در ریملند «ناحیه حاشیه ای»!.

حالا باید چه کار کرد؟ صرف نظر از این که چه حکومتی در ایران در قدرت باشد، ایران باید دکترین سیاست خارجی متعادل و همکاری جویانه با ابرقدرت‌ها به جای همسویی با یک بلوک ژئوپلیتیک (Multi vector policy) را به اجرا بگذارد و به هیچ عنوان نباید به سمت یکی از ابرقدرت ها برود. شاید ترکیه مثال بارزش باشد که هم عضو ناتو هست هم با روسیه کار می‌کند.

حال به توصیف نظریه هارتلند - ریملند می‌پردازم که در کشور طرف داران پروپا قرصی هم چون دکتر مطهرنیا دارد، جدا از درستی یا نادرستی این فکت فقط به تشریح آن می‌پردازم؛ تئوری هارتلند - ریملند لبه های پیرامونی "یک چهارچوب ژئوپلیتیکی" کلاسیک است که توسط متفکران غربی در قرن بیستم برای تحلیل رقابت‌ های جهانی میان قدرت‌ها ارائه شده است اساس این نظریات بر سنگربندی در برابر دشمن و محاصره آن تکیه دارد.

۱)- نظریه هارتلند (Heartland)*

این نظریه نخستین بار توسط هالفورد مک ایندر در اوایل قرن بیستم مطرح شد او بر این باور بود که؛ هر کس که بر اروپای شرقی مسلط شود، بر قلب زمین (هارتلند) مسلط خواهد شد؛  "هر کس که بر قلب زمین مسلط شود، بر جزیره جهانی (اوراسیا و آفریقا) مسلط می شود؛ و هر کس که بر جزیره جهانی مسلط شود بر جهان فرمان‌روایی خواهد کرد".

۲)- نظریه ریملند (کشور های دور و بری Rimland)

در دهه ۱۹۴۰ نیکولاس اسپایکمن نظریه ریملند را به عنوان نقد و تکمیل نظریه مک ایندر مطرح کرد، او گفت؛ "کسی که بر ریملند حکومت کند بر اوراسیا مسلط خواهد شد و کسی که بر اوراسیا مسلط شود بر سرنوشت جهان حکم خواهد راند". ریملند به نوار ساحلی ساحلی لبه‌های قاره‌ای اطراف هارتلند اطلاق می‌شود؛ اروپا غربی، خاور میانه، آسیای جنوب شرقی و چین از نگاه اسپایکمن، کنترل این نواحی _که محل تجارت، منافع و جمعیت هستند_ مهم‌تر از قلب زمین است.

۳)- جزایر دوردست (Offshore islands)

در این چهار چوب، کشور هایی مانند بریتانیا، غرب اروپا و ایالات متحده آمریکا جزو  جزایر پیرامونی هستند که نقش تعیین کننده ای در تعادل قدرت دارند.آمریکا با حمایت از ریملند و ممانعت از اتحاد هاتلند با آن، می‌ کوشد از برپایی یک امپراتوری فراگیر اوراسیایی جلوگیری کند. مدل هارتلند - ریملند هم چنان یکی از مهم‌ترین ابزار های تحلیلی در فهم رقابت های قدرت‌های جهانی است. برای مثال؛ جنگ سرد تلاشی بود توسط آمریکا و غرب (جزایر دور دست) برای مهار شوروی (هارتلند) از طریق ناتو

متحدان خاور میانه ای و شرق آسیا (ریملند) امروز آمریکا و اسرائیل و راست گرایان غربی (جزایر دور دست) در حال تقویت حضور در ژاپن، تایوان، هند و ایران (ریملند) هستند تا از اتحاد چین و روسیه (نوعی هارتلند جدید) و گسترش آن به ریملند (کشورهای دور و بری) جلو گیری کنند. در این میان، ایران به عنوان یکی از نقاط کلیدی، نقشی تاریخی و سرنوشت ساز دارد. اگر ایران به ثبات، استقلال و قدرت واقعی دست یابد می تواند تعادل منطقه شود. بازگشت به شکوه گذشته و ایجاد حکومتی مقتدر و متمرکز، نه فقط برای ایرانیان، بلکه برای امنیت ژئوپلیتیکی جهان ضروری به نظر می رسد..

پس از آغاز به‌کار دولت همان‌گونه که انتظار می‌رفت اصولگرایان رادیکال به انواع روش‌ها به قوه مجریه حمله‌ور شدند، از خارج کردن دو عضو موثر هیأت دولت یعنی ظریف و همتی تا تلاش برای بدنام کردن پزشکیان در ماجرای قانون حجاب.

همزمان بسیاری از اصلاح‌طلبان نیز به نقد برخی از تصمیات و انتصابات دولت پرداختند. از عباس عبدی و سعید لیلاز تا چهره‌های شناخته شده حزبی. این انتقاد‌ها نه‌تنها مانعی در راه دولت نیست، بلکه به پزشکیان کمک می‌کند که اشتباهات کمتری داشته باشد؛ و از آنجا که بر منطق و ادب استوار است راهش را به سطح جامعه باز می‌کند.

اما بر‌خلاف آنچه در سطح ملی میگذرد، گروهی اندک از چهره‌های سیاسی مازندران ازجمله برخی از اصلاح‌طلبان، که تعدادشان به‌زحمت به انگشتان یک دست می‌رسد، راه نقد منطقی همراه با احترام را در پیش نگرفتند و هنوز عرق مهدی یونسی خشک نشده، رگبار توهین، تهمت و تخریب را چنان به‌سمت او گرفتند که حتی جبهه پایداری را روسفید کردند.

به بهانه‌های واهی و درحالی‌که سیاست کلی دولت چهاردهم جذب حداکثری بود هرچه خواستند به استاندار گفتند و نامش را نقد گذاشتند. همین مسئله دلیل اصلی بی‌توجهی افکارعمومی به این شب‌نامه‌ها بود و این نوشتار‌ها جز در گعده‌های تلگرامی سیاست‌بازها، مشتری نداشت.

این افراد که منش سیاسی‌شان برهمگان روشن است، درحالی سعی کردند این توهین‌ها و تخریب‌ها را به‌نام کلیت اصلاح‌طلبان مازندران فاکتور بزنند که تمامی احزاب عضو جبهه اصلاحات مازندران در عین نقد برخی از تصمیمات استاندار، از او حمایت کرده و پشتش را خالی نکردند و بسیاری از آنها که چهره‌هایی موجه و اخلاقی هستند کنار یونسی ایستادند و حتی مشاورش شدند.

در نشست امروز جبهه اصلاحات مازندران با دکتر یونسی حاضران در جلسه بدون رودربایستی نقد‌های عریان خود را نسبت به برخی انتصابات، کُندی به کارگیری نیرو‌های ستادی یا ضرورت تلاش بیشتر برای اشاعه گفتمان دولت توسط برخی از منصوبان دولت با یونسی مطرح کردند، شبهات فضای مجازی را با او درمیان گذاشتند و در نشستی که بیش از ۲ساعت طول کشید بدون هیچ لکنتی با استاندار سخن گفتند و پاسخ تمام سوالات و شبهات را از یونسی گرفتند.

آنها هم‌زمان شجاعت، صراحت لهجه و تلاش‌های فراوان یونسی در حوزه عمرانی را ستودند و به‌طور کلی عملکرد استاندار را مثبت ارزیابی کرده و بر حمایت از او تاکید کردند.

آنچه امروز و در جلسه قبلی جبهه اصلاحات مازندران با استاندار گذشت، نشان داد بر‌خلاف آنچه تعداد اندکی سعی بر القای آن دارند، رابطه استاندار مازندران با اصلاح‌طلبان و حامیان دولت بسیار نزدیک و دوستانه است.

تحرک گسترده از شرق تا غرب مازندران و بدل کردن این استان به کارگاه بزرگ عمرانی، توجه بی‌سابقه به زنان و جوانان، شجاعت یونسی در حوزه‌های فرهنگی و اجتماعی و تسلیم نشدن در برابر گروه‌های فشار سنتی برخی از موارد قابل اشاره در کارنامه ۱۵۰ روزه دکتر مهدی یونسی رستمی در جایگاه استانداری مازندران است.

این نکته حائز اهمیت است که افکارعمومی آگاه باشند گروه کوچکی که بلندگو به‌دست، اقدام به تخریب مداوم استاندار مازندران می‌کنند هیچ نسبتی با دیدگاه کلی اصلاح‌طلبان نسبت به یونسی ندارند و دیگر برای همگان آشکار شده که پشت این به اصطلاح نقدها، منفعت‌طلبی‌هایی نهفته است که بار‌ها اسلاف استاندار را تسلیم کرده، اما قادر به زمین‌گیر کردن یونسی نیست.

این دقیقا دلیل اصلی تخریب گسترده این گروه اندک است

وی ضمن قدردانی از زحمات استاندار پیشین، دکتر نوری، اظهار داشت: با توجه به شرایط اقتصادی و اجتماعی کشور، دکتر یونسی با رویکردی نوین، بی‌وقفه در حال حرکت به سمت توسعه استان است و حتی یک روز تعلل در مسیر توسعه برنامه‌هایش دیده نمی‌شود.

نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی افزود: حضور مستمر استاندار در پروژه‌ها و بازدید‌های میدانی، حاکی از مدیریتی فعال و پاسخگو است؛ مدیریتی که با قطع بسیاری از فرآیند‌های بروکراتیک، مسیر اجرای طرح‌ها را کوتاه کرده و بهره‌وری را افزایش داده است.

گزارش حرف شمال از آوای خزر حاکی است عباسی‌کالی ادامه داد: امروز زمان، نایاب‌ترین و باارزش‌ترین دارایی ماست، و وقتی مدیری در میدان حضور دارد و بدون تعلل پیگیر امور است، می‌توان امیدوار بود که از فرصت‌ها حداکثر استفاده را ببریم و شاهد تسریع در روند اجرای طرح‌های عمرانی و توسعه‌ای باشیم.

“مازندران زیباست” و “مازندران همه چیز دارد” ترجیع بند تمام نتیجه گیری ها در مباحث سیاسی و اجتماعی و سرمایه گذاری دولتی و خصوصی و …. است. اما آیا بِه واقع مازندران زیباست؟ آیا بِه درستي مازندران همه چیز دارد؟

در این مقوله باید براساس شاخص ها، آمارها و مقایسه ها نسبت به زمان و امكانات نتیجه گرفت، نه بر اساس قوای بصری و نوستالژی ها. 

آيا در مباحث توسعه و برنامه ريزي، طرح هاي توجيهي و مطالعات كامل ميشود؟

مازندران با دسترسي مسیر دريايي با كشورهاي حوزه خزر و جاده هايي كه مهم ترين جاده هاي گردشگري ايران هستند و منطقه ي جنگلي و جلگه اي و مناطق بكر، بالاترين شاخص استعدادهاي ورزشي و دانشگاه هاي تراز اول، استعدادهاي علمي و فرهنگی و شخصیت های ملي و بين المللي و ... از نظر توسعه يافتگي در پايين ترين هاي جدول آمار واقعي قرار دارد.

شاخص هاي توسعه كه از سال ١٩٩٠ توسط سازمان ملل تعريف شده عبارتند از:-سواد و آموزش -طول عمر يا اميد به زندگي و سلامت -درامد سرانه كه در كنار اينها شاخص هاي توسعه اقتصادي و محيط زيستي نيز لحاظ ميشود.

البته بنابر آمايش سرزمين و برنامه ريزي مصوب برنامه و بودجه، شاخص هاي استاني بر اساس تعريف هاي سازمان هاي و ادارت مشخص در شهر و روستا بايد جداگانه تعريف و جانمايي و برنامه ي ميان مدت و بلند مدت داشته باشند. در مازندران مبرهن و مشهود است که جدا از اینکه در هيچكدام از اين موارد برنامه ريزي مشخص و مدونی وجود ندارد، قسمت دردناك تر انكار و سانسور مشكلات و چالش ها و حتی بی توجهی به فرصت ها است و همچنان در امور چالش برانگیز( مانند پسماند و زباله سوزها) به جای برنامه ریزی میان مدت و بلند مدت همچنان بر مدار دستوری و هیئتی مسایل را به جلو میبرند.

مديريت شهري در مازندران براساس طرح جامع و تفصيلي تعریف نشده است و با اینکه در چند سال گذشته به این قالب به صورت کلی پرداخته میشود اما هنوز معماری منظر ، چشم انداز فرهنگی و پیوست اجتماعی و محیط زیستی ( به صورت جدی و اجرایی) جایی در تفکر مدیریت شهری و روستایی ندارد و توجه به برنامه هاي كوتاه مدت و زود بازده، منشا عدم برنامه ريزي است. 

اگر به عنوان مثال یکی از دلایل کم توسعه یافتگی استان را مرور کنیم به فرار منابع انساني استان در تمام موارد ورزشي، المپيادي، دانشگاهي،سرمايه گذاري، مديريتي و ....میرسیم که دلیل اصلی میتواند عدم توجه به زیر ساخت ها و عدم شایسته سالاری باشد و كاركرد واقعي کارگروه زیربنایی و زیست محیطی بدون دخالت منتفعین میتواند سازنده باشددر بحث زیر ساخت ها، مبحث جاده های شهری و بین شهری و بین استانی مساله مهمی است که با توجه به  گردشگر پذیر بودن استان( رتبه ی اول) و کمبود زیر ساخت های گردشگری ، فرصت گردشگری و توریستی تبدیل به بحران ترافیکی و پسماند و منابع آب و برق شده است.

مورد مصداقی را به سوی نوشهر میبریم؛ شهری که به عنوان شهر ساحلي بيش از نيم قرن است که يكي از پايگاه هاي گردشگري كشور است، داراي بندر ، فرودگاه و جاده زيباي كندوان و راه كناره ي خزر بِه غرب و شرق مازندران دارد و منطقه زيباي کجور و جنگل هاي زيبایی که نمونه ی پوششي و جانمايي آن  ( جنگل سيسنگان) در هیچ جای دنیا نیست اما در كجاي توسعه و مديريت شهري و استاني قرار دارد؟

نوشهر مصداق كاملي از مازندران است كه زيبايی ذاتي اش محروميت و توسعه نياقتگي اش را پنهان و حتي انکار كرده است. شاخص هاي توسعه يافتگي در نوشهر را بِه روز رساني كنيم، بِه آمار جالبي ميرسيم، و آمار، شهري توسعه نيافته و داراي بحران محيط زيستي ، خالي شده از مديران متخصص، عدم زير ساخت هاي ورزشي و آموزشي، مستهلك شده در تمام شاخص هاي توسعه، بدون طرح تفضيلي و خارج شدن از اولويت منظر در جنگل و دريا را نشان ميدهد. اينها جداي از بهترين سرانه هاي زمين جهت اجراي فضاهاي توسعه است كه در اختيار نهادهاي خاص است كه …

در اين بين مديران دولتي و شهري بِه جاي برنامه ريزي ميان مدت و بلند مدت و پذيرفتن اشتباهات و ارائه برنامه بِه بالا دست، عملي انتحاري را انتخاب كردند و منطقه ازاد نوشهر را استارت زدند، بدون مطالعه زير ساخت ها، بدون ارزيابي زيست محيطي و اجتماعي و بدون پيوست ترافيكي و بدون چشم انداز و صرفا جهت شوآف و تبليغات...

منطقه آزاد ملزوم كاهش بروكراسي اداري است،بايد آزادتر فكر كرد،بايد مديران خوش ايده بيايند،بايد براي زيرساخت ها برنامه ميان مدت و بلند مدت نوشت، آيا لحاظ شده است؟

دو نمونه از اين تصميمات را يادآوري مي كنیم كه يكي به علت تصميم اشتباه و ديگري به علت عدم تصميم به موقع و مديراني كه به علت ذهن بسته خساراتي جبران ناپذير به نوشهر زدند و البته در حال حاضر همان ها مديران ارشد دولتي با لبخندي ژكوند هستند.

نوشهر سالها و چندين دوره نمايندگاني در دولت و‌ مجلس داشت كه ميتوانستند به توسعه و نوسازي زيرساخت هاي توسعه محور منطقه كمك كند ، اما عدم تصميم به موقع و تصميم هاي هيجاني و كرنش در براير قدرت مركز و عدم ارجحيت منافع شهري منجر به استهلاك زيرساخت ها و عدم كيفيت در حوزه های مختلف شده است، يكي از دلايل قطعا عدم مطالبه جمعي شهروندان در پاسخگو كردن مديران وقت است. 

مورد ديگر احداث و راه اندازي زباله سوز با مشخصات فعلي است كه علي رغم هشدار متخصصان، امروز نوشهر به عنوان شهر جنگل و دريا و جلگه، آلودگي هوا و شيرابه دارد، مديراني تصميم گرفتند كه قائل به تصميم در راستاي مطالعه نبودند و صرفا بله قربان گو بودند ، اينجا هم يكي از دلايل قطعا عدم مطالبه جمعي شهروندان در پاسخگو كردن مديران وقت است و یکی از زیباترین شهرهای ایران با حد فاصل جنگل و دریا، آلودگی هوا دارد که این نوع مدیریت و تصمیم گیری و نتیجه ی حاصله بايد در کرسی های مهم دانشگاهی تدریس شود که از این دو مورد نمونه به عدم توسعه بافتگی در مورد سمن ها و انجمن ها و عدم مطالبه گري شهروندي در راستای حقوق شهروندی میرسیم.

اما يك شاخص توسعه كه در نوشهر و مازندران و ايران كمبود دارد شاخص تفكر انتقادي و نقد پذيري است كه بزرگواراني كه از هر فرصتي تهديد و بحران ميسازند، خيلي حرفه اي صورت مساله را پاك كردند و با حذف و انحلال انجمن ها و گروه ها و تشكل ها ، پرسشگري و پيگيري را به محاق بردند.

ايضا در مورد شاخص هاي توسعه اقتصادي، كه سرمايه گذاران امنيت ندارند و بساط دلالي ارجح بر هر سرمايه گذاري و كار بلند مدت است كه خود قصه اي دراز دارد. بنابر سند مطالعات آمایش و سند چشم انداز ، مازندران زیست بوم حساس و شکننده دارد، اما آيا در برنامه هاي ميان مدت و بلند مدت اين شكنندگي و تاب آوري لحاظ شده است؟  تاب آوری آب، فاضلاب، مسکن، گردشگری ، محیط زیست و آلودگی هوا و ….

چند وقت پیش از یکی از مدیران ارشد حوزه اقتصادی یکی از استان ها پرسیدیم مدل مد نظر شما در توسعه، مدل سنگاپور است یا مدل دوبي یا مدل استانبول؟ بدون فکر و لحظه ای درنگ و با لبخند گفت مدل جهادي/ بومی شده ي منطقه مان، و  امان از ریاکاری و بی سوادی توامان

در آخر اینکه با صدای رسا بگوییم و بپذیریم توسعه نياز به مديران توسعه گرا دارد.

نقطه مقابل توسعه پوپولیسم است، به این نقطه ي مقابل ( پوپوليسم) در دهه های گذشته بها داده شده است، و آن قدر جلو رفته است که جامعه مدنی كه روزی برای مقابله با میانمایگی تلاش میکرد حالا با دونمايگي روبرو است؛پوپولیسم مساله سطحی نیست و اتفاقا یکی از رویکردهای اصلی نیروهای ضد توسعه در دهه های اخیر است و به شکلهای مختلف جریان داشته؛ پوپولیستها لزوما نیت بد ندارند حتی شاید در بعضی از آنها عوامفریبی هم نباشد  و به همین دلیل مسایل پیچیده و تخصصی را ساده و سطحی میبینند و در نتیجه راه حل هایشان، تبدیل به مشکلات جدید میشوند.

به امید روزهای روشن برای وطن که مطالعه و مشاوره و آمایش، وقت و انرژی و هزینه ببرد و اجرا و نظارت و نگهداری به نحو علمی و صحیح و با زمان بندی درست پیش برود تا مزایای توسعه به زندگی شهروندان هم برسد

هر چند پسروی آب دربای خزر بیشترین آسیب ها را برای بنادر کشورهای شمال دریای خزر یعنی کشورهای روسیه و قزاقستان به همراه خواهد داشت اما بنادر استانهای شمالی ایران یعنی مازندران هم از این چالش بی نصیب نمانده و فعالیت آنهاهم تحت تاثیر قرار می گیرد.

در چند ماه گذشته کارشناسان مربوط در خصوص جنبه‌های مختلف آسیب‌های موجود در خصوص کاهش تراز آب دریای خزر هشدارهایی ارائه دادند، اما نخبگان دانشگاهی در این حوزه بر این باورند که یکی از ابعاد کمتر پرداخته شده به آسیب های کاهش تراز آب خزر چالش های است که به تجارت دریایی در این دریا وارد می‌کند و اگر روند کاهشی تراز آب دریا خزر ادامه‌دار باشد تهدیدی جدی برای صادرات و واردات بین کشورهای حاشیه خزر و ترانزیت کالا خواهد داشت.

کارشناسان ممتاز آسیب های موجود را برای کشورهای شمالی دریای خزر با توجه به عمق کم ساحل خزر در این کشورها که بین چهار تا پنج متر است، بیشتر می‌دانند. سازمان فضایی ایران با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای وضعیت سطح آب دریای خزر به عنوان بزرگترین دریاچه جهان را بررسی و کاهش سطح آب این دریا را تایید کرد.

هر چند بسیاری بر این باورند با توجه به این که رودخانه بزرگ ولگا حدود ۸۵ درصد آب دریای خزر را تامین می کند، سد سازی ها بر روی آن را مهم ترین عامل اصلی پسروی آب خزر می دانستند اما کارشناسان ممتاز دانشگاهی می گویند که تحقیقات جدید نشان از آن دارد که این امر نمی تواند به تنهایی علت اصلی پسروی های گسترده آب خزر باشد و تغییرات اقلیمی و گرمایش زمین به همراه تغییر مسیر بادها را مهمترین عامل پسروی آب خزر است.

کارشناسان دانشگاهی هشدار دادند با سرعت فعلی که پسروی های آب خزر انجام می شود تا پایان قرن آب بزرگترین دریاجه جهان بین ۹ تا ۱۸ متر پسروی خواهد کرد. این پسروی گسترده زمینه ای برای خشکی خزر در قسمت شمالی آن خواهد شد چون عمق این دریاچه در قسمت شمالی آن حدود پنج متر است.

هر چند در قسمت های جنوبی دریای خزر در محدوده ایران عمق دریای خزر به یک هزار و ۲۵ متر می رسد و شاید تا یک هزار سال دیگر این دریا در محدوده ایران خشک نشود اما ساحل خزر در شمال ایران صدها متر عقب نشینی خواهد کرد.

دریای خزر ۲ چاله بسیار بزرگ در میانه و جنوب خود دارد که بسیار حیرت انگیز است، پس خشک شدن کامل دریای خزر منتفی است اما کارشناسان ضمن تایید تداوم پسروی های آب دریای خزر این امکان را می دهند که در چند سال آینده سواحل خزر شاید کیلومترها در عمق این دریا نفوذ کند اما خزر به شکل کامل خشک نمی شود.

نوسانات آب برای همه دریاچه های جهان یکسان است که بستگی به ورود آب رودخانه ها و میزان شدت تبخیر این دریاچه ها دارد و الگوی متفاوتی با آب های آزاد جهان دارند که به خاطر آب شدن یخ قطب ها سطح آب آنها بر خلاف دریاچه ها بالا می آید.

دهه ۶۰ شمسی تراز آب دریای خزر به حدی بالا آمد که وزارت کشور به ناچار موج شکن هایی را کنار ساحل با سنگ چینه های فروان ایجاد کرد که در حال حاضر به خاطر پسروی آب خزر همه آن سواحل به پارکینگ ماشین تبدیل شد و سنگها بیرون از دریا ماندند.

کارشناسان معتقد هستند تمام دریاچه های جهان وقتی ورودی آب رودخانه ها به این دریاچه کم شود تراز آب بهم خورده و تراز آن کاهشی خواهد شد. تراز بارش و تبخیر در دریاچه ها همیشه منفی است و میزان تبخیر آب به مراتب بیشتر از بارشی است که بر سطح دریاچه می بارد که خزر هم از این امر مستثنی نیست.

صاحبنظران بر این اصل تاکید دارند با توجه به روند موجود تا ۲۰ سال آینده خلیج گرگان و میانکاله بسیار عقب نشینی و خشک خواهند شد و باید خود را برای آن روزهای سخت آماده کنیم.

ایجاد چالش در زیرساخت ها، کاربری های اقتصادی، اجتماعی، اختلال در روند فعالیت بنادر و دریانوردی، صید و صیادی، خشک شدن ذخایر آبی وابسته به دریای خزر (تالاب ها - خلیج ها) افزایش عرصه ساحل، دخل و تصرف انسانی به حریم دریا و اثرات منفی بر آبخوان های ساحلی از جمله اثرات عقب نشینی و کاهش تراز سطح دریای خزر از جمله تبعات منفی ناشی از عقب نشینی دریای خزر است.

بنادر قزاقستان اولین قربانی

فوق دکتری مهندسی عمران- محیط زیست از آمریکا اظهار کرد: با توجه به شرایط موجود و شدت پسروی های دریای خزر اولین بنادری که از مدار تجارت دریایی خارج می شوند بنادر قزاقستان هستند.

دکتر عزیر عابسی گفت: پسروی آب دریای خزر برای همه بنادر کشورهای حاشیه این دریا یک تهدید جدی محسوب می شود اما بنادر کشورهای شمالی دریای خزر با توجه به عمق کم بیشتر خواهد بود.

وی گفت: با توجه به عمق کم ساحل روسیه همزمان با پسروی آب خزر، بیشترین کشوری که زیان خواهد دید روسیه است و صدها کیلومتر از ساحل این کشور بدون استفاده خواهد شد.

وی اضافه کرد: عمق دریا خزر در کنار ساحل روسیه بین چهار تا پنج متر است و کاهش بیشتر تراز آب این دریا بسیاری از بنادر روسیه را از مدار تجارت خارج می‌کند.

این استاد دانشگاه همچنین بیان کرد: در حال حاضر به خاطر عمق کم ساحل دریای خزر فقط ۷۰ درصد ظرفیت کشتی‌ها ی روسیه بارگیری می‌شود.

این استاد صاحبنظر در حوزه محیط زیست کشور گفت: علت اصلی کاهش تراز آب خزر به خاطر بهره‌برداری کشورها در آبریز خزر نیست بلکه شرایط اقلیمی، کاهش بارش در آبریز خزر، تبخیر آب دریا و الگوی باد که رطوبت را می‌برد، علت آن است.

عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل در توضیح بیشتر کاهش آب دریای خزر بیان کرد: دریای کاسپین به عنوان بزرگترین پیکره آبی محصور در خشکی مشخصات یک اقیانوس کوچک جدا افتاده را دارا بوده که برای سالهاست از سایر اقیانوس های دنیا جدا شده است.

عابسی اضافه کرد: این پهنه عظیم آبی دارای مشخصات و اکولوژی منحصر به فرد خود بوده و از منظر تاثیرات اقلیمی و اکوسیستمی به طور مستقیم در پهنه های بزرگی از کره زمین تاثیرگذار می باشد لذا به دلیل ماهیت محصور خود همانند همه دریاچه های محصور در خشکی، نوسانات تراز آب در دریای خزر متاثر از ورودی های آن از طریق رودخانه و خروجی های آن ناشی از تفاوت میزان بارش و تبخیر از سطح دریا است.

عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل اظهار داشت: در طول تاریخ تعادل نداشتن بین ورودی ها و خروجی های این پیکره آبی بارها به تغییرات سریع تراز آب دریا منتهی شده است که به عنوان نمونه تنها در صده گذشته که اندازه گیری مستقیم میدانی از سوی دستگاه های مستقر در ساحل از تراز آب دریای خزر در دسترس است، طی سالهای ١٩٣٠ تا ١٩٧٨، در کمتر از ٥٠ سال کاهش ترازی به میزان ۹.۳ متر در ارتفاع آب دریای کاسپین مشاهده شده است این کاهش تراز آب از سال ١٩٧٨ تا ١٩٩٤ طی کمتر از ١٧ سال به شرایط اولیه بازگشته و نزدیک به چهار متر افزایش یافته است.

این دکتری محیط زیست در ادامه این را هم گفت که تغییرات سریع طی کمتر از یکصد سال گذشته به خوبی ماهیت نوسانات سریع تراز آب دریای خزر را نشان می دهد. نوساناتی که مشابه آخرین تجربه آن در اواخر دهه ١٣٦٠ شمسی به خسارات عظیمی به خانه ها و تاسیسات شهری مجاور سواحل جنوبی دریا منتج شده است.

توقف ساخت اسکله رو - رو در بندر امیرآباد

در این پیوندمدیر کل بنادر و دریانوردی امیرآباد از زمین گیر شدن تکمیل اسکله ریلی «رو - رو» خبر داد و اظهار کرد: با توجه به اینکه این طرح طبق قرارداد با پیمانکار تجهیز کارگاه شده است اما هفت هزار میلیارد ریال اعتبار تخصصی دارد، اما کاهش تراز آب عملیات طرح را متوقف کرد.

محمدعلی موسی پور گرجی گفت: طبق توافق با سازمان بنادر و دریانوردی کشور، لایروبی ۶ میلیون متر مکعبی سه بندر امیرآباد، نوشهر و انزلی وجود دارد که سهم بندر امیر آباد حدود ۴۰۰ هزار متر مکعب با سرمایه‌گذاری ۲ هزار میلیارد ریالی است.

وی به چالش پسروی دریای خزر و کاهش منفی ۲۸ سانتی متری ارتفاع آب در اسکله بندر امیرآباد اشاره کرد و گفت: اگرچه با لایروبی این چالش کاهش یافته است اما هدف‌گذاری میان مدت برای عبور از مشکلات کاهش ارتفاع آب دریای خزر، احداث اسکله در عمق ۲ هزار و ۷۰۰ متری دریا است.

موسی پور با بیان اینکه طبق بررسی های انجام شده، فقط در ۲ ماه مهر و آبان سال گذشته حدود ۶۵ سانتیمتر ارتفاع آب در اسکله پایین رفت، توضیح داد: کارشناسان و بازرسان معتقدند اگر سرمایه‌گذاری هنگفتی در این شرایط پسروی آب دریای خزر انجام شود، هدر رفت منابع محسوب می شود.

اسکله رو- رو ریلی اسکله‌ای است که واگن‌های قطار به صورت مستقیم از کشتی به روی ریل هدایت و به مقصد خود حمل می‌شوند.

وی به اهمیت حمل و نقل ریلی و لزوم بهره‌گیری بنادر نسل سوم از این نوع حمل و نقل اشاره کرد و افزود : اسکله رو رو ریلی با هدف افزایش توان عملیاتی در بخش تخلیه، بارگیری و ترانزیت کالا در بندر امیرآباد در حال ساخت است.

موسی پور گفت : به طور یقین با بهره برداری از این اسکله، امیرآباد به بزرگ ترین بندر در میان کشور های حاشیه دریای خزر تبدیل می شود.

وی با بیان اینکه بر اساس آمار امسال ۲۲۰ هزار دستگاه کِشنده برای واردات و صادرات کالا در بندر امیرآباد به ثبت رسیده است، گفت: طبق برنامه توسعه هفتم ۲۰ درصد از جابجایی کالا در بندر امیر آباد باید از طریق ریل راه آهن انجام شود که در حال باز سازی و نوسازی این طرح هستیم.

بر این اساس اتحادیه دانشگاههای دولتی حاشیه دریای خزرمی تواند به طور علمی در حوزه دریای خزر نقش آفرینی کند.

این اتحادیه در سال ۱۳۷۵ هجری شمسی (۱۹۹۶ میلادی) با حضور رؤسای دانشگاه های گیلان، دانشگاه مازندران و دانشگاه علوم و منابع طبیعی گرگان از ایران، دانشگاه دولتی فنی آستراخان، دانشگاه دولتی داغستان، دانشگاه کالمیکیا از جمهوری فدراتیو روسیه، دانشگاه دولتی آتیرائو از قزاقستان و دانشگاه دولتی باکو از کشور آذربایجان تشکیل شد.

هم اکنون این اتحادیه دارای ۵۵ عضو متشکل از دانشگاه ها، پارک های علم و فناوری و موسسات تحقیقاتی می باشد.

نشست های مختلفی که هر ساله با حضور روسای دانشگاههای دولتی حاشیه دریای خزر در یکی از کشورها برگزار می شود یکی از اهداف نشست آینده را می توان بررسی و پیگیری کامل در راستای رفع کاهش تراز آب دریای خزر با حضور اساتید برجسته دانشگاههای صنعتی کشورها برگزار کرد تا در خصوص مشکلات و پیامدهای تاثیر گذار در کاهش تراز آب دریای خزر تصمیمات و راهکارهایی اتخاذ شود.

امضای پروتکل

در این ارتباط معاون محیط زیست دریایی و تالاب‌های سازمان حفاظت محیط‌ زیست اواخر هفته گذشته اظهار کرد کنوانسیون تهران یا کنوانسیون منطقه‌ای حفاظت از محیط زیست دریای خزر به امضای ۵ کشور حاشیه این حوضه آبی رسیده است.

احمدرضا لاهیجان‌زاده درباره تصویب لایحه پروتکل ارزیابی زیست محیطی فرامرزی الحاقی به کنوانسیون دریای خزر افزود: کنوانسیون تهران یا کنوانسیون منطقه‌ای حفاظت از محیط زیست دریای خزر، معاهده‌ای منطقه‌ای میان کشورهای حوزه دریای خزر است که به منظور حفظ محیط زیست و اکوسیستم دریای خزر توسط نمایندگان این کشورها (ایران، جمهوری آذربایجان، ترکمنستان، قزاقستان و فدراسیون روسیه) در تاریخ ۱۳ آبان ۱۳۸۲ (۴ نوامبر ۲۰۰۳) در تهران به امضا رسیده و در مرداد ماه ۱۳۸۵ (آگوست ۲۰۰۶) لازم‌الاجرا شده است.

وی اظهارداشت: این کنوانسیون دارای پنج پروتکل الحاقی بوده که پروتکل ارزیابی اثرات زیست محیطی فرامرزی چهارمین پروتکل به حساب می‌آید و توسط پنج کشور ساحلی به امضا رسیده است.

وی افزود: بر اساس پروتکل ارزیابی اثرات زیست محیطی فرامرزی کشورهای عضو متعهد می شوند تا پیش از اجرای طرح های بزرگ که احتمال دارد اثرات سوء فرامرزی برای سایر کشورها در منطقه دریای خزر ایجاد کنند، مطالعات ارزیابی اثرات زیست محیطی انجام داده و گزارش آن را به دبیرخانه کنوانسیون و کشورهای عضو درخواست کننده ارائه دهند و باید برنامه ها و فعالیت های توسعه ای خود را به گونه ای تنظیم کرده که به سلامت محیط زیست این دریا آسیب نرسد و هر گونه طرح عمرانی که موجب تخریب محیط زیست این منطقه شود در جهت حفاظت از این اکوسیستم و مدیریت آن باید متوقف و یا با ملاحظات زیست محیطی انجام گیرد.

لاهیجان‌زاده تصریح کرد: لذا با توجه به موارد ذکر شده، الحاق به این پروتکل امری بسیار ضروری بود و ضامن حقوق کشور جمهوری اسلامی ایران در دریای خزر است.

وی افزود: نمایندگان مجلس شورای اسلامی در نشست علنی روز چهارشنبه، ۲۰ فروردین ماه در جریان بررسی گزارش کمیسیون کشاورزی در مورد لایحه پروتکل ارزیابی اثرات زیست محیطی فرامرزی با کلیات این لایحه با اکثریت آرا موافقت کردند

امین افقی دانش آموخته دکترای مدیریت کسب وکار (DBA) از دانشگاه تهران و دکترای حرفه ای دیپلماسی تجاری است، عضو موظف هیات مدیره سازمان منطقه آزاد انزلی، معاون امور بنادر و حوزه خزر، دبیرشورای لجستیک، دبیر میز تجارت با اوراسیا، قائم مقام کارگروه فعالسازی کریدورهای بین المللی و دبیرکارگروه توسعه بندری و دریایی بخشی از کارنامه مدیریتی وی در سازمان منطقه آزاد انزلی است.

‎گفتنی است طرح منطقه آزاد تجاری -صنعتی مازندران پس از پیشنهاد به شورای عالی مناطق آزاد و هیئت دولت و تصویب مجلس و تأیید شورای نگهبان، مهر۱۴۰۲ از سوی رئیس‌جمهور به وزارت امور اقتصادی و دارایی ابلاغ شد که مجموعاً یک‌هزار و ۶۰۵ هکتار مساحت دارد و سه محدوده مجزا از استان مازندران شامل بندر امیرآباد با ۱۰۶۰ هکتار، بندر نوشهر با ۸۵ هکتار مساحت ، منطقه ساحلی چپکرود جویبار تا می‌رود بابلسر با ۴۶۱ هکتار را شامل می‌شود و اساسنامه این سازمان در جلسه مورخ 24 تیرماه سالجاری ازسوی هیات وزیران تصویب و در سوم شهریورماه امسال توسط معاون اول رییس جمهور ابلاغ شد.

همچنین با تایید رییس جمهور و ابلاغ معاون اول رییس جمهور اعضای هیات مدیره مازندران انتخاب شدند.

«سید حمید هاشمی» ، «محمد رحمانی» ، «مهدی یحیی‌زاده»  و خانم «فاطمه ملک خیلی» به‌عنوان عضو موظف هیئت مدیره سازمان منطقه آزاد تجاری ـ صنعتی مازندران به مدت سه سال تعیین شدند.

این تصویب‌نامه در تاریخ 1403/12/22 به تأیید رئیس جمهور محترم رسیده است

امروز دلار از ۱۰۳ هزار تومان هم عبور کرد تا حقانیت ادعای نماینده رادیکال اصفهان در مجلس که گفته بود: “امروز تنها پول جهان که در برابر دلار ایستاده ریال است” ثابت شود، چراکه واقعا تنها پولی که در برابر دلار ایستاده و هرچه‌ تحقیر می‌شود، از رو نمی‌رود؛ ریال است‌

دراین وانفسا آقای جبرائیل متخصص اعظم اقتصادی اصولگرایان که نرخ دلار را ۲۰ هزار تومان اعلام‌ فرموده‌اند در توییت تازه‌ای خواستار برچیده شدن تمامی بانک‌های کشور شده‌ و دستور فرموده‌اند فقط یک بانک، یعنی بانک مرکزی کافی‌ست.

از آن طرف نمایندگانی که همتی را دلیل گرانی دلار می‌دانستند مدت‌هاست بعد از استیضاح او مهر سکوت‌ بر لب زده‌ و روبه دوربین لبخند می‌زنند و مجلس‌ کلا تعطیل است، دولت‌ کلا تعطیل است‌، مملکت کلا تعطیل است‌ و با ادامه‌ این وضعیت آینده هم کلا تعطیل خواهد بود و به زودی روزی خواهد رسید که به دوران مبادله کالا به کالا بازگردیم

آنچه موجب‌ دیوانگی را فراهم‌ می‌آورد این است‌ که برخی‌ در حاکمیت معتقدند همه‌چیز خوب است‌ و کافی‌ست به این ملغمه جدال نظامی هم اضافه‌ شود تا شب‌ باشکوه ایرانیان تکمیل گردد. ملت‌ همیشه در صحنه هم، مثل همیشه خیره به صحنه می‌نگرند و مثل ابژه در اتاق هیپنوتیزم، مسخ شده‌اند/عبارت

اما اگر نگاهی به نقشه‌ی تعطیلی‌های امروز بیاندازیم نکته عجیبی جلب توجه‌ می‌کند و آن این‌که‌ در اکثر استان‌های سردسیر و خشک یا خبری‌ از تعطیلی نیست، یا فقط برخی‌ از مدارس تعطیل شده‌اند، آن‌هم درحالی‌که هوای این استان‌ها به مراتب‌ از مازندران سردتر اعلام شده‌ و شاهد ریزش برف هم بوده‌اند. پس چرا درحالیکه نه هوا سرد است و نه خبری‌ از آلودگی هواست مازندران تعطیل شده‌ است؟

 برای پاسخ به این پرسش‌ باید انگشت اشاره را روی نقشه به سمت عشق‌آباد؛ پایتخت ترکمنستان برد، چرا که‌ استان‌های جنوبی و مرکزی برق و گاز خود را به کمک‌ منابع فراوان انرژی در خوزستان و استان‌های اطرافش تأمین می‌کنند، اما مازندران و به‌طور کلی استان‌های شمال‌شرقی کشور برای‌ تأمین برق محدود به یک نیروگاه بزرگ، یعنی نیروگاه شهید سلیمی نکا هستند که برای‌ تولید برق نیازمند گاز است و سال‌هاست بخش عمدهٔ گاز این حوزه از ترکمنستان وارد می‌شود، اما این کشور چندسالی هست که به‌دلیل مشکلات ناشی از تحریمهای ایران برای‌ تسویه حساب با جمهوری اسلامی دچار مشکل شده‌ و هرازگاهی یا کلا پیچ گاز صادراتی به‌ایران را می‌بندد یا فشار را کم میکند.

وضعیتی که پیش‌بینی‌ می‌شد
 ‌در آبانماه سال‌جاری سعید توکلی مدیر عامل شرکت ملی گاز ایران در رابطه با چگونگی وضعیت واردات و سوآپ گاز با کشورهای همسایه به خبرنگار مهر گفته است مذاکرات جدی بین ایران و روسیه در خصوص تجارت گازی دو کشور در حال انجام است و هنوز جزئیات میزان واردات گاز از روسیه و نحوه انتقال و تحویل آن نهایی نشده است.
 وی افزود: برای زمستان امسال حتماً یکی از مباحثی که دنبال می‌کنیم بحث واردات گاز است که در مرحله نهایی شدن یک قرارداد در این زمینه هستیم که البته حجم بالایی ندارد. اما در حال حاضر هیچ واردات یا سوآپ گازی نداریم و تنها قراردادی در دست پیگیری داریم که بخشی از آن سوآپ و بخشی واردات است که بعید است به زمستان امسال برسد.

این جمله‌ “بعید است به زمستان امسال برسد.” همان کلید طلایی برای‌ رمزگشایی از چرایی تعطیلی مازندران آن‌هم در روزی است‌ که هوا خوب است‌ و قاعدتا هیچ نیازی به تعطیلی نیست.

اعتراف رئیس‌جمهور به چالش گازی با ترکمنستان 

مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور میز در آبانماه امسال‌ در گردهمایی «طرح جهش تولید» با اشاره به سرنوشت واردات گاز ایران از ترکمنستان عنوان کرد که طرف ترکمن حاضر به امضای قرارداد با ایران نیست و گفت: «من دیروز در سازمان برنامه و بودجه بودم و همکاران می‌گفتند ترکمنستان حاضر نیست با دولت ما قرارداد گازی ببندد. حالا این‌ها را زیاد خبری هم نکنید اگر هم خبری کردید که کردید. می‌گویند ما با دولتی که قرارداد می‌بندد و پول ما را نمی‌دهد، قرارداد نمی‌بندیم.»

ماهیگیری از آب گل‌آلود 

اما در وسط این مرداب کمبود گاز و برق می‌رود، اهالی سیاست مشغول ماهی‌گیری برای‌ خود هستند، چنانکه برخی‌ نمایندگان جبهه‌ پایداری یا سیاستمداران دولت سایه می‌گویند همانطور که دولت‌ سیزدهم مشکل را حل‌ کرد، دولت‌ چهاردهم هم می‌توانست اما نکرد. آقایان طوری حرف می‌زنند که انگار مسعود پزشکیان مرض دارد و از عمد می‌خواهد نزد افکارعمومی بی‌کفایت جلوه کند و هم‌زمان دولت سیزدهم کارهایی جادوئی بلد بود که از توان دیگران خارج است.

مثلا ثابتی نماینده تهران‌ که عموما او را بعنوان‌ مجری شبکه افق می‌شناسند درحالی که می‌داند دولت چهاردهم میراث‌دار ناترازی‌های بزرگ و عمیق در حوزه انرژی است، تبعات این ناترازی در دولت جدید را به بی‌تدبیری دولت ربط داده و برای آن، یک شاهد خیالی تراشیده است. او گفته سال گذشته که کمبود گاز داشتیم، خود آقای رئیسی شخصاً به ترکمنستان رفت و گاز گرفت در حالی که ما بدهی گازی داشتیم.

گویا رئیس‌جمهور ترکمنستان عاشق قیافه و شیوه راه رفتن مرحوم رئیسی بوده‌ و با او توافق کرده‌، اما چون از تیپ و قیافه پزشکیان خوشش نمی‌آید با او توافق نمیکند.

همه آن چیزی که ثابتی به آن اشاره کرده، به قرارداد سوآپ گاز ترکمنستان به آذربایجان مربوط است که این قرارداد، در ابتدای دولت سیزدهم منعقد شد. ترکمنستان که سال‌ها به دنبال صادرات گاز به آذربایجان بود، هیچ راهی جز ایران برای تحقق برنامه اش نداشت. فلذا قراردادی سه جانبه میان ایران، ترکمنستان و آذربایجان امضا شد تا گاز ترکمن ها، از طریق ایران به آذربایجان برود و تهران برای این واسطه‌گری، به‌جای پول، گاز دریافت کند که سهم ایران تنها ۲ میلیون مترمکعب بود. این رقم در برابر کسری ۳۰۰ میلیون مترمکعبی گاز شوخی بیس نیست و فقط برای مصرف ۷ دقیقه روزانه گاز کشور جوابگو است! نکته جالب‌تر اما اینجاست که همین گاز هم سال گذشته و در تاریخ ۱۲ دی‌ماه از دسترس خارج شد زیرا ترکمنستان تصمیم گرفت جریان گاز را قطع کند.

به‌هرحال مازندران، گلستان و برخی‌ از استان‌های شمال‌شرقی ایران نیازمند گاز کشورهای حاشیه خزر هستند و اگر فکری اساسی برای‌ تأمین انرژی پایدار برای‌ استان‌های شمالی نشود، فرقی ندارد هوا سرد باشد یا گرم، وقتی گازی در کار نباشد، برقی هم در کار نخواهد بود و وقتی برقی در کار نباشد از زندگی‌ روزمره تا تولیدات صنعتی و کشاورزی استان دچار چالش‌های جدی می‌شوند

دکتر مهدی یونسی رستمی استاندار مازندران در آن شب، دیوار بزرگی را فروریخت و رسمی را بنیان نهاد که ایرانیان سال‌هاست در آرزوی همه‌گیری آن به‌سر می‌برند.

او با شجاعتی مثال زدنی و با کمال‌ فروتنی مسئولین را مسبب تمامی ناکامی‌ها در چند دهه گذشته‌ دانست، از شرافت و صبوری ملت‌ قدردانی کرد و باصدای بلند گفت: کسانی که باید بدهکار باشند ما مسئولین هستیم و آنها که حق دارند طلبکارانه ما را بازخواست کنند؛ مردم‌اند

آنچه از قاب شبکه طبرستان به‌نمایش درآمد، نمایش نبود. بلکه یونسی به مثابه یونسی بود. سیاستمداری که نمونه‌اش به دشواری یافت میشود، نقش بازی نمی‌کند، نقاب به چهره نمی‌زند، طلبکارانه مدیریت نمی‌کند و به این آگاهی رسیده است‌ که ملت ولی‌نعمت و حاکمیت خدمتگذار است‌.

آنچه یونسی با سادگی و از ته قلب بیان کرد نشان می‌دهد که این جراح فوق تخصص و کارآزموده، محل درد رابه خوبی یافته، علت درد رانیز می‌داند، و میفهمد که نخستین قدم برای‌ درمان همدردی و پرهیز از فرافکنی است‌.

یونسی بی‌شک شبیه‌ترین استاندار دولت‌ وفاق به شخص رئیس‌جمهور است‌. از پوشش و منش گرفته‌ تا گفتمان و عملکرد. او به‌واسطه سال‌ها دوستی دیرینه با مسعود پزشکیان اشتراکات اخلاقی فراوانی با او دارد و همین شباهت‌ها کارش رابرای پیاده‌سازی گفتمان دولت‌ در استان مازندران آسان‌تر خواهد کرد.

یکی از دلایل روراستی، صداقت و روحیه خاص یونسی

سال‌ها حضور او در جبهه‌های جنگ است‌ که آدمی را آبدیده و فروتن میکند، این خاصیت بچه‌های جنگ است‌ که از خود برای میهنشان می‌گذرند، طلبکار هیچ‌کسی نیستند و در عین صلح‌طلبی، روحیه‌ی جنگندگی در آنها زنده‌ است‌. یونسی همان راهی را طی می‌کند که مسعود پزشکیان در این مدت طی کرده و به‌همین خاطر ممکن است‌ مورد شماتت سیاست‌بازها و فرصت‌طلبان قرار گیرد، اما محبوب قلبهای مردم‌ خواهد شد و به پشتوانه‌ی همین محبوبیت می‌تواند راهی برای حل مشکلات عدیده آنها بگشاید.

ایران در وضعیتی‌ست که به‌شدت نیازمند افزایش مدیرانی نظیر پزشکیان و یونسی است تا اول‌ اندکی از شکاف دولت-ملت بکاهند و به مردم نشان دهند از برج عاج با آنها سخنرانی نمی‌گویند، حقایق را درک می‌کنند و جسارت عذرخواهی را دارند.

این عذرخواهی نه‌تنها چیزی از شخصیت یونسی کم نکرد، بل‌که جایگاه او نزد افکارعمومی را به‌شدت ارتقا داد. او خود واقعی‌اش را صاف و پوست‌کنده به نمایش گذاشت تا ۳ پیام مهم را مخابره کند. اول اینکه او مسئولیت پذیر و پاسخگوست و نباید از زیر بار مسئولیت شانه خالی کرد. دوم این‌که جامعه بیش از هر زمان دیگری نیازمند همدلی و فروتنی کارگزاران است‌ تا بتواند حرف خود را بیان کند و دردش را فریاد بزند. اما مخاطب سومین پیام این رفتار یونسی، تندروهایی هستند که نه‌تنها زبان عذرخواهی ندارند، بل‌که با فریاد و تهدید و خودخواهی در جایگاه طلبکارانی ازلی و ابدی نشسته‌اند و طوری سخن می‌گویند و رفتار می‌کنند که گویا مردم‌ غلام حلقه‌ به گوش‌ آنها هستند.

یونسی با رفتار مردم‌دارانه‌اش این تابو را شکست تا تاکید کند هیچ جایگاهی بالاتر از جایگاه افکارعمومی نیست.

این رفتار استاندار مازندران را باید قدر دانست و آن را به‌مثابه الگویی برای دیگر مسئولین در تمامی نهادها و قوای کشور در نظر گرفت. الگویی از صداقت، فروتنی، مردم‌داری و قبول فرهنگ عذرخواهی. چنین مدیرانی بیش باد.